«Στην περιοχή μας τα στοιχεία δεν είναι ενθαρρυντικά. Το περασμένο έτος είχαμε συνολικά 55 περιπτώσεις και φέτος έχουμε μέχρι σήμερα ήδη 31 περιπτώσεις. Φυσικά εγώ δεν μπορώ να αναγάγω τα  μεγέθη αυτά σε μια πανελλαδική κλίμακα. Πάντως έχουμε στοιχεία να ανησυχούμε»

«Μας λείπουν πολλά από αυτά που μας αξίζουν - Οφείλουμε να μην εγκαταλείπουμε την προσπάθεια. Οφείλουμε να διεκδικούμε σε πραγματιστική βάση»

«Οι δομές στον Δήμο της Κω δεν είναι ικανοποιητικές. Αν και υπάρχουν δομές κοινωνικής υποστήριξης ελλείπουν οι υπόλοιπες υποδομές όπως και σε ολόκληρη την χώρα»

«Η παραδοσιακή ανισότητα στην σχέση των φύλων, δυστυχώς υπάρχει ακόμη σε μια μερίδα του πληθυσμού. Η αντίληψη της κυριαρχίας του αρσενικού, οι διάφορες μειωτικές αντιλήψεις για την ομοφυλοφιλία και άλλα τέτοια ανόητα είναι καιρός να εκλείψουν»

«Παρά την ελλειμματική παρουσία της πολιτείας, ένα είναι βέβαιο. Η καταμήνυση τέτοιων περιστατικών είναι η μοναδική λύση. Κυρίως πρέπει να πιστέψουν τα θύματα ότι όποιος σήκωσε χέρι θα το επαναλάβει. Ο μοναδικός τρόπος να μην το επαναλάβει είναι να κοινοποιηθεί η συμπεριφορά του, άσχετα αν τιμωρήθηκε ή όχι. Στατιστικά όσοι καταμηνύθηκαν, δεν το επιχείρησαν ξανά. Αυτό είναι ένα αξιοσημείωτο δικό μου στατιστικό»

«Τελευταία, η ψηφιακή επανάσταση που συντελείται στον κόσμο μας, θα αποτελέσει το απόλυτο όπλο κατά της βίας. Αυτό θα είναι για μένα το ισχυρότερο προστατευτικό μέσο του κάθε αδύνατου, του κάθε θύματος»

«Πράγματι υπάρχουν αβοήθητες ψυχές πίσω από τις κλειστές πόρτες.  Σε πολλές περιπτώσεις τέτοιων περιστατικών, οι περίοικοι, ιδίως εντός των αστικών περιοχών γίνονται άθελά τους μάρτυρες αυτών. Η σιωπή αυτών των ανθρώπων είναι εγκληματική. Πρέπει να καταλάβουμε, ότι είμαστε συνένοχοι μιας τέτοιας πράξης, δια της παραλείψεώς μας να την καταμηνύσουμε»

 «Με αυτά τα ελλείμματα (σε προσωπικό) και με το δεδομένο της αύξησης των υποθέσεων λόγω της τουριστικής υπερανάπτυξης, των μεταναστευτικών ροών και της λειτουργίας των 2 hotspot σε Κω και Λέρο, είναι απορίας άξιο πώς το σύστημα δεν έχει καταρρεύσει»

 «Είμαστε πολύ τυχεροί που οι δικαστικοί λειτουργοί στο Πρωτοδικείο μας καταβάλλουν υπερφιλότιμη προσπάθεια.  Ιδιαίτερα αξιέπαινοι είναι οι Εισαγγελικοί λειτουργοί που υπηρετούν στο νησί μας. Τα στατιστικά μεγέθη των υποθέσεων που διεκπεραιώνουν είναι πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα»

 «Εκδίδεται η άδεια οικοδομής για το Δικαστικό μέγαρο και μέσα στον μήνα που τρέχει θα εγκατασταθεί ο εργολάβος. Η αγορά θα έπρεπε να είχε μεταφερθεί ήδη. Αν καθυστερήσει η μεταφορά της, θα είναι καθαρά ευθύνη του Δήμου Κω»

Πρώτη σε ψήφους η ΔΚΜ και στα Δωδεκάνησα και στην Κω

Γ. Χρυσουλάκης: «Κυρίαρχος στόχος το νέο χωροταξικό, πάνω στο οποίο θα βασιστεί η ανάπτυξη της Κω τα επόμενα χρόνια»

«Εμείς ως Τεχνικό Επιμελητήριο έχουμε κάνει πάρα πολλά πράγματα και κάνουμε αυτά τα οποία για την πολιτεία θεωρούνται ακατόρθωτα»

«Ο κανονισμός πυροπροστασίας προϋπήρχε, αλλά κανείς δεν είχε σκεφτεί ότι πρέπει να εφαρμόζεται. Αποφάσισαν κάποιοι την εφαρμογή του εντελώς αιφνιδιαστικά και χωρίς να είναι έτοιμη η πολιτεία»

«Τα χωροταξικά διαρκώς πηγαίνανε στις καλένδες γιατί οι δήμαρχοι δεν ήθελαν να συγκρουστούν για να μην έχουν το πολιτικό κόστος»

Για την κοινωνική και οικονομική κατάσταση στο νησί μας

Γράφει ο Νίκος Μυλωνάς

Μικρό το ενδιαφέρον για τμήματα της τοπικής πολιτικής ιστορίας, όταν μάλιστα η σημερινή πραγματικότητα είναι τόσο πολύ επιβαρυμένη! Όμως νιώθουμε την ανάγκη ενός σχολιασμού με αφορμή την συμπλήρωση 10 χρόνων απουσίας της Συμπαράταξης Ελπίδας Κω. Το πρόγραμμα, οι διαδικασίες και οι πρωτοβουλίες της, αποτελούν ‘’ελλείποντα στοιχεία’’ στον σημερινό δημόσιο λόγο.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ: Τον Απρίλιο (του μακρινού…) 2002 μορφοποιήθηκε η δημοτική κίνηση Συμπαράταξη Ελπίδας σαν ενωτική κίνηση του χώρου της αριστεράς και της οικολογίας με στόχο την επανα-εκπροσώπηση του χώρου στο Δημοτικό συμβούλιο Κω. Από το 1990 βρέθηκε εκτός ΔΣ σαν αποτέλεσμα τοπικών λαθεμένων επιλογών (με προσωπικές πολιτικές, διάσπαση, αποχωρήσεις, συνεργασία με συντηρητικές δυνάμεις κλπ) και της κατάρρευσης ‘’σοβιετικής ένωσης και σοσιαλιστών χωρών’’. Η Σ.Ε. στις δημοτικές εκλογές-Οκτώβρης 2002, πήρε 6,34%  και για μόλις 50 ψήφους δεν πέτυχε τον πολιτικό της στόχο να ‘’μπει’’ στο Δημοτικό συμβούλιο. Το πείραμα είχε μια ταραχώδη συνέχεια στα 15 χρόνια ύπαρξής του, λόγω του κομματικού ανταγωνισμού, των προσωπικών πολιτικών του παραγοντισμού που δυστυχώς ευδοκιμούσαν και στον χώρο της αριστεράς. Η Συμπαράταξη έζησε και παρήγαγε πολιτική για μέχρι τον Μάη του 2014 οπότε ο ανερχόμενος εκλογικά τότε ΣΥΡΙΖΑ θεωρώντας την ‘’πολύ αριστερή’’ την οδήγησε ‘’με δημοκρατικές διαδικασίες’’ στην απόσυρση τον Μάιο του 2014. Με αφορμή τα 10 χρόνια ‘’απουσίας’’ της, θα σταθούμε σε κάποια σημεία της πολιτικής της που έχουν και επικαιρότητα και αναγκαιότητα. Η πρώτη 10-ετία του 21^ου αιώνα ήταν περίοδος ευφορίας με μεγάλα λόγια και μεγάλα έργα: βιολογικός, μαρίνα, συνεδριακά κέντρα, ιαματικά λουτρά, S.P.A., θαλασσοθεραπείες, γκολφ, ξενοδοχεία 1000 κλινών, πολλά δημόσια και ιδιωτικά έργα, ολυμπιακά έργα, ευρώ, κλπ. Μια πολύ δύσκολη περίοδος για την αριστερά και την οικολογία, στην οποία η Σ.Ε. έπαιξε ένα ρόλο αναδεικνύοντας σημαντικά θεματα και πολιτικές.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ Σ.Ε. Η πολιτική της προσπάθεια (πέρα από την κομματική προβολή) στηρίχθηκε σε 3 βασικές αναλύσεις εκείνης της εποχής, μεταφερμένες στην Κωακή πραγματικότητα.

---Η πρώτη αντιμετώπισε την σχέση ευημερίας και εισοδημάτων στις αναπτυσσόμενες τοπικές κοινωνίες: «Το σημείο ύστερα από το οποίο μεταβάλλεται η ισόρροπη αύξηση του πλούτου και της ευτυχίας στον ανεπτυγμένο κόσμο καθορίζεται γύρω στις 10.000 δολάρια κατά κεφαλήν εισόδημα. Η Ελλάδα (2002) με κατά κεφαλήν εισόδημα γύρω στις 11.000 δολάρια βρίσκεται στην εισοδηματική ζώνη  που κάθε νέα προσθήκη πλούτου προσθέτει όλο και λιγότερη ευτυχία». Το συμπέρασμα ήταν ότι το κυνηγητό της μεγέθυνσης και του «άλογου πλουτισμού» δεν αποδίδει και το τοπικό πολιτικό σχέδιο πρέπει να δει και να απαντά στην ανάγκη περιβαλλοντικής ισορροπίας. Τότε υπολογίσαμε ότι το κατά κεφαλήν εισόδημα στο νησί μας στις 16.000 δολάρια (ίδιο σήμερα λόγω της μνημονιακής κατάρρευσης).

---Η δεύτερη μελέτη του τμήματος οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης του ΟΗΕ προσέγγιζε το πρόβλημα της σχέσης της τουριστικής ανάπτυξης (του μαζικού τουρισμού) με τις τοπικές κοινωνίες στην μεσογειακή λεκάνη. Το συμπέρασμά της ήταν ότι ένα μικρό μόνο ποσοστό της τάξεως του 15% του τουριστικού κέρδους παραμένει και διανέμεται στις τοπικές κοινωνίας, γιατί οι αλυσίδες των μεγάλων ξενοδοχείων συμπεριφέρονται όπως σαν κλειστές αγορές, με πλήρη εκμετάλλευση των προϊόντων που προσφέρουν, χωρίς την συμμετοχή των τοπικών παραγωγών. Ότι γίνεται με τις βιομηχανικές επιχειρήσεις που μετακομίζουν σε περιοχές  φθηνού εργατικού δυναμικού περιοχές  και φθηνών πρώτων υλών, γίνεται και με τις τουριστικές επιχειρήσεις στο νησί μας.

---Η τρίτη μελέτη ήταν της ICAP, μελετούσε το πρόβλημα της φέρουσας ικανότητας στην τουριστική ανάπτυξη του νησιωτικού χώρου και ειδικότερα του νησιού μας που μιλούσε για υπερανάπτυξη και την ανάγκη να τεθούν περιορισμοί που να διασφαλίζουν την βιωσιμότητα και την αειφόρα των ευαίσθητων νησιωτικών χώρων.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ Σ.Ε. Αυτές οι μελέτες μετασχηματίστηκαν σε αιτήματα για την ανάγκη τοπικού σχεδιασμού της ανάπτυξης, σεβασμού των φυσικών πόρων του νησιού μας (νερό, παραλίες, γη, πολιτιστικά στοιχεία) και αλλαγής των κρατικών αναπτυξιακών νόμων. Βασικός μοχλός αλλαγής η Δημοτική εξουσία που απλά παρακολουθούσε την ανάπτυξη φροντίζοντας να διευκολύνει με κάθε τρόπο τους ‘’επενδυτές-επιχειρηματίες’’. Αυτό απαιτούσε την ρήξη με το τοπικό και το κυβερνητικό σύστημα εξουσίας. Ένα πλέγμα παρεμβάσεων, πολιτικών διαδικασιών βάσης με συνελεύσεις και συγκεντρώσεις με ειδικούς αναλυτές και προτάσεις προς τις δημοτικές πλειοψηφίες (ένας πόλεμος θέσεων 15 χρόνων) ήταν και είναι η παρακαταθήκη της Σ.Ε στην τοπική πολιτική ιστορία. Με πολύ δουλειά από λίγα μέλη της Σ.Ε. παράχθηκε ένα σαφές τοπικό πρόγραμμα δημοτικής πολιτικής για το πρότυπο ανάπτυξης (της τεράστιας περιβαλλοντικής επιβάρυνσης και της συγκέντρωσης του πλούτου σε λίγους) και για τα τρέχοντα διαχειριστικά δημοτικά προβλήματα,  προτείνοντας την αναγκαιότητα αλλαγής πλεύσης. Ειδικά για τον τουρισμό ο Δήμος μας μπορούσε και έπρεπε να πρωταγωνιστήσει στην αύξηση των εισοδημάτων του με θέσπιση κατάλληλων μέτρων. Το ζήτημα ήταν οι πελατειακές σχέσεις, η δουλικότητα στις μεγάλες επιχειρήσεις, η απουσία πολιτικής αυτοτελούς τοπικής ανάπτυξης. Η ανακοστολόγηση των δημοτικών υπηρεσιών που προτείναμε ήταν και είναι υπόθεση τοπική.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Δυστυχώς σήμερα η κατάσταση στο νησί μας και στον Δήμο μας  είναι χειρότερη από το 2002.

Η Σ.Ε. δεν υπάρχει. Η απουσία της είναι αισθητή.

Η ζωή θα γεννήσει μια πιο ώριμη πρόταση. Απλά χρειάζεται χρόνος.

Τον κίνδυνο να πάνε φυλακή οι ιδιώτες εργαστηριακοί γιατροί από τα χρέη που έχουν συσσωρευτεί λόγω του μέτρου του ανώτατου ορίου περικοπών (clawback) επισήμανε μιλώντας στην ΕΡΤ Ν. Αιγαίου ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Επαρχίας Καλύμνου Γεράσιμος Αποστολάτος.

Οι ιδιώτες Εργαστηριακοί Ιατροί, σε όλη τη χώρα, από τις  8 Μάη πραγματοποιούν κινητοποιήσεις, με τη μορφή της ολικής αποχής διαρκείας από τα καθήκοντά τους εκφράζοντας την απόγνωσή τους, μπροστά στα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, και την απογοήτευσή τους για τις ενέργειες του ΕΟΠΥΥ και τη συσσώρευση χρεών πολλών χιλιάδων τα τελευταία 12 χρόνια.

«Οι Εργαστηριακοί Ιατροί σε όλη την Ελλάδα και φυσικά περισσότερο στα ακριτικά Δωδεκάνησα, αδυνατούν να κρατήσουν ανοικτά τα εργαστήρια τους αφού  ο κάθε γιατρός πρέπει να δίνει το 50% των εισπράξεων του πάλι πίσω στον ΕΟΠΥΥ. Ουσιαστικά δημεύεται το 50% των εσόδων του και όπως καταλαβαίνετε αν προστεθούν  Εφορία και  λειτουργικά έξοδα είναι αδύνατο να βγει, με ορατό το κίνδυνο του χρόνου να πάει φυλακή..» εξήγησε ο πρόεδρος του Ι.Σ. Επαρχίας Καλύμνου (που έχει στη περιοχή ευθύνης του τα νησιά Κάλυμνο, Λέρο, Πάτμο Αστυπάλαια, Λειψοί Αρκοί, Αγαθονήσι, Ψέριμο).

«Επιπροσθέτως» συμπλήρωσε ο κ. Αποστολάτος, «από το 2025 θα πρέπει να δίνει το 70% των εισπράξεων πίσω, δηλαδή ο ΕΟΠΥΥ ζητά από το ποσόν των 1000 ευρώ τα 500 και από 1/1/25 θα απαιτεί 700 και ο κόσμος αυτό δεν το γνωρίζει».

Αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του προέδρου του Ι.Σ. ότι, υπάρχουν συνάδελφοι που έφυγαν από τη ζωή και οι συγγενείς τους έκανα αποποίηση της κληρονομιάς τους διότι αδυνατούσαν να επωμιστούν τα χρέη ενώ πολλοί κινδυνεύουν ακόμα και να μην πάρουν  σύνταξη.

Ιδιαίτερα για την Περιφέρεια, όπου δεν υπάρχουν στελεχωμένα και εξοπλισμένα Νοσοκομεία όπως στη Στερεά Ελλάδα, ο κ. Αποστολάτος θεώρησε επιβεβλημένο «να επιδείξει η κυβέρνηση ευαισθησία και ευελιξία που δυστυχώς μέχρι τώρα δεν την έχουμε δει» όπως σημείωσε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, στα αιτήματα των ιδιωτών εργαστηριακών γιατρών συμπεριλαμβάνεται υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ, που θα διασφαλίζουν, διαφάνεια, αξιοπρέπεια και εργασιακά δικαιώματα.

Όσον αφορά στην  εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων προτάθηκε να εφημερεύει ένα εργαστήριο κάθε μέρα εναλλάξ για να εξυπηρετούνται οι επείγουσες περιπτώσεις όμως αυτή η πρόταση δεν εισακούστηκε.

«Προχωρήσαμε σε τηλεδιάσκεψη στην επαρχία Καλύμνου για το θέμα της κάλυψης  σοβαρών περιστατικών, όμως από κάποιους συναδέλφους δεν είχαμε ανταπόκριση και οι υπόλοιποι όπως καταλαβαίνετε δεν το δέχθηκαν» υπογράμμισε ο κ. Αποστολάτος τονίζοντας πως, «για να πετύχει η κινητοποίησή μας πρέπει να υπάρχει καθολική συμμετοχή των συναδέλφων, όχι κάποιος να σπάει την απεργία».

Ρεπορτάζ Πίτσα Βερβέρογλου

Για την ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου

Οι λύσεις που προτάθηκαν στο 3ο Διεθνές Φόρουμ για το Νερό που πραγματοποιήθηκε στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών

Το θέμα του κινδύνου της λειψυδρίας που απειλούν τις νησιωτικές περιοχές της χώρας λόγω της αυξανόμενης προσέλευσης τουριστών ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά και οι λύσεις που υπάρχουν για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, αποτέλεσαν τους βασικούς άξονες του 3ου Διεθνούς Φόρουμ για το Νερό που πραγματοποιήθηκε στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών 16 και 17 Μαΐου 2024.

Διακεκριμένοι επιστήμονες από όλο τον κόσμο προσέγγισαν το ζήτημα του νερού πολύπλευρα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η λειψυδρία αποτελεί το βασικότερο ζήτημα που καλείται ο πλανήτης να διαχειριστεί.

«Η λειψυδρία είναι που μας απασχολεί ιδιαίτερα, αυτή τη στιγμή όλους τους επιστήμονες. Το βασικό μας πρόβλημα, που συμφωνήσαμε στο πλαίσιο του φόρουμ είναι η λειψυδρία και ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές, στις κατεξοχήν τουριστικές περιοχές, οι οποίες δέχονται πολύ μεγάλη πίεση από αφίξεις τουριστών. Εμείς δεχόμαστε τριπλάσιο τουρισμό από τον πληθυσμό μας. Αυτό και ιδιαίτερα στα νησιά, δημιουργεί και θα δημιουργεί, από εδώ και πέρα, μια αφόρητη πίεση στους υδάτινους πόρους. Είναι κάτι το οποίο, κρούουμε το καμπανάκι του κινδύνου, ειπώθηκε μέσα στον φόρουμ, ήταν το βασικό του συμπέρασμα, και είναι κάτι το οποίο θα μας απασχολήσει ως χώρα, πολύ σοβαρά, στο μέλλον», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Διευθέτησης Ορεινών Υδάτων και διευθυντής Έδρας UNESCO Con-E-Ect στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Δημήτρης Εμμανουλούδης.

Οι δύο λύσεις

Όπως τονίζει, οι λύσεις είναι από την μία πλευρά η αποταμίευση του νερού με οποιονδήποτε τρόπο και από την άλλη η δημιουργία κουλτούρας εξοικονόμησης νερού. «Αυτή τη στιγμή μπορούμε να κάνουμε δύο πράγματα. Το πρώτο είναι να κάνουμε αποταμίευση του νερού, με οποιονδήποτε τρόπο. Είτε με μεγάλα έργα, είτε με μικρότερα, όπως φράγματα, ταμιευτήρες, ομβροδεξαμενές, ομβροπλατείες ακόμα και συλλέκτες οικιακούς. Αλλά για να μπορέσουμε αυτό να το λειτουργήσουμε, θα πρέπει, εδώ που φτάσαμε, να έχουμε ένα εργαλείο ακριβούς εκτίμησης των αναγκών μας σε νερό.

Το water footprint

Για να μην έχουμε ούτε υποεκτίμηση, ούτε υπερεκτίμηση. Αν δεν έχουμε ένα ακριβές εργαλείο εκτίμησης της ζήτησης σε νερό, δεν μπορούμε να κάνουμε σωστό σχεδιασμό, που είναι κρίσιμος», σημειώνει και προσθέτει ότι το εργαλείο αυτό είναι το water footprint (υδατικό αποτύπωμα). Σύμφωνα με τον κ. Εμμανουλούδη πρόκειται για ένα εργαλείο που αναπτύχθηκε, ανακαλύφθηκε, εισήχθηκε και πρωτοεμφανίστηκε από μία ομάδα ενός Ολλανδού καθηγητή γύρω στο 2010, ωστόσο έκτοτε δεν χρησιμοποιήθηκε πολύ.

«Έχουν αρχίσει όμως τώρα οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί και το επανεισάγουν και το επαναχρησιμοποιούν. Και είναι καιρός να το εισάγουμε και εμείς στη χώρα. Αυτό το συμφωνήσαμε με την γενική γραμματεία Νησιωτικής Πολιτικής και Αιγαίου. Πιλοτικά το δοκιμάσαμε, να κάνουμε την εκτίμηση της ζήτησης στο μέλλον, στο νησί των Φούρνων επειδή είναι ένα κλειστό οικοσύστημα και ένα μικρό νησί το οποίο έχει πολλά προβλήματα, ώστε μετά να μπορέσουμε να το χρησιμοποιήσουμε και στα υπόλοιπα νησιά του Αιγαίου για να εκτιμούμε ακριβώς την ζήτηση και τις ανάγκες μας σε νερό για τουριστική ανάπτυξη, για την χρήση από κατοίκους , από τουρίστες, για γεωργική χρήση στο σήμερα αλλά και σε ορίζοντα δεκαετίας», επισημαίνει ο κ. Εμμανουλούδης.

Απόκτηση κουλτούρας εξοικονόμησης νερού

Παράλληλα, όπως τονίζει πολύ σημαντική για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων είναι η δημιουργία και η απόκτηση κουλτούρας εξοικονόμησης νερού.

«Είναι κάτι το οποίο πρέπει να ξεκινήσουν τα σχολεία. Είναι κάτι που συμφωνήσαμε με τον κύριο Στεργίου που είναι ο πρόεδρος της ΕΥΔΑΠ να το εισάγουμε στα σχολεία της Αττικής δημοτικά και γυμνάσια με κάποια εκπαιδευτικά μαθήματα με σύγχρονες μεθόδους ώστε να περάσουμε αυτή την κουλτούρα εξοικονόμησης νερού, την οποία δυστυχώς δεν διαθέτουμε».

«Η κρίση του νερού είναι βαθιά»

Στην κρίση του νερού αναφέρθηκε από την πλευρά της η πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών “Ιωάννης Καποδίστριας” , Δρ Μαίρη Μαρούλη- Ζηλεμένου. «Η κρίση για το νερό είναι τεράστια υπάρχει μία δυσαναλογία μεταξύ πληθυσμού και διαθέσιμου πόσιμου νερού και τροφής και αποτελεί την αρχή ενός φαύλου κύκλου προβλημάτων. Οι συνέπειες των οποίων υφίστανται οι τρίτες χώρες αλλά και πλούσιες χώρες άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο. Η κρίση του νερού είναι βαθιά και χρήζει ενασχόλησης επιστημόνων ερευνητικών κέντρων, κυβερνήσεων αλλά θέλει και ειδική εκπαίδευση και πολιτών και επιχειρηματικών παραγόντων ώστε να δοθεί το μήνυμα της σωστής χρήσης του νερού. Ο πόλεμος για το νερό δεν επίκειται, είναι εδώ σήμερα», σημείωσε η κ. Μαρούλη-Ζηλεμένου.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ