• Ο υπερτουρισός χει αρχίσει να δημιουργεί προβλήματα – άλλοτε πολύ σοβαρά και άλλοτε διαχειρίσιμα – σε περιοχές της χώρας μας, κυρίως στα νησιά με την άναρχη δόμηση
• Μόνο πέρυσι ο μεγαλύτερος αριθμός νέων οικοδομικών αδειών εκδόθηκε σε νησιωτικούς δήμους-προορισμούς. Στις πρώτες θέσεις βρίσκονται νησιά του Ιονίου, των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων και η Κρήτη.

Ορόσημο για τον ελληνικό υπερτουρισμό αποτέλεσε το 2023. Ήταν η χρονιά που ο κλάδος μέτρησε πάνω από 32 εκατ. αφίξεις ξένων τουριστών και έσοδα 20,5 δισ. ευρώ, συντρίβοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

Για φέτος, δε, όλοι προσδοκούν νέα άνοδο των βασικών μεγεθών του τουρισμού και νέα ρεκόρ. Στο πλαίσιο αυτό, άλλες τοπικές κοινωνίες πανηγυρίζουν, άλλες μελαγχολούν καθώς δεν συμμετέχουν στο ξέφρενο… πάρτι και ενίοτε ακούγονται και ορισμένες φωνές προβληματισμού για υπερτουρισμό, εξάντληση της φέρουσας ικανότητας προορισμών και ανεπάρκειας των υποδομών.

Ο υπερτουρισμός

Όπως επισημαίνουν αρμόδιοι παράγοντες του τουρισμού, «παρατηρώντας κάποιος όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και σε άλλες ανταγωνίστριες χώρες, αντιλαμβάνεται πόσο σοβαρό μπορεί να γίνει το πρόβλημα της αλόγιστης και άναρχης τουριστικής ανάπτυξης και πόσο αυτή μπορεί να επηρεαστεί από τη διάρρηξη των σχέσεων του τουρισμού με την ευρύτερη κοινωνία».

Οι πρώτες επιπτώσεις του υπερτουρισμού, τονίζουν, αφορούν την επάρκεια των υποδομών και δη των δικτύων ύδρευσης, την εξάντληση των φυσικών πόρων, τη διαχείριση των απορριμμάτων και τη συνολική επιβάρυνση δημοφιλών προορισμών, κυρίως ως προς τη φέρουσα ικανότητά τους για υποδοχή και φιλοξενία επισκεπτών.

Τριπλασιασμός αφίξεων σε 14 χρόνια

Τι έχει συμβεί, όμως, στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια; Αν σκεφτεί κανείς ότι από τις περίπου 12 εκατ. αφίξεις και τα 11 δισ. έσοδα του 2009 έχουμε φτάσει σήμερα σε πάνω από 32 εκατ. αφίξεις και 20,5 δισ. έσοδα, με μόλις 5% αύξηση του αριθμού των ξενοδοχείων, εύλογα αναρωτιέται πού μένει όλος αυτός ο κόσμος, πώς απορροφάται η επιβάρυνση που δημιουργεί και εντέλει αν το όφελος είναι σημαντικότερο του κόστους, ειδικά σήμερα που γίνεται αναγκαιότητα η βιώσιμη ανάπτυξη.

Ειδικότερα, από το 2009 έως το 2023, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΞΕΕ), ενώ ο αριθμός των ξενοδοχείων της χώρας έχει αυξηθεί μόλις κατά 5%, ο αριθμός των δωματίων αυξήθηκε πάνω από 16%, καθώς έχουν προστεθεί μονάδες μεσαίου και μεγάλου μεγέθους. Επίσης, ενώ το 2009 το άθροισμα των ξενοδοχείων 4 και 5 αστέρων ήταν στο 15% του συνόλου, το 2023 το ποσοστό έχει ανέβει στο 26%, κάτι που υποδηλώνει και την ποιοτική βελτίωση προϊόντος και επισκεπτών.

Την ίδια περίοδο καταγράφεται «έκρηξη» του φαινομένου της βραχυχρόνιας μίσθωσης, που για πολλά χρόνια αφέθηκε παντελώς αρρύθμιστο ή προσχηματικά ρυθμισμένο, με την πρώτη ουσιαστική παρέμβαση να γίνεται μόλις το περασμένο φθινόπωρο.

Η Αθήνα

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται πλέον στους διεθνείς προορισμούς µε τις περισσότερες επισκέψεις στον κόσμο. Όμως, ο αυξανόμενος αριθμός τουριστών δεν επιβαρύνει μόνο τις υποδομές στα δημοφιλή νησιωτικά θέρετρα, αλλά αυξάνει την πίεση και στην Αθήνα των 4 εκατ. κατοίκων, που πέρυσι υποδέχθηκε 7 εκατ. τουρίστες.

Η «απόβαση» των μυρίων ξένων στα ελληνικά νησιά έχει αντίκτυπο κυρίως στις τοπικές κοινότητες που αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερες πιέσεις σε σχέση με τη διαχείριση των απορριμμάτων, τη λειψυδρία, τις ανεπαρκείς δημόσιες υπηρεσίες και τις παράνομες κατασκευές.

Ενδεικτικά είναι τα μεγάλα προβλήματα που δημιουργούνται στην Καλντέρα της Σαντορίνης όταν καταπλέουν τα κρουαζιερόπλοια και στο λιμάνι της Νάξου που μπορεί να δέσει μόνο ένα μεγάλο πλοίο τη φορά, ενώ τον Αύγουστο φτάνουν πάνω από 20 την ημέρα. Την ίδια στιγμή, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας και στον λόφο της Ακρόπολης συγκεκριμένες ημέρες του καλοκαιριού δημιουργούνται ουρές εκατοντάδων μέτρων στην είσοδο του μνημείου, ενώ τα πούλμαν κατακλύζουν τις κεντρικές λεωφόρους της πόλης γιατί ακόμη δεν έχει προβλεφθεί κάποιος κανονικός χώρος στάθμευσης.

Στη Σαντορίνη, όπου τα παράπονα για υπερκορεσµό αυξάνονται σταθερά µε την πάροδο των ετών, εισήχθη ένα σύστημα κατανομής θέσεων για κρουαζιερόπλοια, µε τον αριθμό των αποβιβάσεων ανά 24ωρο να περιορίζεται στους 8.000 επιβάτες.

Στη Μύκονο, οι Αρχές κινητοποιούνται περισσότερο για τον περιορισμό των παράνομων κατασκευών, καταστρέφοντας µε μπουλντόζες μπαρ και εστιατόρια σε… προνοµιακές τοποθεσίες.

Στην Ακρόπολη εφαρμόστηκε ήδη το πρόγραμμα ζώνης επισκεπτών, που λειτουργεί από τις 8 π.µ. έως τις 8 µ.µ. και στοχεύει στη μείωση της συμφόρησης, µε τις Αρχές να εισάγουν σύστημα χρονοθυρίδων, ηλεκτρονικά εισιτήρια και λωρίδες ταχείας εισόδου για οργανωμένες ομάδες.

Το πρόβλημα του υπερτουρισμού στην Ελλάδα, όπως σημειώνουν αρμόδιοι τουριστικοί παράγοντες, «είναι μπροστά μας», καθώς ένας από τους δείκτες που οδηγούν στην πρόβλεψη αυτή είναι η λεγόμενη «οικοδομική δραστηριότητα». Στο πλαίσιο αυτό, διάχυτος είναι ο προβληματισμός των επαγγελματιών του κλάδου για το τι μέλλει γενέσθαι όταν μόνο πέρυσι ο μεγαλύτερος αριθμός νέων οικοδομικών αδειών εκδόθηκε σε νησιωτικούς δήμους-προορισμούς. Στις πρώτες θέσεις βρίσκονται νησιά του Ιονίου, των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων και η Κρήτη.

Τι κάνουν οι άλλες χώρες

Οι τουριστικά προηγμένοι ανταγωνιστές της Ελλάδας προσπαθούν να διαχειριστούν τους επιβαρυμένους προορισμούς τους με τρόπο που δεν θα πλήξουν το brand της χώρας τους. Έχει αξία εδώ να αναφερθούν ενδεικτικά κάποιοι αριθμοί: Η Πράγα των 1,3 εκατ. κατοίκων δέχεται περίπου 8 εκατ. τουρίστες τον χρόνο, το Άμστερνταμ των 900.000 κατοίκων δέχεται πάνω από 20 εκατ. τουρίστες, η Βαρκελώνη των 1,6 εκατ. κατοίκων δέχεται 27 εκατ. τουρίστες, ενώ η Φλωρεντία των 380.000 κατοίκων δέχεται πάνω από 5,2 εκατ. τουρίστες.

Από τη Γαλλία και την Ιταλία μέχρι την Ισπανία και την Ολλανδία λαμβάνονται μέτρα για τον υπερτουρισµό και τις επιπτώσεις του. Η Βενετία είναι ο πρώτος δημοφιλής τουριστικός προορισμός που εισήγαγε εισιτήριο για ολόκληρη την πόλη, που κυμαίνεται από 3 έως 10 ευρώ. Παρά τις διαδοχικές επεμβάσεις των τοπικών Αρχών, βέβαια, το αντιτουριστικό ρεύμα φουντώνει. Η Σεβίλλη, µε 700.000 κατοίκους, που υποδέχεται 3 εκατ. τουρίστες ετησίως, εξετάζει τη χρέωση για τα μεγάλα αξιοθέατα. Στη Φλωρεντία, που επίσης υποφέρει εδώ και καιρό από παρόμοια προβλήματα τα οποία οδήγησαν στη μαζική έξοδο των ντόπιων, το Δημοτικό Συμβούλιο απαγόρευσε τον περασμένο Οκτώβριο τις βραχυπρόθεσμες μισθώσεις στο ιστορικό κέντρο. Στο ίδιο πνεύμα, το Παρίσι έχει σχεδόν τριπλασιάσει τους τουριστικούς φόρους του, ανάλογα µε την περιοχή και τον τύπο καταλύματος. Στο Άμστερνταμ μειώθηκε ο αριθμός των αδειοδοτηµένων χώρων «Βed and Βreakfast» (B&B) κατά 30%, ψηφίστηκε το κλείσιμο ενός τερματικού σταθμού κρουαζιέρας στο κέντρο της πόλης και δοκιμάζονται σκληρότερα μέτρα αδειοδότησης για τις επιχειρήσεις.

Οι πονοκέφαλοι

Κρατώντας νεροπίστολα άρχισαν να βρέχουν τους τουρίστες, οι οποίοι έτρωγαν σε εστιατόρια σε κεντρικά σημεία της Βαρκελώνης: αυτό είναι το τελευταίο επεισόδιο στο όλο και εντονότερο κίνημα κατά του υπερτουρισμού. Για τους ίδιους λόγους, πριν από μερικές εβδομάδες κάτοικοι της Τενερίφης έφτασαν μέχρι την απεργία πείνας, διαμαρτυρόμενοι παράλληλα για τα απλησίαστα ενοίκια που έχουν αναγκάσει κάποιους εξ αυτών να μετακομίσουν σε… σπηλιές.

Πόσο απέχουν, όμως, αυτές οι εικόνες από την ελληνική πραγματικότητα; Δυστυχώς, όχι πολύ. Άλλωστε, όπως καταγγέλλουν φορείς και κάτοικοι, μέχρι και μία απλή οικοδομική άδεια έχει πλέον καταστεί είδος παρεμπορίου σε νησιά όπως η Μύκονος, με τα μαγικά χαρτάκια της πολεοδομίας να αγοράζονται «προληπτικά» και να πωλούνται εν συνεχεία στους ενδιαφερόμενους στη μαύρη αγορά.

Σαντορίνη

Πόσο μπορεί να αντέξει ο τουριστικός μύθος της Σαντορίνης; Εάν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, απαντούν από τη δημοτική Αρχή, όχι για πολύ. Δύο αριθμοί περιγράφουν την κατάσταση: το 2012 το νησί είχε υποδεχθεί 1,7 εκατ. επισκέπτες. Το 2023 ο αριθμός αυτός διπλασιάστηκε. Όπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Θήρας και πρόεδρος της Τουριστικής Επιτροπής Γεωργία Νομικού, «τα ελληνικά νησιά υποφέρουν από την υπερβολική και ανεξέλεγκτη δόμηση και την ασύδοτη “ανάπτυξη”».

Η Σαντορίνη, προσθέτει, φέτος πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της μη τήρησης του berth allocation, του προγράμματος προσέγγισης των κρουαζιερόπλοιων και της χρονοκατανομής τους, το οποίο είχε εγκαταλειφθεί. «Επειδή τα δρομολόγια των κρουαζιερών προγραμματίζονται δύο έτη πριν, βρεθήκαμε να αντιμετωπίζουμε 50 πολύ δύσκολες ημέρες που οι επισκέπτες της κρουαζιέρας θα ξεπεράσουν το όριο των 8.000 ημερησίως. Το 2025 το berth allocation θα τηρηθεί κανονικά εκ μέρους του δήμου».

Την ίδια στιγμή, γίνεται αγώνας για την επάρκεια του αφαλατωμένου νερού στο δίκτυο. «Φέτος λειτούργησε το νέο εργοστάσιο αφαλάτωσης στην Αγία Παρασκευή Βόθωνα και έχουμε επιπλέον 10.000 κυβικά αφαλατωμένου νερού ημερησίως. Επιπλέον, δύο νέες αφαλατώσεις σε Εμπορείο, Οία και Φηρά έδωσαν επαύξηση στο δίκτυο. Το καλοκαίρι θα υπάρξει επάρκεια νερού λόγω της νέας παραγωγής και πιστεύουμε ότι δεν θα έχουμε τα προβλήματα που υπήρχαν πέρυσι και πρόπερσι. Όμως η κατανάλωση αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, παρατηρήσαμε αύξηση 28% τον Απρίλιο και 31% τον Μάιο κυρίως λόγω της δημιουργίας νέων ξενοδοχειακών μονάδων», περιγράφει και διερωτάται: «Μέχρι πού θα φτάσει αυτό;».

Σέριφος

Από την πρόσφατη πυρκαγιά που έπληξε τη Σέριφο καταστροφές υπέστη και το δίκτυο υδροδότησης. «Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό για ένα νησί όπως το δικό μας, λαμβάνοντας υπόψη και ότι διανύουμε την πέμπτη χρονιά που η λειψυδρία δημιουργεί τεράστια προβλήματα», σημειώνει ο δήμαρχος Σερίφου Κωνσταντίνος Ρεβίνθης. Το πιο ρεαλιστικό σενάριο με αυτά τα δεδομένα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι οι προγραμματισμένες διακοπές νερού. «Προτιμώ να είμαστε ξεκάθαροι με τους επισκέπτες. Το νησί έχει πρόβλημα με το νερό», ξεκαθαρίζει, προσθέτοντας πως ευελπιστεί το επόμενο καλοκαίρι να έχει λυθεί καθώς ένα έργο αφαλάτωσης βρίσκεται σε στάδιο αδειοδότησης.

Στο μεταξύ, και στη Σέριφο η υπερδόμηση έχει αλλοιώσει το φυσικό τοπίο. «Ο οικισμός Λιβαδάκια είναι πλέον αγνώριστος. Πριν από 20 χρόνια είχε μόλις πέντε σπίτια. Σήμερα είναι ζήτημα εάν έχει πέντε οικόπεδα. Θα πρέπει να μπουν όρια, να μην αφήσουμε να γίνει αυτή η κατάσταση ανεξέλεγκτη».

Φολέγανδρος

Στα όριά της βρίσκεται η Φολέγανδρος, με τον δήμαρχο Κυριάκο Μαρινάκη να επισημαίνει πως υπολείπονται σε υποδομές, κυρίως ύδρευσης και αποχέτευσης. «Το σημαντικότερο πρόβλημα που καλούμαστε να διαχειριστούμε είναι αυτό της διαχείρισης των σκουπιδιών. Ο ΧΥΤΑ που είναι σχεδιασμένος να αντέξει περίπου 70 χρόνια, βλέπουμε ότι γεμίζει πολύ γρήγορα», σημειώνει, προσθέτοντας πως και το 40χρονο δίκτυο ηλεκτροδότησης έχει κορεστεί.

«Το οδικό δίκτυο είναι 17 χιλιόμετρα, χρειάζεται κάποιος 14 λεπτά να φτάσει από τη μία άκρη στην άλλη. Όπως γίνεται αντιληπτό, με 5.500 ανθρώπους – επισκέπτες και ντόπιους – ημερησίως τους καλοκαιρινούς μήνες αρχίζει να δημιουργείται θέμα με τους χώρους στάθμευσης. Στόχος μας είναι να έχουμε τουρισμό που συμβαδίζει με τη φυσιογνωμία και τις δυνατότητες του νησιού. Γι’ αυτό και θέλουμε να επικεντρωθούμε στα μονοπάτια», συμπληρώνει ο Κυριάκος Μαρινάκης.

Νάξος

Κυκλοφοριακό αντιμετωπίζει, όμως, και η Νάξος. «Όταν μιλάμε για τον υπερτουρισμό, δεν μπορούμε να βάζουμε όλα τα νησιά στο ίδιο τσουβάλι. Η Νάξος έχει υδάτινους πόρους ενώ και η ηλεκτροδότηση γίνεται μέσω του υποθαλάσσιου αγωγού ρεύματος. Εκεί που έχουμε ζήτημα είναι στο κυκλοφοριακό – από τη Χώρα μέχρι τον Άγιο Προκόπιο -, και αυτό οφείλεται στο λιμάνι. Εάν δεν μετακομίσει το λιμάνι από τη Χώρα, κάτι που δεν απαιτεί κανένα φαραωνικό έργο, δεν θα βελτιωθεί η κατάσταση», λέει ο δήμαρχος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων Δημήτρης Λιανός.

Την ίδια στιγμή και στο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων διαπιστώνονται φαινόμενα άναρχης δόμησης στα παραλιακά σημεία του νησιού, όπου χτίζονται διάσπαρτα κατοικίες και βίλες.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Ρεπορτάζ: Κώστας Ντελέζος

Προβλήματα στην Πυροσβεστική Υπηρεσία στην Κω

Ερώτηση έθεσαν προς τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας οι βουλευτές του ΚΚΕ Παφίλης Θανάσης, Κομνηνάκα Μαρία και Παπαναστάσης Νίκος, σχετικά με την υποστελέχωση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κω και την έλλειψη μέσων, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες της περιοχής ευθύνης της η οποία και νησιωτική είναι και μεγάλη.

Μέσα από την απάντηση του υπουργείου, όπως αναφέρεται, γίνεται απόλυτα κατανοητό αφενός πως, το υπουργείο προσπαθεί να συμψηφίσει τη δύναμη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κω με τους πυροσβέστες που έχουν διατεθεί στο αεροδρόμιο της Fraport, αφετέρου γίνεται ξεκάθαρο πως, λόγω των «περιορισμένων κονδυλίων του υπουργείου και των στενών δημοσιονομικών περιθωρίων» υπάρχει αδυναμία  πρόσληψης προσωπικού.

Με λίγα λόγια, μηδέν εις το πηλίκον…

Παραθέτουμε την Ερώτηση:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας

Θέμα: Προβλήματα στην Πυροσβεστική Υπηρεσία στην Κω

Στη μεγάλη πυρκαγιά, που ξέσπασε στην Κω την 1η Ιούλη 2024, οι πυροσβέστες έδωσαν μάχη για την αντιμετώπιση της. Αυτή η πυρκαγιά έφερε στο προσκήνιο για άλλη μια φορά τις μεγάλες ελλείψεις στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Κω.             

Στην απάντηση του Υπουργείου στην υπ’ αριθμόν 4009/29.03.2024 Ερώτησή του ΚΚΕ για τις ελλείψεις της ΠΥ Κω, το Υπουργείο αναφέρει πως στην συγκεκριμένη Πυροσβεστική Υπηρεσία υπηρετούν 76 πυροσβέστες. Αυτό είναι αναληθές ως προς το ότι σε αυτόν τον αριθμό υπολογίζονται και οι πυροσβέστες που έχουν διατεθεί στο αεροδρόμιο της Fraport. Ο πραγματικός αριθμός που υπηρετεί στην ΠΥ Κω είναι 35. Αριθμός πολύ μικρός σε σχέση με τις ανάγκες ενός μεγάλου νησιού όπως η Κω, αλλά και του γεγονότος ότι η ΠΥ Κω έχει στην ευθύνη της και τα υπόλοιπα νησιά του βορείου συγκροτήματος Δωδεκανήσου (Κάλυμνος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Αρκιοί, Αγαθονήσι).

Στην ίδια απάντηση επικαλούνται τα περιορισμένα κονδύλια του Υπουργείου και τα στενά δημοσιονομικά περιθώρια ως προς την αδυναμία πρόσληψης προσωπικού. Η κατάσταση στο νησί της Κω είναι επικίνδυνη, με δεδομένη την υποστελέχωσης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κω και την έλλειψη μέσων, π.χ. χρησιμοποιούν οχήματα ακόμα και 40 ετών.

ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός, τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση για:

- Την αναβάθμιση της ΠΥ Κω σε Β κατηγορίας και για την άμεση πρόσληψη όλου του απαραίτητου μόνιμου προσωπικού στην ΠΥ Κω.

- Την κάλυψη των αναγκών της ΠΥ Κω σε σύγχρονα οχήματα και ατομικά μέσα προστασίας.

- Την εξασφάλιση τουλάχιστον 1 πτητικού μέσου, που θα σταθμεύει στην Κω μόνιμα.

- Την εξασφάλιση των αντίστοιχων κονδυλίων.

Οι Βουλευτές

Παφίλης Θανάσης

Κομνηνάκα Μαρία

Παπαναστάσης Νίκος.

«Η διαφαινόμενα προμελετημένη απαξίωση και η προσβολή του συνόλου του Ιατρικού Κόσμου της Κω, αποπροσανατολίζει από τις πραγματικές υποχρεώσεις της κεντρικής εξουσίας, η οποία δεν αναλαμβάνει τις σοβαρές ευθύνες που της αναλογούν»

«Αγαπητοί συμπολίτες,

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις  στις οποίες είμαστε πρωταγωνιστές, παρά την έντονη αίσθηση μιας ενορχηστρωμένης προσπάθειας παρουσίασης απουσίας μας, οφείλουμε να αποσαφηνίσουμε την κατάσταση που επικρατεί στο χώρο Υγείας του νησιού μας.

Ως γνωστόν το Νοσοκομείο Κω:

Α) Δεν διαθέτει μόνιμο Παθολόγο από το 2020 και λειτουργεί με τη συνδρομή Γενικών Ιατρών, αποσπασμένων Παθολόγων περιστασιακά, αλλά και τη συνδρομή των ιδιωτών παθολόγων.

Β) Στο Γενικο Νοσοκομείο- ΚΥ Κω υπηρετεί ένας μόνο ιατρός στις ειδικότητες Καρδιολογίας, Παιδιατρικής, Ακτινολογίας, ΩΡΛ, Ουρολογίας και Μικροβιολογίας.

Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς από τα ανωτέρω, ότι η κάλυψη των εφημεριών για μια καθολική λειτουργία, είναι ανεπαρκής και ανέφικτη.

Η στελέχωση του Νοσοκομείου είναι αποκλειστική ευθύνη της Πολιτείας, η οποία δείχνει να αδιαφορεί εδώ και χρόνια, παρά τις επανειλλημένες οχλήσεις του Ιατρικού Κόσμου της Κω. Το οργανόγραμμα του Νοσοκομείου, το οποίο κρίνεται απαρχαιωμένο εδώ και δεκαετίες, καθώς δεν έχει προβλέψει την αύξηση του πλυθησμού, του τουρισμού και της ροής των μεταναστών, καλύπτεται μόνο κατά 50% όσον αφορά το ιατρικό προσωπικό.

Είναι άδικο μετά τη συστηματική αγνόηση των προτάσεων του Ιατρικού Συλλόγου Κω, να επιρρίπτονται ευθύνες της υποστελέχωσης στους ιδιώτες ιατρούς μέλη του ΙΣ Κω, πλέον πρόσφατο παράδειγμα τους ιδιώτες Παθολόγους.

Δεν χρειάζεται να τονίσουμε ότι η παρουσία των Παθολόγων, αλλά και άλλων ιδιωτών ιατρών, συντέλεσε στην αποτροπή της κατάρρευσης του συστήματος υγείας του νησιού μας, παρέχοντας υπηρεσίες και αποτρέποντας περιστατικά που διαφορετικά θα είχαν ανάγκη νοσοκομειακής περίθαλψης, την οποια αναλαμβάνουν με μεγαλο προσωπικό κόστος συχνά, οι νοσοκομειακοί ιατροί μας.

Η πρόσφατη αποσπασματική πρωτοβουλία του Υπουργείου Υγείας για «επίταξη» των ιδιωτών Παθολόγων του νησιού, ενώ φαινομενικά, στα μάτια κάποιων ικανή, αποτελεί μια ενέργεια αντιδημοκρατική, μη βιώσιμη, χωρίς προοπτική για την περαιτέρω λειτουργία της Παθολογικής κλινικής. Μια Παθολογική κλινική πρέπει να προσφέρει ολοκληρωμένες και διαρκείς υπηρεσίες στους Νοσηλευόμενους, οι οποίες δεν εξαντλούνται ποτέ στο ωράριο της εφημερίας. Δεν δύναται να λειτουργήσει Παθολογική κλινική χωρίς μόνιμους Παθολόγους.

Οι κινήσεις του Υπουργείου Υγείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που μοναδικό σκοπό έχουν την παραπλάνηση της κοινής γνώμης, μας βρίσκουν κάθετα αντίθετους.

Κρίνεται απαράδεχτη η στάση των τοπικών αρχών κατά τη διάρκεια της πρόσφατης τηλεδιάσκεψης με τον Υπουργό Υγείας.

Η διαφαινόμενα προμελετημένη απαξίωση και η προσβολή του συνόλου του Ιατρικού Κόσμου της Κω, αποπροσανατολίζει από τις πραγματικές υποχρεώσεις της κεντρικής εξουσίας, η οποία δεν αναλαμβάνει τις σοβαρές ευθύνες που της αναλογούν.

Με υψηλό αίσθημα ευθύνης παραμένουμε ενεργείς στις εξελίξεις, πέρα από πολιτικές αποχρώσεις και θα συνεχίσουμε να προασπίζουμε την υγεία των συμπολιτών μας  με κάθε τρόπο.

Για την καλύτερη ενημέρωσή σας, σας επισυνάπτουμε επίσημο Δελτίο Τύπου της Ελληνικής Εταιρείας Εσωτερικής Παθολογίας.

Το  Διοικητικό Συμβούλιο του ΙΣ Κω».

Δελτίο Τύπου ΕΕΕΠ για την απογύμνωση των νοσοκομείων από Παθολόγους (16/7/2024)

Εδώ και πολλά χρόνια έχει αρχίσει η απογύμνωση των νοσοκομείων από Παθολόγους με τη μη έγκαιρη και πλήρη αντικατάσταση όσων φεύγουν. Παράλληλα, το ενδιαφέρον των νέων ιατρών που αποφοιτούν από τις Ιατρικές Σχολές της Πατρίδας μας για να επιλέξουν την Παθολογία ως κύρια ειδικότητα βαίνει διαρκώς μειούμενο. Οι λόγοι είναι πολλοί: χαμηλοί μισθοί, σκληρές συνθήκες εργασίας, μη προκήρυξη των θέσεων των Παθολόγων που συνταξιοδοτούνται ή που επιλέγουν να σταδιοδρομήσουν στο εξωτερικό, προκήρυξη θέσεων επικουρικών ιατρών και όχι επιμελητών Β΄ ΕΣΥ και διαχρονική απαξίωση – παρά τη διεθνώς αναγνωρισμένη αξία – του ρόλου και της σημασίας της Παθολογίας. Και όλα αυτά, την ώρα που στην πρόσφατη πανδημία οι Παθολόγοι ήταν εκείνοι που στήριξαν το σύστημα υγείας, δημόσιο και ιδιωτικό, τόσο στις μεγάλες πόλεις (σε κρατικά και πανεπιστημιακά νοσοκομεία) όσο και στην περιφέρεια.

Σχετικά με τις πρόσφατες τοποθετήσεις του Υπουργείου Υγείας στο θέμα της υποστελέχωσης των Παθολογικών Κλινικών και των λύσεων που προτείνονται από το Υπουργείο, οι θέσεις της Ελληνικής Εταιρείας Εσωτερικής Παθολογίας είναι οι εξής:

1. Η λειτουργία της Παθολογικής Κλινικής δεν εξαντλείται στην εφημερία, αλλά ο Παθολόγος είναι εκείνος που «τρέχει» όλο σχεδόν το νοσοκομείο – ιδίως στην περιφέρεια – λόγω της μεγάλης υποστελέχωσης σε όλες τις ειδικότητες. Οι ιδιώτες Παθολόγοι δεν μπορεί να θεωρούνται λύση στο πρόβλημα της υποστελέχωσης των Παθολογικών Κλινικών. Μια Παθολογική Κλινική για να λειτουργήσει ως κλινική και όχι ως βραχεία νοσηλεία ή ως φορέας διαπεραίωσης πρέπει να έχει μόνιμο προσωπικό. Ο πληθυσμός γηράσκει και οι ασθενείς έχουν πολλές συννοσηρότητες και εκδηλώσεις από πολλαπλά όργανα και συστήματα. Για την αντιμετώπιση αυτών των σύνθετων και πολύπλοκων παθολογικών καταστάσεων μόνο οι νοσοκομειακοί Παθολόγοι μπορούν να ανταποκριθούν, οι οποίοι πρέπει να είναι μόνιμοι. Σκεφτείτε τον ασθενή με ένα δύσκολο και πολύπλοκο πρόβλημα να αντιμετωπίζεται κάθε ημέρα από διαφορετικό γιατρό, είναι ποτέ δυνατόν να τεθεί σωστή διάγνωση και να γίνει σωστή θεραπεία; Πρέπει να δοθούν κίνητρα κυρίως οικονομικά, αλλά παράλληλα και επιστημονικά και κοινωνικά για τη μόνιμη και όχι την αποσπασματική στελέχωση των Παθολογικών Κλινικών.
2. Οι ιδιώτες Παθολόγοι προσέφεραν και προσφέρουν σημαντικό έργο στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, η οποία όμως δεν έχει καμία σχέση με την αντιμετώπιση ασθενών στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) των νοσοκομείων. Πώς θα ανταποκριθούν οι ιδιώτες ιατροί στην επάρκεια στα ΤΕΠ, ιδιαίτερα σήμερα που οι εφημερίες έχουν «αγριέψει» και οι ασθενείς ζητούν από το Ε.Σ.Υ. αυτό που τα συστήματα υγείας διεθνώς υπόσχονται για την εξασφάλιση του πολυτιμότερου αγαθού του ανθρώπου που είναι η υγεία;
3. Οι υπεύθυνοι πρέπει να αναρωτηθούν γιατί οι προκηρύξεις για τις θέσεις των Παθολόγων στο Ε.Σ.Υ. κηρύσσονται άγονες. Μήπως γιατί οι υποψήφιοι δεν έχουν καμία εγγύηση ότι δεν θα μείνουν να καλύπτουν μόνοι τους (ή με άλλον ένα Παθολόγο) ολόκληρη την Παθολογική Κλινική; Έχουν δοθεί οποιασδήποτε μορφής κίνητρα ώστε να ξεπεραστεί αυτό; Γιατί αυτό δεν συμβαίνει στις περισσότερες ειδικότητες της ιατρικής; Να προκηρύσσεται επανειλημμένα μία θέση που βγαίνει άγονη δεν δείχνει διάθεση επίλυσης του προβλήματος. Είναι γνωστή η φράση «ο ορισμός της παραφροσύνης είναι το να κάνεις το ίδιο πράγμα επανειλημμένα και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα».
4. Το μισθολογικό είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα και χρειάζεται δίκαιη οικονομική αποτίμηση της λειτουργίας του μαχόμενου νοσοκομειακού Παθολόγου. Το 1985 που ξεκίνησε η λειτουργία του Ε.Σ.Υ., η μισθολογική σχέση του πρωτοδιοριζόμενου επιμελητού Β΄ στο Ε.Σ.Υ. προς τον πρωτοδιοριζόμενο δημόσιο υπάλληλο ήταν 3,4:1 ενώ σήμερα είναι 1,4:1.
5. Η μη ανανέωση της δυνατότητας συνταγογράφησης από τους ιδιώτες που θα αρνηθούν να ενταχθούν στο σύστημα υποστήριξης των κρατικών νοσοκομείων θα έχει ως αποτέλεσμα να πλημυρίσουν τα ήδη υποστελεχωμένα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων από ασθενείς για συνταγογράφηση. Τι θα γίνει τότε και πώς θα εξυπηρετηθούν αυτοί οι ασθενείς;
6. Υπάρχει μεσοπρόθεσμο / μακροπρόθεσμο σχέδιο για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα υποστελέχωσης των Παθολογικών Κλινικών; π.χ. κίνητρα σε φοιτητές και νέους ιατρούς ώστε να ακολουθήσουν την ειδικότητα της Παθολογίας; Μισθολογικά κίνητρα, ορθολογική φορολόγηση εφημεριών ή άλλα κίνητρα (π.χ. κατοικία σε νησιά, ειδικό καθεστώς εκπαιδευτικών αδειών, κ.λπ.) ώστε να στελεχωθούν οι άγονες θέσεις; Υπάρχει πρόβλεψη για αύξηση του αριθμού των Παθολόγων (ειδικών και ειδικευομένων) στους οργανισμούς των νοσοκομείων;

Είναι καιρός η Παθολογία να πάρει τη θέση που της αξίζει στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Οι δομές του Ε.Σ.Υ. δεν μπορούν να σταθούν χωρίς τους Παθολόγους, τρανταχτό παράδειγμα η εμπειρία της πρόσφατης πανδημίας. Η Ελληνική Εταιρεία Εσωτερικής Παθολογίας είναι έτοιμη να προσφέρει προτάσεις, λύσεις και ιδέες για τη δημιουργία κινήτρων για τους Παθολόγους, ώστε οι προκηρύξεις θέσεων από μια άγονη γραφειοκρατική και χρονοβόρο διαδικασία να μετεξελιχθεί σε γόνιμη και αποτελεσματική λειτουργία.

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου

Ο Πρόεδρος Ν. Τεντολούρης

Ο Γεν. Γραμματέας Α. Μελιδώνης.