Λήγει τη Δευτέρα,  28 Απριλίου 2025, η προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων στο Ίδρυμα Λοχαγού Φανουράκη, σχετικά με τις υποτροφίες που παρέχει σε μεταπτυχιακές, διδακτορικές ή μεταδιδακτορικές σπουδές, για το ακαδημαϊκό έτος 2025 - 2026.

Ένα σπάνιο και πρωτότυπο έθιμο της κρητικής υπαίθρου αναβίωσε ανήμερα του Αγίου Γεωργίου στην Ασή Γωνιά Χανίων. Πρόκειται για το έθιμο της ευλογίας των προβάτων, το οποίο τηρείται από τους κτηνοτρόφους της περιοχής, που θεωρούν προστάτη Άγιο, τον Άγιο Γεώργιο.

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, ο Πολιτιστικός Σύλλογος της περιοχής διοργάνωσε την εκδήλωση που, εκτός από την ευλογία των προβάτων, περιλάμβανε και το άρμεγμα του γάλακτος, το οποίο μοιράζεται στους προσκυνητές.

Η Ασή Γωνιά, στα όρια των Νομών Χανίων και Ρεθύμνου, έχει συνδεθεί με το έθιμο της ευλογίας των κοπαδιών την ημέρα του Αγίου Γεωργίου. Οι βοσκοί της περιοχής συρρέουν με τα κοπάδια τους στην εκκλησία του Αϊ-Γιώργη του Γαλατά.

Ακόμη και τα πρόβατα που βρίσκονται στα μητάτα, κάθε χρόνο αυτή την ημέρα μεταφέρονται στην εκκλησία, με την ελπίδα εκτός των άλλων ότι ο Αϊ-Γιώργης θα προστατεύσει τα κοπάδια και την παραγωγή γάλακτος.

Το θέαμα είναι εντυπωσιακό. Χιλιάδες πρόβατα οδηγούνται από τα βουνά μέσα σε μικρά στενά του χωριού για να καταλήξουν στην αυλή της εκκλησίας.

Εκεί ο ιερέας τα ευλογεί και στην συνέχεια οι κτηνοτρόφοι αρμέγουν τα πρόβατα και τα κατσίκια μοιράζοντας το γάλα στους πιστούς που επισκέπτονται το χωριό ανήμερα της γιορτής του Αγίου Γεωργίου από κάθε γωνιά της Κρήτης, ενώ τα τελευταία χρόνια οργανώνονται και εκδρομές ειδικά για τους τουρίστες που βρίσκονται για τις διακοπές τους στο νησί.

ΠΗΓΗ:ERTNEWS

Ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) θα αξιολογήσει τη δυνατότητα καλλιέργειας εργαστηριακών τροφίμων σε συνθήκες χαμηλής βαρύτητας.

Μπριζόλες, πουρές πατάτας και γλυκά θα μπορούσαν σύντομα να καλλιεργηθούν στο διάστημα, εφόσον τα πειράματα που διεξάγονται στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό επιτύχουν. Πρόκειται για ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), το οποίο θα αξιολογήσει τη δυνατότητα καλλιέργειας εργαστηριακών τροφίμων σε συνθήκες χαμηλής βαρύτητας και υψηλής ακτινοβολίας. Ο ESA χρηματοδοτεί την έρευνα για τη διερεύνηση νέων τρόπων μείωσης του κόστους σίτισης των αστροναυτών, το οποίο μπορεί να ξεπεράσει τα 20.000 ευρώ ημερησίως.

Η ομάδα που συμμετέχει στο πείραμα δήλωσε ότι αυτό είναι το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη ενός μικρού πιλοτικού εργοστασίου παραγωγής τροφής στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ) σε δύο χρόνια.

«Το όνειρό μας είναι να έχουμε εργοστάσια σε τροχιά και στη Σελήνη. Πρέπει να δημιουργήσουμε εγκαταστάσεις παραγωγής εκτός του κόσμου μας αν θέλουμε να παρέχουμε την υποδομή που θα επιτρέπει στους ανθρώπους να ζουν και να εργάζονται στο διάστημα» επεσήμανε.

Η εργαστηριακή τροφή περιλαμβάνει την καλλιέργεια συστατικών τροφίμων, όπως πρωτεΐνες, λίπη και υδατάνθρακες σε δοκιμαστικούς σωλήνες και δοχεία, και στη συνέχεια την επεξεργασία τους ώστε να αποκτούν την εμφάνιση και τη γεύση των συμβατικών τροφίμων. Το εργαστηριακό κοτόπουλο είναι ήδη διαθέσιμο προς πώληση στις ΗΠΑ και τη Σιγκαπούρη, ενώ η μπριζόλα που παράγεται στο εργαστήριο αναμένει έγκριση στο Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ.

Η NASA, άλλες διαστημικές υπηρεσίες και ιδιωτικές εταιρείες σκοπεύουν να έχουν μακροχρόνια παρουσία στη Σελήνη, σε τροχιές διαστημικών σταθμών και ίσως κάποια μέρα στον Άρη. Αυτό θα σημαίνει αποστολή τροφής για δεκάδες και μελλοντικά εκατοντάδες αστροναύτες που θα ζουν και θα εργάζονται στο διάστημα – κάτι που θα ήταν απαγορευτικά ακριβό αν γινόταν μέσω πυραύλων, σύμφωνα με τον Δρα Σαμσούλ.

Η καλλιέργεια τροφής στο διάστημα θα ήταν πιο λογικό, υποστηρίζει.

«Μπορούμε να ξεκινήσουμε απλά με πουρέ πατάτας ενισχυμένο με πρωτεΐνη και να φτάσουμε σε πιο σύνθετα φαγητά που θα μπορούμε να παρασκευάσουμε στο διάστημα. Αλλά μακροπρόθεσμα, μπορούμε να βάλουμε τα συστατικά τροφής εργαστηρίου σε εκτυπωτή 3D και να εκτυπώσουμε ό,τι θέλουμε στο διαστημικό σταθμό, όπως μια μπριζόλα» είπε χαρακτηριστικά.

«Θέλουμε να δημιουργήσουμε φαγητό που να είναι οικείο στους αστροναύτες που προέρχονται από διαφορετικά μέρη του κόσμου, έτσι ώστε να παρέχουμε άνεση. Μπορούμε να δημιουργήσουμε γαλλικά, κινεζικά και ινδικά πιάτα. Θα είναι δυνατό να αναπαραχθεί κάθε είδος κουζίνας στο διάστημα» εξήγησε ο Δρ. Ροντρίγκο Λεντέσμα-Αμάρο, Διευθυντής του Κέντρου Bezos.

Η έρευνα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει δείξει ότι η βιοχημεία των αστροναυτών μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων αποστολών στο διάστημα. Συγκεκριμένα, παρατηρείται ότι η ορμονική τους ισορροπία και τα επίπεδα σιδήρου αλλάζουν, ενώ χάνουν ασβέστιο από τα κόκκαλά τους. Για να το αντισταθμίσουν, οι αστροναύτες καταναλώνουν συμπληρώματα, αλλά η εργαστηριακή τροφή θα μπορούσε, ενδεχομένως, να προσαρμοστεί με τα επιπλέον συστατικά που ήδη περιέχονται, σύμφωνα με τους ερευνητές.

ΠΗΓΗ: BBC

Μέχρι το τέλος του 2025, η Ευρώπη θα απαιτεί 100% βιώσιμο κακάο, χωρίς αποψίλωση των δασών. Τα νέα αυτά δεν βοηθούν τους καλλιεργητές κακάο, οι οποίοι ήδη αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις που βιώνουν τα τελευταία δύο χρόνια. Ο τομέας της σοκολάτας βρίσκεται σε κρίση, οπότε επιστρέψαμε στην πηγή του: την Ακτή Ελεφαντοστού, τον μεγαλύτερο παραγωγό κακάο στον κόσμο.

Βιώνουμε την κλιματική αλλαγή με ταχύτητα 160 χλμ/ώρα

Στη φυτεία κακάο του, ο Σεραφίν Σέκα μαζεύει έναν λοβό κακάο. Είναι μαύρος και μαραμένος. "Όταν βρέχει πολύ, έτσι γίνονται οι λοβοί. Αυτό είναι ενα παράδειγμα καφέ σήψης. Πέρυσι, η συγκομιδή μου μειώθηκε σημαντικά". Λίγο πιο πέρα, άλλοι καλλιεργητές είναι απασχολημένοι με το "cabossage": ανοίγουν τους λοβούς για να εξάγουν τους κόκκους του κακάο, οι οποίοι είναι ακόμα καλυμμένοι με έναν γλυκό λευκό πολτό. Στη συνέχεια, οι κόκκοι στοιβάζονται σε φύλλα μπανάνας για ζύμωση. "Αυτό είναι το πιο σημαντικό στάδιο. Μεγιστοποιεί τη γεύση και το άρωμα της σοκολάτας. Αλλά αν δεν βρέξει πολύ, τότε έχουμε μικρούς κόκκους σαν κι αυτόν. Και αυτό δεν είναι καλό. Όπως όλοι οι καλλιεργητές του χωριού του, ο Σέκα έπρεπε να υπομείνει διαδοχικές καταρρακτώδεις βροχές και ξηρασίες τα τελευταία δύο χρόνια, οι οποίες είχαν σημαντικό αντίκτυπο στις συγκομιδές του. "Βιώνουμε την κλιματική αλλαγή με ταχύτητα 160 χλμ/ώρα".

Η Ακτή Ελεφαντοστού είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός παγκοσμίως, ακολουθούμενη από την Γκάνα. Μεταξύ τους, προμηθεύουν το 60% του κακάο που εισάγει η Ευρώπη. Τις τελευταίες δεκαετίες, η τιμή του κακάο στα χρηματιστήρια σπάνια ξεπερνά τα 2.500 δολάρια, επιτρέποντας στους παραγωγούς να προσφέρουν φθηνή σοκολάτα στους Ευρωπαίους καταναλωτές. Όμως, η κλιματική αλλαγή αλλάζει τα δεδομένα: το 2024, η Γκάνα και η Ακτή Ελεφαντοστού δεν ήταν σε θέση να προμηθεύσουν τις ποσότητες που είχαν υποσχεθεί. Η μείωση της παραγωγής κατά 45% στις δύο αυτές χώρες το 2023-2024 προκάλεσε πανικό στις αγορές. Με το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα των κερδοσκόπων, το κακάο έφτασε στο ιστορικό υψηλό των 12.000 δολαρίων, αποσταθεροποιώντας ολόκληρο τον τομέα.

Αν θέλετε να πολεμήσετε το trafficking μπορεί να σας σκοτώσουμε

"Η φτώχεια των καλλιεργητών κακάο είναι η ρίζα όλων των προβλημάτων του τομέα". Η Κλερ Μπιασόν- Λογιέ εργάζεται στη Voice, ένα δίκτυο μη κυβερνητικών οργανώσεων που προωθούν τη βιώσιμη παραγωγή κακάο. "Αυτή τη στιγμή, το 80% των καλλιεργητών στην Ακτή Ελεφαντοστού δεν βγάζουν αρκετά για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους, να ζήσουν αξιοπρεπώς καλύπτοντας τα έξοδα στέγασης, το σχολείο των παιδιών τους και να αντιμετωπίσουν τα απρόοπτα. Αυτό που χρειαζόμαστε για να δημιουργήσουμε έναν τομέα κακάο ανθεκτικό στις κλιματικές αλλαγές είναι η δυνατότητα των καλλιεργητών να επενδύουν στα χωράφια τους. Αν το είχαμε αυτό, δεν θα βρισκόμασταν σε αυτή την κρίση" επισημαίνει.

Με εισόδημα μόλις ένα ευρώ ανά άτομο την ημέρα, οι καλλιεργητές αδυνατούν να συντηρήσουν τις γηρασμένες φυτείες τους. Έτσι, για χρόνια, ήταν πιο απλό να εγκαταλείψουν τα αγροτεμάχια και να ξαναφυτέψουν πιο μακριά, στο δάσος. Υπολογίζεται ότι η καλλιέργεια του κακάο αντικατέστησε 2,5 εκατομμύρια εκτάρια πρωτογενούς δάσους μέσα σε 20 χρόνια. Συναντήσαμε τον Σέκα καθώς και άλλους καλλιεργητές. Στο πίσω μέρος του φορτηγού που μας μεταφέρει σε ό,τι έχει απομείνει από το προστατευόμενο δάσος, μας εκμυστηρεύτηκε: "Ασχολούμαι με το κακάο εδώ και τριάντα χρόνια. Αυτό ήταν κάποτε ένα αρχέγονο, παρθένο δάσος! Είχαμε ελέφαντες που έρχονταν στο χωριό. Τώρα δεν υπάρχει πια".

Η κυβέρνηση της Ακτή Ελεφαντοστού απαγόρευσε στους χωρικούς να επεκτείνουν τις καλλιέργειές τους στο δάσος: το οποίο είναι πλέον προστατευόμενο. Μόλις πατήσετε κάτω από το φύλλωμα, αντιλαμβάνεστε τη σημασία αυτής της απόφασης: είναι πιο υγρό και πιο δροσερό. Το δάσος παίζει το ρόλο του ως ρυθμιστής του κλίματος, απαραίτητος για την καταπολέμηση της έλλειψης κακάο στο μέλλον. Δύο μοτοσικλέτες, φορτωμένες με 3 σακούλες βάρους τουλάχιστον 60 κιλών η καθεμία, έρχονται από την καρδιά του προστατευόμενου δάσους. "Αυτό το κακάο είναι παράνομο. Αυτοί είναι οι συλλέκτες, πηγαίνουν τις σακούλες στον ιχνηλάτη. Ο ιχνηλάτης είναι έμπορος- αγοράζει κακάο από εμάς, που τηρούμε τους κανόνες, αλλά αγοράζει και από αυτούς, που είναι διακινητές". Ο Σέκα αφήνει τις δύο μοτοσικλέτες να φύγουν, φοβούμενος τα αντίποινα: "Εδώ, αν θέλετε να πολεμήσετε κατά του λαθρεμπορίου, μπορεί να σας σκοτώσουν".

Με τον ιχνηλάτη, δεν υπάρχει ιχνηλασιμότητα

Στο χωριό, οι μουσαμάδες είναι απλωμένοι κατά μήκος του δρόμου, με τους κόκκους κακάο που έχουν αγοράσει οι ιχνηλάτες. Με τη δικαιολογία ότι πρέπει να τους στεγνώσουν λίγο ακόμα πριν τους πουλήσουν, ανακατεύουν το κακάο των ντόπιων με αυτό που φέρνουν από το δάσος. Βέβαια, εδώ μας λένε ότι δεν πέρασαν οι μοτοσικλέτες και ότι όλο το κακάο που θα συλλεχθεί είναι απολύτως νόμιμο. Ο ιχνηλάτης, όμως, είναι πρώτα και πάνω από όλα έμπορος: μπορεί να πουλάει σε διακινητές, ανεξάρτητους εμπόρους ή συνεταιρισμούς. Όποια και αν είναι η περίπτωση, πρέπει να του έχουμε εμπιστοσύνη.

"Με τους ιχνηλάτες είναι λίγο περίπλοκο, είναι δύσκολο να υπάρχει ιχνηλασιμότητα επειδή δεν έχουν στοιχεία για την προέλευση του κακάο που αγοράζουν", εκμυστηρεύεται η Αλίντα Ν'Τάκπε, πρόεδρος του συνεταιρισμού RASSO, ο οποίος συγκεντρώνει 1.500 καλλιεργητές. Εδώ, όλο το κακάο που διακινείται είναι πιστοποιημένο. Γνωρίζουμε κάθε αγρότη και την προέλευση κάθε σακούλας κακάο. Άλλοι συνεταιρισμοί αγοράζουν μερικές φορές από ιχνηλάτες, όταν οι σοδειές είναι κακές, για παράδειγμα, και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ποσοστώσεις παραγωγής που έχουν υποσχεθεί στους πελάτες τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις, κακάο από προστατευόμενα δάση μπορεί να βρεθεί σε σακούλες που φέρουν τις ετικέτες Rainforest Alliance, Faire Trade, Cocoa Horizon και άλλες.

Ωστόσο, όλες οι εισαγωγές κακάο που προέρχονται από την αποψίλωση των δασών θα απαγορευτούν τον Δεκέμβριο (κανονισμοί EUDR). Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι σε λίγους μόνο μήνες η διακίνηση που έχουμε δει θα έχει εξαφανιστεί. "Για να είναι αποτελεσματικό ένα σύστημα ιχνηλασιμότητας, απαιτεί επενδύσεις που αγγίζουν τις 50.000 ευρώ από κάθε συνεταιρισμό, την ώρα που πολλοί από αυτούς πασχίζουν απλώς να επιβιώσουν οικονομικά. Είναι πολύ βολικό για την Ευρώπη να ζητάει βιώσιμο κακάο νίπτοντας τας χείρας της και λέγοντας ότι είναι δικό σας πρόβλημα" πρόσθεσε η πρόεδρος του συνεταιρισμού.

Μια τιμή που καθορίζεται από το κράτος

Το εισόδημα των αγροτών είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να επιτύχουμε 100% βιώσιμο κακάο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2025. Επομένως, θα μπορούσε κανείς να χαιρετίσει αυτή την ιστορική "έκρηξη" των τιμών στην αγορά. Αλλά δεν είναι τόσο προφανές. Στην Ακτή Ελεφαντοστού, δεν είναι ο αγρότης αλλά το κράτος που αποφασίζει για την τιμή πώλησης. Τις διαπραγματεύσεις τις διεξάγει το Conseil Café Cacao, ένα είδος διαμεσολαβητή μεταξύ των πολυεθνικών σοκολάτας και των καλλιεργητών. Το Συμβούλιο είναι πιο ισχυρό από το Υπουργείο Γεωργίας. Το κακάο αντιπροσωπεύει το 15% του ΑΕΠ της χώρας. Μετά τη διαπραγμάτευση, πληρώνει το 60% της διαπραγματευόμενης τιμής και αφαιρεί το 40% για τις δραστηριότητές του. Ο Υβ Κονέ Μπραχίμα, διευθύνων σύμβουλος του Conseil Café Cacao, εξηγεί: "Οι τιμές που βλέπετε είναι οι τρέχουσες. Αλλά ποιος ξέρει αν σε τρεις μήνες, ή ακόμη και σε δύο μήνες, οι τιμές θα συνεχίσουν να κυμαίνονται σε αυτά τα επίπεδα; Γι' αυτό αξίζει να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε και να προστατεύουμε τον παραγωγό".

Αντιμέτωπο με μια ασταθή αγορά, το Διοικητικό Συμβούλιο υιοθετεί μια προσεκτική προσέγγιση: έχει καθορίσει μια ελαφρώς υψηλότερη τιμή, αλλά αυτό δεν επιτρέπει ακόμη στους παραγωγούς να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής και στους συνεταιρισμούς να εγγυηθούν τη βέλτιστη ιχνηλασιμότητα. "Εσείς είστε αυτοί που ζητήσατε την ιχνηλασιμότητα του κακάο και αυτό έχει κόστος. Δεν νομίζω ότι ο καταναλωτής είναι αντίθετος, ενεργεί με καλή πίστη. Αλλά το πρόβλημα είναι με εκείνους που βρίσκονται στη μέση και αναζητούν κέρδος χωρίς να ενεργούν με καλή πίστη".

11% για τον καλλιεργητή

Ο διευθυντής του Conseil Café Cacao αναφέρεται στους μεταποιητές, τις μάρκες και τα σούπερ μάρκετ. Σύμφωνα με τη Le Basic, μια συμβουλευτική εταιρεία που ειδικεύεται στις αλυσίδες αξίας, ο καλλιεργητής λαμβάνει μόνο 2 ευρώ ανά κιλό για μια πλάκα σοκολάτας των 20 ευρώ. Οι μάρκες σοκολάτας και τα καταστήματα λιανικής πώλησης, από την άλλη πλευρά, κερδίζουν πάνω από 14 ευρώ ανά κιλό: 7 φορές περισσότερα. Ο Κριστόφ Αλιό, ειδικός στις αλυσίδες αξίας και επικεφαλής της εταιρείας συμβούλων έρευνας που βρίσκεται πίσω από τη μελέτη, επισημαίνει: "Αυτό που πληρώνουμε συχνά, είναι σε μεγάλο βαθμό διαφήμιση και μάρκετινγκ και όχι απαραίτητα το ίδιο το προϊόν. Οι κατασκευαστές οφείλουν να καταβάλουν προσπάθειες. Παρόλα αυτά, είναι οι μόνοι που, χάρη στις οικονομίες κλίμακας, μπορούν να μας προσφέρουν σοκολάτα στο 1 ευρώ. Αν όμως θέλουμε να έχουμε σοκολάτα και στο μέλλον — λαμβάνοντας υπόψη τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και τις ανάγκες των παραγωγών κακάο — πρέπει να ξανασκεφτούμε το σύστημα και να ανοίξουμε τη συζήτηση για το ποιος βγάζει τι από την αλυσίδα παραγωγής".

Αυτό το σκεπτικό βρίσκεται πίσω από την πρωτοβουλία "Πέρα από τη σοκολάτα" (Beyond Chocolate). Συναντήσαμε τον Τσαρλς Σνόεκ, επικεφαλής του προγράμματος. "Πρόκειται για μια πρωτοβουλία πολλών ενδιαφερομένων μερών που δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2018 με πραγματικό στόχο να υποστηρίξει τον μετασχηματισμό του τομέα της σοκολάτας στο Βέλγιο προς μεγαλύτερη βιωσιμότητα. Υπάρχει η βιομηχανία, η Barry-callebaut, η Cargill και η Puratos. Υπάρχουν πολυεθνικές εταιρείες όπως η Mondelez και η Nestlé, αλλά και ολόκληρος ο βελγικός τομέας σοκολάτας μέσω της ομοσπονδίας του. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν οι μάρκες που όλοι γνωρίζουμε, όπως η Neuhaus, η Léonidas ή η Galler. Τα σούπερ μάρκετ είναι επίσης παρόντα. Και έπειτα υπάρχουν οι πιστοποιητές όπως η Rainforest Alliance και η Fairtrade. Θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στους παραγωγούς να κερδίζουν τα προς το ζην μέχρι το 2030. Αυτός είναι ο πρωταρχικός μας στόχος. Τώρα, για να φτάσουμε εκεί, έχουμε έναν ενδιάμεσο στόχο για 100% πιστοποίηση μέχρι το 2025" εξηγεί ο Σνόεκ.

Η βιομηχανία σοκολάτας έχει δεσμευτεί να εξασφαλίσει ότι, μέχρι το 2030, οι καλλιεργητές θα λαμβάνουν ένα εισόδημα που να καλύπτει τις βασικές τους ανάγκες. Η στρατηγική της βασίζεται κυρίως στις πιστοποιήσεις — αν η σοκολάτα φέρει μια ετικέτα, θεωρείται "καλή". Πέντε χρόνια, ωστόσο, δεν μοιάζουν αρκετά, και το ερώτημα που προκύπτει είναι τι θα συμβεί αν η βιομηχανία αποτύχει. "Η πιο αυστηρή κύρωση θα ήταν ο αποκλεισμός ενός εταίρου από το πρόγραμμα Beyond Chocolate" αναφέρει ο Σνόεκ. Υπάρχει σήμερα κάποια οικονομική ποινή; Καμία. Επιπλέον, η συμμετοχή στο Beyond Chocolate δεν συνεπάγεται οικονομική επιβάρυνση. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια καθαρά εθελοντική πρωτοβουλία".

Ένα από τα μέλη, ιδιοκτήτης της Léonidas και πρόεδρος της Choprabisco, της Βασιλικής Ένωσης της Βιομηχανίας Σοκολάτας, είναι ο Φιλίπ ντε Σελιέ. "Σκεφτόμαστε την κοινωνία, σκεφτόμαστε τον πλανήτη, σκεφτόμαστε τον άνθρωπο πολύ περισσότερο από ό,τι πριν. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θέλουμε να βγάλουμε κέρδος, αλλά ανησυχούμε περισσότερο για τους συνανθρώπους μας. Θα είμαστε απόλυτα βιώσιμοι σε πέντε χρόνια; Ειλικρινά, δεν το νομίζω. Διότι ακόμη και αν σκεφτούμε τι είναι βιώσιμο σήμερα, σε πέντε χρόνια δεν θα είναι. Θα πρέπει να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο, επειδή ο κόσμος αλλάζει τόσο γρήγορα. Αν ήταν τόσο απλό, μπορώ να σας εγγυηθώ ότι όλοι θα κάναμε ένα τηλεφώνημα, θα συμφωνούσαμε και θα προχωρούσαμε. Αλλά ο κόσμος δεν είναι τέλειος" καταλήγει.

ΠΗΓΗ: ERTNEWS

Ο τάφος του βρίσκεται στη Σαλαμίνα - Λέγεται πώς όταν ο Κολοκοτρώνης έμαθε τον θάνατό του «κάθισε σταυροπόδι και μοιρολογούσε σαν γυναίκα»

Γεώργιος Καραϊσκάκης -  σπουδαίος αρματολός και στρατάρχης της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 – πέθανε στις 23 Απριλίου 1827, στο Φάληρο της Αττικής, μετά από πυροβολισμό που δέχθηκε που δέχθηκε στη βουβωνική χώρα κατά τις πρώτες εχθροπραξίες μεταξύ των ελληνικών και των Οθωμανικών στρατευμάτων. 

Ο Καραϊσκάκης υπέκυψε στο θανατηφόρο τραύμα του μέσα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στο Κερατσίνι, ανήμερα της γιορτής του.

Η σορός του μεταφέρθηκε στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη Σαλαμίνα όπου ετάφη και θρηνήθηκε από το πανελλήνιο. Αναφέρεται πως όταν ο Κολοκοτρώνης έμαθε τον θάνατο του Καραϊσκάκη "κάθισε σταυροπόδι" και μοιρολογούσε σαν γυναίκα.

Η Μάχη του Φαλήρου

Ο αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης έφτασε στο Φάληρο για να αναλάβει επικεφαλής στις επιχειρήσεις κατά των Οθωμανικών δυνάμεων με επικεφαλής τον Κιουταχή, ο οποίος επιχειρούσε να καταλάβει την Ακρόπολη.

Με 1.000 περίπου ετοιμοπόλεμους άνδρες οργανώθηκε στο Κερατσίνι αποκρούοντας με επιτυχία τις εχθρικές επιθέσεις και δέχτηκε βοήθεια από σώματα Πελοποννησίων, υπό τον Κολοκοτρώνη κι άλλους οπλαρχηγούς.

Ο Καραϊσκάκης υπέφερε από πυρετό, αλλά οι πολεμικές υποχρεώσεις δεν του επέτρεπαν την ανάπαυλα. Μαζί με τις ενισχύσεις εφάρμοσε ένα σχέδιο φθοράς του αντιπάλου με γνώμονα την απασχόληση του εχθρού σε μικρές συμπλοκές. Ωστόσο, υπέκυψε στα τραύματά του λίγες μέρες πριν από την κυρίως μάχη, μετά από πυροβολισμό που δέχθηκε στη βουβωνική χώρα κατά τις πρώτες εχθροπραξίες μεταξύ των ελληνικών και των Οθωμανικών στρατευμάτων.

Ο θάνατος του έριξε το ηθικό των επαναστατημένων μαχόμενων Ελλήνων με αποτέλεσμα την καταστροφική μάχη του Αναλάτου στο Φάληρο, όπου οι ελληνικές δυνάμεις προελαύνοντας σε ανοιχτό πεδίο, δέχτηκαν καταιγιστικά πυρά, κυκλώθηκαν και διαλύθηκαν, όπως είχε προβλέψει ο αρχιστράτηγος Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Η ανακομιδή των οστών του και η εγκληματική απώλειά τους

Τον Απρίλιο του 1835, οχτώ χρόνια μετά τον θάνατο και την ταφή του Καραϊσκάκη, με Βασιλικό Διάταγμα του Όθωνα, έγινε η ανακομιδή των οστών του, από τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Σαλαμίνας.

Κάποιο μέρος τους παρέμεινε στον Άγιο Δημήτριο, ενώ τα περισσότερα, μεταφέρθηκαν με ειδική πομπή στην περιοχή του Φαλήρου στον Πειραιά και τοποθετήθηκαν σε ένα μνημείο, το οποίο ήταν κοντά στο σημείο όπου είχε τραυματιστεί θανάσιμα ο στρατηγός. 

Δυστυχώς, 133 χρόνια μετά, κατά την διάρκεια της δικτατορίας το 1968, ο τότε διορισμένος δήμαρχος Πειραιά Αριστείδης Σκυλίτσης, έδωσε εντολή να ανακατασκευαστεί πλήρως το μνημείο, χωρίς όμως να δοθούν ιδιαίτερες πληροφορίες στους μηχανικούς, για την ύπαρξη των οστών του Καραϊσκάκη, καθώς και άλλων σημαντικών αγωνιστών.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι τα οστά του στρατηγού, κατά πάσα πιθανότητα πετάχτηκαν στην θάλασσα, ενώ ακόμα και σήμερα δεν έχουν δοθεί πειστικές απαντήσεις για τον τρόπο που χάθηκαν.

Το κενό αυτό μνημείο διατηρείται μέχρι τις μέρες μας και βρίσκεται σε μια πλατεία δίπλα από το ομώνυμο στάδιο Καραϊσκάκη, μέσω του οποίου αποδίδεται τιμή στον μεγάλο αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης.

Κεντρική φωτογραφία: Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης εφορμά στην Ακρόπολη, έργο του Γεωργίου Μαργαρίτη, 1844

«Χωρίς να αγαπάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να ζήσεις αληθινά την αγάπη με έναν άλλον», ανέφερε η διάσημη ηθοποιός στη συνέντευξή της.

Επιδοτήσεις ρεύματος προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις προανήγγειλε ο ΥΠΕΝ, Σταύρος Παπασταύρου, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο OPEN.

Οι επιδοτήσεις ρεύματος θα αφορούν αναδρομικά στους μήνες Δεκέμβριο 2024, Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2025.

Ο κ. Παπασταύρου πρόσθεσε ότι από αυτές τις επιδοτήσεις θα αποκλειστούν οι επιχειρήσεις που αποδεδειγμένα έχουν προβεί σε ρευματοκλοπή, με το μερίδιό τους να μοιράζεται στις υπόλοιπες επιχειρήσεις. "Είναι ζήτημα ηθικής τάξεως", επεσήμανε.

Αναφερόμενος στη συγκρότηση της Εθνικής Χωρικής Στρατηγικής για τον Θαλάσσιο Χώρο, με την οποία αποτυπώνεται ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός της Ελλάδας, ο υπουργός τόνισε ότι είναι η πρώτη φορά που η ελληνική πολιτεία οριοθετεί λεπτομερείς χρήσεις των θαλάσσιων ζωνών της, υλοποιώντας την υποχρέωση που απορρέει από την Οδηγία 2014/89/ΕΕ και ασκώντας τα δικαιώματά της που πηγάζουν από το Διεθνές Δίκαιο. "Για πρώτη φορά ερχόμαστε και οριοθετούμε όρους αλιείας, πολιτιστικής προστασίας, τουρισμού, θέτοντας τις βάσεις για σταθερή οικονομία, ανάπτυξη, προστασία του περιβάλλοντος. Εδώ υπάρχει και γεωπολιτική διάσταση, γιατί για πρώτη φορά κατατίθεται σε ρυθμιστικό κείμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο χάρτης με όλη την υφαλοκρηπίδα της χώρας μας, με πλήρη επήρεια και στην ηπειρωτική ζώνη και στα νησιά", υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός.

Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι πριν το τέλος Απριλίου θα εκδοθεί η υπουργική απόφαση που θα αφορά στην προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για έρευνες υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές "Νότια Κρήτη 1" και "Νότια Κρήτη 2", κίνηση που αποτελεί συνέχεια της αποδοχής της εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τις εν λόγω θαλάσσιες περιοχές που υπεβλήθη από την εταιρεία Chevron Balkans Exploration B.V.

Σε ερώτηση για την πρόσφατη, νέα αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας, από την S&P αυτήν τη φορά, επεσήμανε την πολύ μεγάλη σημασία αυτής της εξέλιξης, δεδομένου ότι, όπως είπε, "αποδεικνύει την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών προς τη χώρα, κάτι που σημαίνει επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας, καλύτερους μισθούς, υψηλή ανταγωνιστικότητα".

"Στόχος της κυβέρνησης είναι να διαφυλάξει τη δημοσιονομική σταθερότητα, να κάνει την καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών καλύτερη και να επιστρέψει μέρισμα της οικονομικής ανάπτυξης σε αυτούς, με σύνεση και δικαιοσύνη", κατέληξε ο κ. Παπασταύρου.

capital.gr