Τα 49 της χρόνια , συμπληρώνει σήμερα,  η εφημερίδα «Βήμα της Κω» . Σαρανταεννέα χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στα τοπικά δρώμενα. Μια πορεία γεμάτη ιστορία, προσφορά και δέσμευση απέναντι στην ενημέρωση και την προάσπιση των συμφερόντων της τοπικής κοινωνίας.

Από το μακρινό 1976, όταν ο ιδρυτής της,  Γιάννης Ιωαννίδης, έθεσε τα θεμέλια αυτής της εφημερίδας, μέχρι σήμερα, παραμένει πιστή στις αξίες της αντικειμενικής και ανεξάρτητης δημοσιογραφίας.

Σε αυτά τα 49 χρόνια, η εφημερίδα αποτέλεσε βήμα ελεύθερης έκφρασης για χιλιάδες συμπολίτες μας και εκατοντάδες αρθρογράφους, ανεξαρτήτως κοινωνικής θέσης, αξιώματος, ηλικίας ή «χρώματος».

Με αισθήματα βαθιάς εκτίμησης και σεβασμού, ο Σύνδεσμος Εργαζομένων στα Τοπικά ΜΜΕ της Κω σας απευθύνει θερμά συγχαρητήρια για την συμπλήρωση 49 χρόνων αδιάλειπτης και αξιόλογης παρουσίας στα τοπικά δρώμενα.

Η πολύχρονη πορεία σας αποτελεί φάρο ενημέρωσης και ελεύθερης έκφρασης για την κοινωνία της Κω και των Δωδεκανήσων.

Εκ του Συνδέσμου Εργαζομένων στα Μ.Μ.Ε Κω

 ΣΕΜΜΕΚ

Στη συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης του Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ για την τραγική κατάσταση

Σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση άσκησε ο Βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Νικητιάδης για το χειρισμό του θέματος του Κτηματολογίου Δωδεκανήσου κατά τη διάρκεια της συζήτησης σχετικής επίκαιρης ερώτησης του στη Βουλή, το απόγευμα της Δευτέρας 31 Μαρτίου.  Ο κ. Νικητιάδης κατήγγειλε για επικοινωνιακή πρεμούρα τη Ν.Δ. , που εγκαινίασε το Κτηματολογικό Γραφείο Δωδεκανήσου και τη μετάπτωση του στο Εθνικό Κτηματολόγιο με πομπώδεις πανηγυρισμούς, αλλά άφησε τους πολίτες να βουλιάζουν στην ανασφάλεια δικαίου και στην αβεβαιότητα.

«Το επικοινωνιακό κρεσέντο που προηγήθηκε, κύριε Υπουργέ, θα το ζήλευαν ειλικρινώς οι καλύτεροι μάγοι της επικοινωνίας. Ο κ. Κυρανάκης πανηγύριζε, ενώ οι δικηγόροι, οι συμβολαιογράφοι και οι μηχανικοί ξεσηκώθηκαν», τόνισε απευθυνόμενος στον Υφυπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Χρήστο Μπουκώρο, στον οποίο ευχήθηκε καλή επιτυχία στο έργο του ως νέου Υφυπουργού και για το οποίο εξέφρασε την εκτίμηση του σε προσωπικό επίπεδο. Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου επεσήμανε ότι η λειτουργία του Κτηματολογίου βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, με 40.000 εκκρεμείς υποθέσεις στη Ρόδο και 680 αιτήσεις για πιστοποιητικά στην Κω, από τις οποίες εκδόθηκαν μόλις 200. «Αγοράζετε οικόπεδο και… οικόπεδο δεν έχετε!» τόνισε με έμφαση, καταδεικνύοντας την πρωτοφανή δυσλειτουργία του συστήματος. Ο Γιώργος Νικητιάδης κατέρριψε την κυβερνητική ρητορική περί ψηφιακής αναβάθμισης του Κτηματολογίου, παραθέτοντας αποκαλυπτικά παραδείγματα: «Αγωγή που υποβλήθηκε στις 21 Ιανουαρίου, καταχωρήθηκε στις 20 Μαρτίου!» και «Αίτηση για ένα πιστοποιητικό στις 17 Φεβρουαρίου, εκδόθηκε στις 12 Μαρτίου! Αυτό είναι το ψηφιακό άλμα» σχολίασε καυστικά.

Ο Γιώργος Νικητιάδης έκανε ειδική αναφορά στην αγανάκτηση και στις αντιδράσεις του νομικού κόσμου της Κω και της Ρόδου που οφείλονται στην τραγική κατάσταση που έχει περιέλθει το Κτηματολογικό Γραφείο Δωδεκανήσου. Συγκεκριμένα ο  Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου προχώρησε σε επταήμερη αποχή και ο Δικηγορικός Σύλλογος Κω σε συμβολική κατάληψη του Κτηματολογίου και διήμερη αποχή, καταγγέλλοντας το απόλυτο χάος. «Πόσες “Δευτέρες” θα περιμένουμε; Πρόκειται για μια επ’ αόριστο αναστολή της λειτουργίας του Κτηματολογίου», ανέφεραν χαρακτηριστικά οι δικηγόροι της Κω.

Ο κ. Νικητιάδης κάλεσε τον Υπουργό να αναλάβει άμεση δράση, ζητώντας να εξεταστεί η προσωρινή επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς μέχρι να λυθούν τα προβλήματα. Από την πλευρά του Υφυπουργός Ψηφιακής διακυβέρνησης ισχυρίστηκε ότι θα υπάρξουν στο μέλλον ρυθμίσεις. Η απάντηση του κ. Νικητιάδη ήταν άμεση : «Τόσα χρόνια κυβερνάτε! Δεν μπορούσατε να επιλύσετε τις εκκρεμείς υποθέσεις; Κάποιος έχει την ευθύνη, και αυτή η ευθύνη βαραίνει την κυβέρνηση που διοικεί», τόνισε προσθέτοντας ότι προσβλέπει στην ενεργοποίηση του νέου αρμόδιου Υφυπουργού  για τον οποίο επανέλαβε την προσωπική του εκτίμηση.

Το όνομα του Ιωάννη Καποδίστρια είναι αναμφισβήτητα γνωστόν τοις πάσι. Δεν υπάρχει Έλληνας που να αγνοεί αυτό το βαρύ όνομα του πρώτου Κυβερνήτη της απελευθερωμένης, υποτίθεται, Ελλάδος, του μοναδικού γνήσιου Ελληνορθόδοξου ηγέτη, του ταυτισμένου με την εθνική συνείδηση των Ελλήνων και με βαθιά συναίσθηση του χρέους και της θυσίας προς την πατρίδα. Του ανθρώπου που δεν μπορούσε να φορέσει τις επίσημες στολές του βλέποντας την γύμνια του Λαού του και δεν μπορούσε να χορτάσει αν δεν βεβαιωνόταν πως έχει χορτάσει και το τελευταίο Ελληνόπουλο. Οποίο μεγαλείο μεγάθυμης ηγετικής μορφής κατάλληλης για το γένος των Ελλήνων! Είναι πανθομολογούμενον πως έστω και μια δεκαετία αν κυβερνούσε ο Καποδίστριας την Ελλάδα, θα έθετε πολύ γερά θεμέλια για μιά μακρόπνοη εξελικτική πορεία, που θα καθιστούσε την πατρίδα μας μιά αξιοσέβαστη δύναμη, ισάξια με τις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες. Το διείδαν όμως αυτό οι αυτοαποκαλούμενες Μεγάλες Δυνάμεις, που όντως είναι μεγάλες αφού λεηλατούν τους μικρούς και τον εκπαραθύρωσαν τεχνηέντως μεθοδεύοντας την δολοφονία του διά ομαίμων αδελφικών χειρών. Παραθέτω δύο αποσπάσματα του λόγου του που εξεφώνησε στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση για δύο λόγους: Πρώτον για να ενημερωθούν όσοι τα αγνοούν, γιατί δεν αποκλείεται αρκετοί να τα γνωρίζουν. Και δεύτερον τα αφιερώνω στους πολιτικούς μας σαν αφορμή για αυτοέλεγχο, αυτοκριτική. Πόσοι και κατά πόσον ετήρησαν τις εθνικές παρακαταθήκες. Διότι τα φαινόμενα άλλα μας λένε. Πως όλοι σχεδόν που καταφεύγουν στον χώρο της πολιτικής έχουν κίνητρο το «ίδιον όφελος και ουχί των πολλών» (Πλάτων). Και όταν εξέρχονται του πολιτικού βίου, ας διερωτηθούν, για να μην πω να απολογηθούν δημόσια:  «είναι ενδοξότεροι και ουχί πλουσιότεροι» κατά τον Έλληνα Μακεδόνα συγγραφέα Ιωάννη Στοβαίο; Δυστυχώς όχι. Απεναντίας έχοντας εξασφαλίσει δια βίου την άνετη διαβίωσή τους, φροντίζουν «επιμελώς» και την υστεροφημίατους.

 Τάδε, λοιπόν έφη Ιωάννης Καποδίστριας: «Ελπίζω ότι, όσοι εξ υμών συμμετάσχουν εις την κυβέρνησιν, θέλουν γνωρίσει μετ΄ εμού, ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα, δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμόν του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ΄ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της»… Και παρακάτω: «Εφ΄ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν»…