Τα μη (έλλειψη νερού), τα μήπως (νέες κλίνες-βιώσιμη ανάπτυξη) και τα μήποτε... (Γίναμε κι εμείς "ξένοι" στον τόπο μας;)

Γιάννης Κιάρης

Με τον πρώτο μίνι καύσωνα και πριν καλά καλά αρχίσουν οι πρώτες συνακόλουθα αναπόφευκτες διακοπές ηλ. ρεύματος, χτύπησε και πάλι ηχηρότατα (Κέφαλος-και έπεται συνέχεια) το καμπανάκι με τις πολύωρες διακοπές νερού και το πρόβλημα υδροδότησης. 

Κατά σύμπτωση (τραγική ειρωνεία) ο Οικονομικός ταχυδρόμος το ίδιο διάστημα δημοσιεύει την είδηση ότι βρίσκεται σε στάδιο περιβαλλοντικής αδειοδότησης νέα επένδυση της DERTOUR Ξενοδοχειακή & Επενδυτική Ελλάς, θυγατρικής της γερμανικής DER Touristik GmBH για την κατασκευή του νέου πεντάστερου ξενοδοχειακού συγκροτήματος "Aldiana Kos" (810 κλινών,  270 δωματίων, με 21 πισίνες και 280 θέσεις εργασίας), το οποίο σχεδιάζεται στη θέση «Σελβέρι», στην περιοχή Τιγκάκι της Κω. 

Στην Κέφαλο ο τοπικός σύλλογος των κατοίκων "Αρωγή" σε συνεργασία με κατοίκους και επαγγελματίες της περιοχής σε ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ανακοίνωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τονίζει ότι "η κατάσταση με την υδροδότηση στην Κέφαλο είναι πλέον ιδιαίτερα κρίσιμη. Ήδη πολλές περιοχές του χωριού μένουν για ώρες χωρίς νερό... Παρακαλούμε να περιορίσουμε την κατανάλωση μόνο στις απολύτως απαραίτητες ανάγκες...".

Ζητώντας μάλιστα "άμεσα επίσημη ενημέρωση από τους αρμόδιους φορείς για τα αίτια του προβλήματος, τις ενέργειες που πραγματοποιούνται, και το χρονοδιάγραμμα πλήρους αποκατάστασης". 

Επί του πιεστηρίου, βγήκε και η ανακοίνωση-ενημέρωση της ΔΕΥΑΚ που λέει ότι το πρόβλημα οφείλεται εν πολλοίς στις συνεχείς διακοπές ηλεκτροδότησης και σε μπάζωμα μια γεώτρησης, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι η ζήτηση τετραπλασιάζεται στην περιοχή τους θερινούς μήνες ζητώντας λελογισμένη χρήση νερού κλπ. 

Καταλήγοντας μάλιστα ότι διέκοψε τη λειτουργία εγκαταστάσεων που καταναλώνουν σημαντικές ποσότητες νερού, χωρίς να είναι απολύτως απαραίτητες για την ανθρώπινη διαβίωση, και επιφυλάσσεται να λάβει πρόσθετα μέτρα, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο! 

Και ακόμα δεν ξεκίνησαν καλά καλά οι καύσωνες και το αποκορύφωμα της τουριστικής κίνησης του Αυγούστου (θυμάστε πέρσι αντίστοιχη ανακοίνωση για τα προβλήματα υδροδότησης στα υψώματα της πόλης της Κω και σε άλλες περιοχές του νησιού).

"Όταν η πόλη παύει να ανήκει στους κατοίκους της..."

Διαβάζουμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που συμπυκνώνει τους σοβαρούς προβληματισμούς που εδώ και καιρό συζητούνται ανοιχτά πλέον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κλπ, όχι μόνο στην Κω αλλά και σε άλλες (αυξημένης ζήτησης) τουριστικές περιοχές της Ελλάδας . 

Στις περιοχές αυτές (μεταξύ των οποίων και η Κως), το ερώτημα  δεν είναι πλέον θεωρητικό, αλλά κάτι που αποτυπώνεται ολοένα και περισσότερο στην πίεση και τα προβλήματα της καθημερινότητας. 

Η ανάγκη για ισορροπία ανάμεσα στην ανάπτυξη και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων είναι ένα επιτακτικό θέμα που χρειάζεται περισσότερο διάλογο και σωστή διαχείριση - αντιμετώπιση (Βέβαια εμείς εδώ ως δήμος και τοπικές αρχές περί άλλα τυρβάζουμε: Εκδηλώσεις, φωτογραφίσεις, φιέστες, "παλλόμενες" παγκόσμιες ημέρες και δεν συμμαζεύεται...).

Τα νησιά μας (ιδιαίτερα Ιούλιο-Αύγουστο) βιώνουν εδώ και χρόνια τις συνέπειες της μεγάλης τουριστικής πίεσης: Ακριβά ενοίκια, δυσκολία εύρεσης κατοικίας για κατοίκους και εργαζόμενους, επιβάρυνση στις υποδομές και μια καθημερινότητα που αλλάζει καταιγιστικά. 

Η πρόκληση -όπως τονίζεται χαρακτηριστικά- δεν είναι να επιλέξουμε ανάμεσα στον τουρισμό και την ποιότητα ζωής, αλλά να διαμορφώσουμε πόλεις και νησιά που θα παραμένουν ζωντανοί τόποι για όσους ζουν σε αυτά, ενώ θα συνεχίζουν να υποδέχονται τους επισκέπτες τους με τρόπο βιώσιμο και ισορροπημένο. 

Ειδάλλως με τη λογική του "πάμε κι όπου βγει" η Ελλάδα συνολικά, προορίζεται να αποτελέσει ένα μεγάλο τουριστικό θέρετρο όπου θα εργάζονται στην πλειοψηφία τους ξένοι μετανάστες και τα σπίτια θα πωλούνται σε ξένους επενδυτές.

Αν κάποια στιγμή οι κάτοικοι γίνουν «ξένοι» στον ίδιο τους τον τόπο, τότε ίσως είναι κάπως αργά να ξαναδούμε πως προστατεύεται πραγματικά "η ανάπτυξη" με το να χάνουμε σιγά σιγά ανεπίστρεπτα, αυτό που έκανε τον τόπο μας πραγματικά ξεχωριστό. 

Ο τουρισμός είναι πράγματι δύναμη δημιουργίας και ανάπτυξης, αλλά όταν η ανάγκη για κέρδος ξεπερνά την ανάγκη για ζωή,  υπάρχει ο κίνδυνος να χάσουμε ακριβώς την μοναδικότητα και αυθεντικότητά μας (οπότε πάμε κι εμείς για "Rebranding" χάνοντας τα ισχυρά πλεονεκτήματά μας και όχι μόνο το "ηθικό" που έχασαν κάποιοι άλλοι... Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε , που θα ‘λεγε κι ο Γιώργος) 

Κι όπως χαρακτηριστικά τονίζεται: "το μεγαλύτερο στοίχημα δεν είναι να έχουμε περισσότερους επισκέπτες, αλλά να έχουμε πόλεις όπου οι κάτοικοι θα μπορούν να συνεχίσουν να ζουν, να ονειρεύονται και να ανήκουν στον τόπο τους. Γιατί ένας τόπος χωρίς μόνιμους κατοίκους μπορεί να παραμένει όμορφος, αλλά παύει σιγά σιγά να είναι ζωντανός... Ο τουρισμός των ξένων μείωσε αισθητά τον τουρισμό των Ελλήνων". 

Κι ένα στοιχείο που είναι αξιοπρόσεκτο: Από την αύξηση στον Ελληνικό Τουρισμό που είναι εντυπωσιακή τα επτά τελευταία χρόνια, ωφελούνται μεταξύ άλλων περί τις δέκα χιλιάδες Αλβανικές επιχειρήσεις που βρίσκονται στην χώρα μας, καθώς και χιλιάδες αλλοδαποί εργαζόμενοι σε όλο το φάσμα των τουριστικών επιχειρήσεων. 

Με λίγα λόγια, τα λεφτά δεν μένουν στην Ελλάδα, ούτε από την βαριά βιομηχανία μας που είναι ο τουρισμός (αφήνουμε απέξω τα φορολογικά που θα ‘πρεπε να δουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί αντί να κυνηγούν τους μικρομεσαίους και εσχάτως τους κατοίκους των ακριτικών μας νησιών όπως είναι η Ψέριμος κλπ). 

*Οι αλλοδαποί δηλώνουν λίγο περισσότερο από το επίδομα του άστεγου... Όσα χρειάζεται δηλ. για να λάβουν το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και για να μην πληρώσουν ούτε ένα ευρώ φόρο. Κάπως έτσι πέρασαν στα χέρια τους τόσα ακίνητα και καταθέσεις... (Υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία σε πρόσφατα άρθρα για την κυριαρχία τους στον τομέα των επιχειρήσεων, της οικοδομής κλπ).