Η εβδομάδα των μανιφέστων... Και της πολιτικής ψιχάλας

Γιάννης Κιάρης

Και βέβαια (ποιο Ιράν και ποια Ουκρανία) του 89χρονου 'επαναστάτη' συνταξιούχου, που πήρε το νόμο κατά της κοινωνικής αδικίας στα χέρια του με τα όπλα, ξεκινώντας από την Αθήνα και παραλίγο να έφτανε μέχρι το... Στρασβούργο.

Κάθε φορά λέμε ("προφητικά") ότι τελικά δεν τα έχουμε δε όλα... Και τα γεγονότα έρχονται όχι μόνο να μας επιβεβαιώσουν αλλά και να μας προσπεράσουν επιδειχτικά.

Και να αρχίσουμε από τα δικά μας.

Ναι, ξαφνιαστήκαμε (ευχάριστα η αλήθεια*) που είδαμε τον Κώστα, μαζί με τον Γιώργο, τον Θεοδόση (τους Θεοδόση-δες καλύτερα) , τον Ντίνο και τους υπόλοιπους, στην εκδήλωση τιμής για τα 100 χρόνια Μαστιχάρι από τον (υπερ)δραστήριο και διεκδικητικότατο, (όπως τόνισε κι ο ίδιος) σύλλογο "Μαστιχάρι Δράσις".

Μόλις, ακούσαμε βέβαια από το διαδίκτυο το "μανιφέστο" του (όπως το δημοσίευσε και ο όμιλος μετά την Κυριακάτικη γενική συνέλευση των μελών του), καταλάβαμε ότι ήταν και βασικός ο λόγος που ξεπέρασε την... μόνιμη 'αλλεργία' (ου μη και σκόπιμη "αγοραφοβία" του) σε παρόμοιες τιμητικές συνάξεις.

Και ο Γιώργος όμως -που υπερασπίστηκε το έργο του στο πλαίσιο των τότε συνθηκών με την κρίση του μεταναστευτικού και το σεισμό- φάνηκε να συμφωνεί στο ότι η ίδρυση ενός διεκδικητικού συλλόγου (για τις αυτονόητες τα προηγούμενα χρόνια) ανάγκες ενός χωριού, σημαίνει ότι σε λίγο θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέραμε περί αυτοδιοίκησης, του ρόλου και των βασικών υποχρεώσεών της έναντι των πολιτών-δημοτών.

Κι όμως και αυτή η υπερσυγκεντρωτική λειτουργία της αυτοδιοίκησης (εκτροπή, δημοκρατική ολίσθηση, ή όπως αλλιώς θέλει να την ονομάσει κανείς), το να την δούμε ξέχωρα από την κεντρική λειτουργία και κατεύθυνση, θα ήταν σκέτη "μίρλα" και "κακομοιριά" (που λέει και ο πάντα "βασιλικότερος του βασιλέως", το πάντα τρόπος του λέγειν, από τότε που "προσηλυτίστηκε" στη ΝΔ από το ΛΑΟΣ με τον αρχηγό του, γιατί παλαιότερα το τι μίρλες... αλλά και μουρλές αλήθειες έλεγε μπορεί να τις βρει κανείς εύκολα στο διαδίκτυο).

Η "μόδα" ξεκινάει πάντα από πάνω...

Μέχρι τώρα, ακούγαμε για τη "συμμορία της μιζέριας", την "μουρλή και ψεκ αντιπολίτευση" κλπ, αλλά  για να φτάσουμε σήμερα να το λένε με "μανιφέστο" στα ΝΕΑ (παρακαλώ) οι ίδιοι που αποτελούν το περίφημο επιτελικό κράτος (οι 5 που άλλοι λένε ότι στην ουσία είναι 9 και κατά βάθος πολλοί περισσότεροι), πως αυτό είναι επιτελικό μπάχαλο (ή τσίρκο) και να σε κράζουν δημόσια... Ε, αυτό όπως και να το δει κανείς μόνο από άλλη γυάλα ή πλανήτη, πρέπει να είναι, για να μην καταλαβαίνει ότι τελικά... δεν βρέχει.

Βέβαια, όταν έσκαγαν τα σκάνδαλα το ένα πίσω από το άλλο, κανείς στο εσωτερικό δεν τολμούσε να βγάλει άχνα. Το πειθαρχικό συμβούλιο φαντάζομαι είναι σε μόνιμες διακοπές, ή έχει υποστεί επιλεκτική κώφωση με τις α λά καρτ δημοκρατικές λειτουργίες.

Όμως τα μηνύματα της βάσης, οι δημοσκοπήσεις (όσο  "δημιουργικά επικοινωνιακά" κι αν παρουσιάζονται) και κυρίως το "καταχέριασμα" των ίδιων των ψηφοφόρων τους, στις εκλογικές περιφέρειές τους, δεν τους αφήνουν και πολλά περιθώρια σιωπής διά τσιρότου.

Η αλήθεια είναι το τι ακούνε από τους (πρώην) ψηφοφόρους τους δεν λέγεται... Το ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη στην Ελλάδα και ότι τους ξεσκέπασε μια ρουμάνα εισαγγελέας είναι ο συνήθης επίλογος.

Η ωμή πραγματικότητα ξεπερνά κατά πολύ, το... παραμύθι του επιτελικού κράτους και των "αρίστων" (πώς διοικείται το ελληνικό κράτος προβλέπεται από το σύνταγμα όχι τις εμπνεύσεις του εκάστοτε πρωθυπουργού... Άστε που ο Σκέρτσος και οι υπόλοιποι του βαθέως Σημιτικού ΠΑΣΟΚ, δείχνουν στους παλιούς νεοδημοκράτες ότι ουσιαστικά είναι ξένο σώμα μαζί τους).

Κι αν το δεις σε όλο τον καμβά: εργολάβοι, εταιρείες συμβούλων, απευθείας αναθέσεις, πλατφόρμες, μεταβλητοί, λίστα με τις εταιρείες που ωφελήθηκαν από το ...Ταμείο, δεν έχεις παρά να αναφωνήσεις (σαν τον Περιφερειάρχη καλή ώρα στις συνεντεύξεις "ποταμό" στα προπαγανδιστικά) "ποιοι μας κουνάν το δάχτυλο" με την "λάστιχο ηθική τους...".

Λέτε και το ψάρι βρωμάει ποτέ από την ουρά... Μιας και η επικαιρότητα φέρνει στο προσκήνιο τα προβλήματα και των δύσμοιρων αλιέων μαζί με αυτά των αγροτών (τώρα μάλιστα που αποχώρησαν τα Ηνωμένα αραβικά εμιράτα από τον ΟΠΕΚ και τη Σαουδική Αραβία ποιος το πιάνει το πετρέλαιο...).

Ένα failed state (αποτυχημένο κράτος) στην πράξη είναι η Ελλάδα, όπου ο καθένας κάνει ότι γουστάρει, όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά σε ένα σχετικό σχόλιο με την περίπτωση.

Θύτες και θύματα, νομοθέτες και εκτελεστική εξουσία, ιδιώτες και δημόσιοι.

Αν έχεις χρήμα και πολιτικά (επιτελικά αλά Μακάριος και ΟΠΕΚΕΠΕ) περάσματα, παρακάμπτεις τα πάντα όπως αποδεικνύεται.

Η χώρα καταστράφηκε με τις αλχημείες και την πολιτική σαπίλα.

Τα πράγματα μόνο θα χειροτερεύουν γιατί όποιος τολμήσει να ξεριζώσει το κακό, θα γεμίσουν οι δρόμοι (σαν την τρελή περίπτωση με τον 89χρονο πιστολέρο...) οργή, μιας και όλοι θεωρούν πως όλα τους ανήκουν.

(Το απόγειο... θα ήταν να έφτανε στο Στρασβούργο και να πυροβολούσε εκεί. Αν δεν έπαιρναν τηλέφωνο η ανιψιά, ο ταξιτζής -αν το σκεφτόταν καλύτερα και  πήγαινε με την συγκοινωνία- και το ξενοδοχείο, δεν θα τον έπαιρνε χαμπάρι κανείς).

Αυτοδυναμία μέχρι το ...27 και μετά ανώτατη θέση στην ΕΕ (άντε γατάκια, έχουμε τα μέσα και τα έξω μας...)

*Πάντως, ο δήμος και το δημοτικό συμβούλιο, πρέπει να πάρει παράδειγμα από την επιτυχημένη εκδήλωση στο Μαστιχάρι (αλλά και στην Αντιμάχεια για τα 40χρόνια από την ίδρυση και λειτουργία του ΓΕΛ) και να τιμήσει ενιαία όλους τους διατελέσαντες δημάρχους και πρώην αυτοδιοικητικούς, βάζοντας στο κάδρο πρωτίστως το ανθρώπινο αυθεντικό στοιχείο (που δυστυχώς ολοένα και εκλείπει, καθώς κυριαρχεί η επικοινωνιακή τεχνητή πραγματικότητα...).