Το... αυγό του Κολόμβου

Γιάννης Κιάρης

Απ' όλα έχει ο πολιτικός μας μπαξές!

Ο Τραμπ "τερματίζει τον πόλεμο συνεχίζοντας τον" αλλά και "τον συνεχίζει τερματίζοντας..." (πριν λίγο χτυπήθηκε μάλιστα πλοίο ελληνικών συμφερόντων από τους Φρουρούς της Επανάστασης στο Ομάν).

H κρίση στις αεροπορικές εταιρίες (προσεχώς και στις ακτοπλοϊκές) αρχίζει να απειλεί τον τουρισμό δηλ. την οικονομία μας...

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε νέο πακέτο με τα μέτρα στήριξης και για το Μάιο.

Οι τοπικοί μας, εδώ, μοιράζουν οι μεν κομποστοποιητές (ότι πιο green από γαλάζιους...), οι δε, αφού παράτησαν σύξυλους τους οδηγούς τουριστικών λεωφορείων και τις (αμελέτητες) μονοδρομήσεις που τελικά έγιναν διπλοδρομήσεις (δηλ. τίποτα) ανακοινώνουν μέσω της πολιτικής προστασίας (ποιά drones, εκεί είστε ακόμα;) την "προμήθεια θερμικών καμερών και αισθητήρων για την προστασία της Ζιάς και του ορεινού όγκου" ("φευγάτα" πράγματα δηλαδή).

Και σύσσωμο το πολιτικό σύστημα (μετά τα πολύ άσχημα μαντάτα των δημοσκοπήσεων και της παντελούς αδιαφορίας του απλού κοσμάκη) ψάχνει να βρει απαντήσεις για το πως και πότε θα επανέλθει η... αξιοπιστία στην πολιτική.

Όπως το θέτουν μάλιστα ευσχημόνως οι (φιλοκυβερνητικότατοι) αναλυτές:

"Θα παύσει κάποτε το ζήτημα της εξάρτησης ενός υπουργού από τον ψηφοφόρο και, αν ναι, πώς ο πολιτικός θα συνδέεται, με την καλή έννοια, με τον απλό πολίτη;"

Σαν να λέμε μπορεί άραγε κανένας από τους εναπομείναντες "μακάριους" να τελειώσει το πατροπαράδοτο ρουσφέτι;

Έλα μου ντε;

Στην χώρα των καρτέλ με τα συμφέροντα να αλωνίζουν από πάνω προς τα κάτω..;

Με πολιτικούς που έμαθαν να ζουν από την προσωπική επιρροή, κομματικούς μηχανισμούς που τρέφονται από τις θέσεις και τις εξυπηρετήσεις, επιχειρηματικά δίκτυα που έχουν συνηθίσει να μιλούν με την εξουσία σε πρώτο ενικό, ψηφοφόρους που θεωρούν αυτονόητο ότι "αν δεν έχεις άνθρωπο, δεν γίνεται δουλειά" κι ότι "ο βουλευτής ψηφίζεται για να βοηθάει...".

Ακόμα και η (όπου και όποτε μας βολεύουν) ψηφιοποίηση και οι αυτοματισμοί υπηρεσιών όχι μόνο δεν καταργούν αλλά μάλλον μεταλλάσσουν σε πιο σύγχρονες μορφές το "τέρας" που δεν θα εξαλειφθεί ποτέ...

Για όσους ακόμα αναρωτιούνται, γιατί η γραφειοκρατία δεν μειώθηκε. Διότι -όπως γράφτηκε πολύ εύστοχα (στο capital)- απλώς μεταφέρθηκε στο cloud!

Το χαρτί έγινε αρχείο, η ουρά έγινε ειδοποίηση, η καθυστέρηση έγινε εκκρεμότητα και αριθμός πρωτοκόλλου εξυπηρέτηση.

Η ουσία όμως παρέμεινε άθικτη. Τα δικαιολογητικά όχι μόνο δεν καταργήθηκαν, αλλά πολλαπλασιάστηκαν, ακριβώς επειδή τώρα μπορούν να ζητούνται ευκολότερα, πιο αθόρυβα, σχεδόν αυτόματα.

Κάθε υπηρεσία προσθέτει το δικό της βήμα, το δικό της πεδίο, τη δική της πλατφόρμα, το δικό της ψηφιακό φέουδο που μαζεύει data για να ξέρει το κράτος τί γίνεται κι από ποιον και πότε, μόνο που ο καταχωρητής δεν είναι κάποιος δημόσιος υπάλληλος παρά το σύνολο των πολιτών.

Πλήρωνε... λογιστές, συμβούλους, προγραμματιστές, ενδιάμεσους που ξέρουν να διαβάζουν το διοικητικό λαβύρινθο

Αυτό είναι το πιο τοξικό στοιχείο της ιστορίας μας. Η γραφειοκρατία ζει και βασιλεύει, επειδή μοιράζει βολέματα και βάρη με τρόπο που να προστατεύει τους εσωτερικούς της χρήστες και να φορτώνει το κόστος στους εξωτερικούς της πελάτες. Που στην πραγματικότητα είναι οι φορολογούμενοι πολίτες.

Αλαζονεία και απληστία μαζί.

Στην χώρα των καρτέλ ψάχνουν τρόπους να κόψουν το ρουσφέτι... τού μικρομεσαίου

Το χειρότερο, όμως, είναι το παράδειγμα που μεταδίδεται προς τα κάτω.

Ο νέος άνθρωπος (επιστήμονας ή επιχειρηματίας, που λέει κι ο Κώστας) δεν βλέπει μόνο πρόσωπα (Μακάριους κ.α.) να εκτίθενται.

Βλέπει έναν συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας. Βλέπει ότι η ισχύς γεννά εξαιρέσεις, ότι «οι γνωριμίες» καθορίζουν από μόνες τους τα όρια και ότι, στο τέλος, όλα μπορούν να συγχωρεθούν αρκεί να υπάρξει η κατάλληλη διαχείριση.

Εκεί ακριβώς βρίσκεται το αληθινό πισωγύρισμα της χώρας: όχι μόνο στη θεσμική φθορά, αλλά στην ηθική υποχώρηση μιας κοινωνίας που κινδυνεύει να θεωρήσει φυσικό ό,τι θα έπρεπε να τη συνταράσσει. Γιατί το πιο επικίνδυνο σε μια παρακμιακή εποχή δεν είναι ότι σωρεύονται τα σκάνδαλα, αλλά ότι παύουμε να νιώθουμε το βάρος τους.

"Η αριστεία των ωραίων της Νέας Δικογραφίας" (όλο το ρεζουμέ της επικαιρότητας σε πέντε λέξεις, από το διαδίκτυο).

Κυκλοφορούν υφέρπουσες φήμες ότι σύντομα ή το φθινόπωρο, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, θα φέρει στο φως και νέες υποθέσεις που αφορούν τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ο Φλωρίδης ζήτησε μάλιστα από την Κοβέσι (που ήρθε στην Ελλάδα για να μιλήσει στο συνέδριο των Δελφών) να μην στέλνονται σε δόσεις οι δικογραφίες με πολιτικά πρόσωπα και η Κοβέσι δεσμεύτηκε να πράξει τα δέοντα (παραδέχεται δηλαδή ότι είναι πολλές και ότι έπεται συνέχεια...)

Κι ο πολύπειρος "νέστορας της πολιτικής" αγαπητός Δήμαρχος Κώστας, αναρωτιέται αν η λύση του τεράστιου προβλήματος απαξίωσης της πολιτικής είναι η εναλλαγή προσώπων ή παρατάξεων ή μήπως απαιτούνται άλλα μέτρα...

"Να σου δώσω μια να σπάσεις αχ ρε κόσμε γυάλινε..." (που λέει και το λαϊκό άσμα).

Και το κερασάκι της εβδομάδας που πέρασε: Αν κάποιος περνούσε με το ποδήλατο από τις γειτονιές του Κούμπουρνου και άκουγε την τηλεόραση με τον ήχο ψηλωμένο θα πατούσε φρένο και θα αναρωτιόταν τί μανούρα γίνεται; Πέφτει ξύλο πάλι στην Τούρκικη βουλή; Η Κωνσταντοπούλου ή ο Βελόπουλος αρπάχτηκε με τον Άδωνη; Όχι, απλά στους ίδιους τόνους φαίνεται ότι εναρμονίζεται πλήρως το τελευταίο διάστημα και το δημοτικό μας συμβούλιο... 

Κι όλα αυτά, ενώ οι πρώτες "καμπάνες" για τη σεζόν που (ευτυχώς) ανοίγει δειλά δειλά... βαράνε από τις αεροπορικές εταιρείες (και έπονται οι ακτοπλοϊκές).

Τα αεροπορικά καύσιμα στην Ευρώπη επαρκούν μόλις για έξι εβδομάδες, λένε, γεγονός που δημιουργεί φόβους πως σύντομα θα αρχίσει η περικοπή αεροπορικών πτήσεων.

Κάτι τέτοιο θα πλήξει ευθέως την έναρξη της τουριστικής σεζόν αλλά και τον προγραμματισμό όσων Ευρωπαίων είχαν προετοιμάσει κάποιο ταξίδι.

Δεν είναι βέβαια μόνο τα αεροπορικά καύσιμα το πρόβλημα. Το πανάκριβο πλέον ντίζελ, που είναι το βασικό καύσιμο στα πλοία και τις μεταφορές, συνεχίζει να είναι προϊόν μειωμένης προσφοράς στη διεθνή αγορά από τη στιγμή που η ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο δεν είναι ελεύθερη, αλλά και τα διυλιστήρια της περιοχής που το παράγουν υπολειτουργούν όχι μόνο γιατί δεν μπορούν να το πουλήσουν αλλά και γιατί υπάρχουν μεγάλες καταστροφές από τους βομβαρδισμούς στις βιομηχανικές υποδομές της περιοχής.

Το δε αργό πετρέλαιο, όπως εκτιμούν όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, θα συνεχίσει να κινείται γύρω στα 100 δολάρια στα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης, με αποτέλεσμα και η τιμή της βενζίνης να πωλείται πάνω από τα 2 ευρώ το λίτρο στη χώρα μας και σε ανάλογες τιμές στην υπόλοιπη Ε.Ε.

Το βασικό όμως επακόλουθο της ενεργειακής κρίσης είναι η επίδραση στις τιμές όλης της εφοδιαστικής αλυσίδας και σχεδόν στο σύνολο των διακινούμενων προϊόντων,

Όλοι πρέπει το δίχως άλλο, να αναδειχθούν νικητές, γιατί αλλιώς ο πόλεμος δεν σταματάει...

Το μόνο που είναι βέβαιο είναι η βαριά επίπτωση την οποία θα έχει ο πληθωρισμός στο κόστος ζωής μας και η οποία, όπως όλοι γνωρίζουμε (πάλι εκ πείρας), δεν θα ξεπεραστεί για χρόνια.