Οι δεσμεύσεις αμέτρητες, τα προβλήματα ατελείωτα... (Και στον κόσμο: Να δούμε ποιος τρελός - απ’ όλους - θα κάνει την αρχή...)

Γιάννης Κιάρης

Όσο "τσιμπάει" στις δημοσκοπήσεις η Καρυστιανού (και από τη ΝΔ ένα 4-5% δυσαρεστημένων έδειξε η δημοσκόπηση της Opinion) και η λεγόμενη αντισυστημική ψήφος, είναι χάρμα να διαβάζει κανείς την αρθρογραφία των φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ τύπου "μια στο καρφί και μια στο πέταλο".

Στο καρφί για το πως θα "αχταρμοποιήσουν" την λεγόμενη ψήφο διαμαρτυρίας, χαρακτηρίζοντας κατά τη γνωστή "αρχιτρόλ-γραμμή" ακόμα και αυτούς που τους ψήφισαν "ψεκασμένους". Και κραδαίνοντας τα σκιάχτρα της "επιστροφής στο παρελθόν", της "ακυβερνησίας" και του "χάους".

Και στο πέταλο (που έχει και περισσότερο ενδιαφέρον) γιατί λένε έστω και με τρεις-τέσσερις υποσημειώσεις πριν το τέλος την ωμή πραγματικότητα.

Ότι δηλαδή, η κυβέρνηση "δεν έτρεξε στην επταετία που πέρασε στους κρίσιμους τομείς της, ακρίβειας, της καθημερινότητας, της δικαιοσύνης και της ασφάλειας" (Πρώτο Θέμα),  που αγγίζουν άμεσα τον κόσμο.

Αντιθέτως, τόσο οι απίστευτες αυξήσεις στις τιμές των βασικών προϊόντων, όσο και τα προβλήματα της καθημερινότητας από τις υποδομές έως τους αγρότες, τις ένοπλες δυνάμεις, τα σώματα ασφαλείας κλπ (που σημειωτέον ήταν οι βασικές εκλογικές δεξαμενές της), τους έβγαλε από τα ρούχα τους και στο δρόμο να παραληρούν σε κατάσταση αμόκ,  όπως ο αυτοφασκελωμένος "γαλάζιος" συνδικαλιστής Ανεστίδης.

Η Ελλάδα εξυπηρετεί πάνω από 60 εκατομμύρια αεροπορικούς επιβάτες τον χρόνο. Το καλοκαίρι, η εναέρια κυκλοφορία αυξάνεται έως και 40%. Κι όμως, τα συστήματα παραμένουν απαρχαιωμένα. Τα έργα μετατίθενται. Οι προειδοποιήσεις επαναλαμβάνονται...

Ακολουθεί το ζήτημα της απονομής δικαιοσύνης ("δεν πειράζει σας κάνουμε νέο δικαστικό μέγαρο κι ας μην έχει προσωπικό για τα βασικά...") και προφανώς ο "θεμέλιος λίθος" (κοντά στις εκλογές πάντα) του νέου Νοσοκομείου-φάντασμα (οι αεροδιακομιδές σε Ρόδο και Κρήτη καθημερινές, αλλά έστειλαν ρητή απαγόρευση να μην δημοσιοποιούνται, όπως και οι μεταδόσεις της εξεταστικής για ΟΠΕΚΕΠΕ).

Μια από τα ίδια και στα καθ' ημάς...

οι κοντινές μας αρχές σε δήμο και Περιφέρεια μοιάζουν να μην τελειώνουν τις αμέτρητες δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει. Εντάξει, τα σκουπίδια της Καλύμνου και "δι αυτών" 'η "εξ αυτών", οι σχέσεις Περιφέρειας-Δήμου, λόγω της δικαστικής διαμάχης, πάνε να σπάσουν και το ρεκόρ του ατελείωτου τρίτου δημοτικού.

Αλλά εδώ μιλάμε ότι συσσωρεύονται "θα", "μελέτες", συμβασιοποιήσεις", εργολαβίες για οδικά δίκτυα, λιμάνια και κόντρα τεχνικά έργα, κλπ, μαζί με μια "θολή" και "υπό διαβούλευση" μέσω εκθέσεων ιδεών, πολεοδομική μελέτη που πρέπει να καταλήξει κάπου ως τον Απρίλιο για να μην χαθεί η χρηματοδότηση από το Ταμείο ανάκαμψης και άστε μετά όσους "καημένους" βρεθούν από τη μια στιγμή στην άλλη περιουσιακά "στον αέρα" - που είπε κι ο Γιώργος μαζεύοντάς τα μετά από καιρό - να βγουν με τα πλακάτ στους δρόμους (είπαμε πρώτα και πάνω απ’ όλα οι "απορροφήσεις...")

Αφενός οι δημοσκοπήσεις με τους δυσαρεστημένους κριτικά σκεπτόμενους για όλους και για όλα... και στα τοπικά η μαζική οργάνωση των χωριών μας (μετά το "Μαστιχάρι - Δράσις", ξεπρόβαλε δυναμικότατα η "Αρωγή" Κεφάλου και έπεται συνέχεια κι αλλού...) έδειξε ότι στην κοινωνία υπάρχουν δυνάμεις που είναι έτοιμες να αφυπνιστούν και να κινητοποιηθούν διεκδικητικά.

Σας να μην έφταναν όλα τα παραπάνω,  ήρθε και η "δέσμευση" να υπάρξει διεκδίκηση από την Τράπεζα για το (υποθηκευμένο) 50 τετραγωνικών σπίτι της Άννας επί της οδού Αβέρωφ.

Και βέβαια, "έξυσε" κι εδώ πληγές η υπενθύμιση ως προς το πόσες αντίστοιχες δεσμεύσεις υπάρχουν σε μακροχρόνια εκκρεμότητα: "ονοματοδοσίες οδών", πλατειών , προτομών κλπ ειδικά μετά την εκδημία του ειδικού και "έχοντος το γενικό πρόσταγμα" επί του θέματος,  αείμνηστου Βασίλη Χατζηβασιλείου, σε κάθε παρόμοια περίσταση μένουμε κι εδώ, σε μια γενική υπόσχεση στο (άγνωστο και άδηλο) μέλλον...

Προσπερνώντας ίσως το βασικότερο,  όπως είπε ο αγαπητός φίλος μουσικολόγος Δημήτρης Μαντζούρης: "καλό είναι οι τιμές να αποδίδονται σε σημαίνοντα πρόσωπα όταν είναι εν ζωή" (το "σιγοτραγουδάει" τακτικά κι ο Κώστας με νόημα στο παγκάκι του λιμανιού: "όταν πεθάνω βρε κουφάλες τι να το κάνω...")

Η δε διεθνής σκηνή είναι ακόμα πιο "κουλουβάχατα" σε βαθμό... κανονικής τρέλας

(οπότε ας μην είναι κανείς τόσο σίγουρος για το τι ξημερώνει, σε επίπεδο γεωπολιτικής διεθνών σχέσεων κλπ).

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ο Τραμπ απείλησε τον Μακρόν. Όχι την Δανέζα (μάλιστα γράφτηκε πως η Δανία έστειλε όλα τα αποθέματα πυρομαχικών της στην Ουκρανία γιατί το ζήτησαν οι Αμερικανοί), ούτε την Φοντερλάιν, ούτε κανέναν άλλο, αλλά τον Μακρόν. Και βγήκε ο Λαβρώφ και τον στήριξε.

Μάλιστα όπως είπε ο ίδιος (ο Τραμπ) διέκοψε τη συνέντευξη για ένα πολύ σημαντικό τηλεφώνημα με τον... Ερντογάν.

Με τούτα και με κείνα κάνει "μπαμ" ότι ζούμε προπολεμικές καταστάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Να δούμε ποιος τρελός (απ όλους) θα κάνει την αρχή...