Καλέ, ποιός να "συγκριθεί" μαζί τους και να τους... "μπαλέψει" στα ίσια;

Γιάννης Κιάρης

Με μια χώρα σε ασφυξία και μπάχαλο (με τους αγρότες στους κεντρικούς δρόμους μέσα στην εορταστική περίοδο, με την αστυνομία με κυβερνητικές εντολές να κόβει τους δρόμους για να στρέψει τον κόσμο εναντίον τους και το 80% του κόσμου σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις να στηρίζει τους αγρότες), μια περιφέρεια όπως πάντα έξτρα λαρτζ και σε ρόλο γαλαντόμου Άι Βασίλη της κόκα κόλα, (όπως καταγγέλλει η αντιπολίτευση οι πολυδιαφημισμένοι "πράσινοι" κομποστοποιητές, πληρώθηκαν χρυσάφι *, αφού έτσι κι αλλιώς λεφτά υπάρχουν πάντα για τους... "έξυπνους") κι έναν δήμο εκτός όλων των άλλων, σε διαρκή ευθυμία με την περιφορά του παραπάνω Άι Βασίλη εν είδη "μίνι καρναβαλιού" ή "μωμόγερων",  για να σκάσει ίσως λίγο το χειλάκι μικρών και μεγάλων.

Ε, με τέτοιους πρωταγωνιστές μόνο ένας πολιτικός "Καζαμίας" με τα όλα του,  όπως μόνο ο καλός φίλος και εξαιρετικός συνάδελφος ΔΧ ξέρει με την μοναδική πένα του να φτιάχνει, θα μπορούσε ίσως να τους... "μπαλέψει" στα ίσα, όλους αυτούς (όπως θα ‘λεγε κι ο φίλος Σάκης).

Μέσα σε κατάσταση λοιπόν "πολιτικής ασφυξίας" από τη μια και "πολιτικής αφασίας" από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει μετά βεβαιότητος, αν το 2026 από προεκλογική, θα εξελιχθεί τελικά σε εκλογική χρονιά.

Πόσο μάλλον, όταν στερεότυπα, αμυντικά και σε κάθε ευκαιρία τονίζεται το περίφημο, "η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία".

Με την ακρίβεια όχι απλώς μόνιμη  κατάσταση αλλά σε διαρκείς ψυχρολουσίες ("πέταξαν" τα γαλακτοκομικά κι ακόμα που είστε μόλις μπει το νέο έτος, μετά τις γιορτές) με τους μισθούς να εξανεμίζονται πολύ πριν βγει ο μήνας, την κρίση και την φορολογική εξουθένωση (κυρίως μέσω της ακρίβειας) να πλήττει την μεσαία τάξη και τους αγρότες (που με θρυαλλίδα το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ για τους... "έξυπνους" που λέγαμε, "επαναστάτησαν" και  βγήκαν στους δρόμους), το Μαξίμου είτε δεν καταλαβαίνει είτε προσποιείται ότι δεν βλέπει.

Και κυρίως, όπως επισημαίνουν (φιλοκυβερνητικότατοι) πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές, το 2026 προδιαγράφεται ως χρονιά δημοσιονομικής πίεσης και όχι κοινωνικής ανακούφισης.

Συν τον απρόβλεπτο παράγοντα (εδώ "κληρώνει" που λένε) μιας πολύ πιθανής επόμενης δικογραφίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας η οποία μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά καταλυτική (με τις πληροφορίες για εμπλοκή πολιτικών προσώπων και με συνομιλίες που σοκάρουν στο ενδεχόμενο ποινικών ευθυνών και προανακριτικών διαδικασιών να πλανώνται πάνω από το υπουργικό συμβούλιο), ε,   δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια εφησυχασμού.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού είτε με νέα κόμματα, Τσίπρα, Σαμαρά (με την στήριξη και Καραμανλή) ή πολύ περισσότερο Καρυστιανού, με την ίδια μάλιστα να  δηλώνει στην "Εστία" ότι θα κάνει κόμμα με στόχο τις «δεσμεύσεις των περιουσιών των διεφθαρμένων πολιτικών».

Και μέσα σε αυτή την ζοφερή πραγματικότητα (που μακάρι για αυτούς να ήταν απλά ένας "πολιτικός καζαμίας" αλά ΔΧ) οι δύσμοιροι οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που βλέπουν το 1/3 των εδρών τους να γίνεται "καπνός", δεν έχουν άλλη γραμμή άμυνας, από το να τρέχουν στις περιφέρειές τους για να μην χάσουν τους ψηφοφόρους τους και να παρακαλούν (από μέσα ή απέξω τους) για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.
Όχι για να κερδηθεί κάτι, αλλά για να... "σώσουν ότι γίνεται, αν σώζεται".

Ακόμη πιο ανησυχητική για την κυβέρνηση είναι η κοινωνική διάθεση (το πολιτικό κλίμα που λέμε).
Η πλειοψηφία των πολιτών και με τη βούλα των δημοσκοπήσεων πλέον ζητά πρόωρες εκλογές. Απορρίπτοντας μάλιστα το όποιο επικοινωνιακά καταφύγιο περί "σταθερότητας" και επιλέγοντας το "χάος" ή την "αβεβαιότητα" των όποιων κυβερνητικών συνεργασιών, βλέποντας την "τσέπη" και την καθημερινότητά τους,  εν μέσω γενικής διαφθοράς, σκανδάλων και πλήρους πολιτικής αναξιοπιστίας (που δεν παύει να επισημαίνει εμφαντικά, σε κάθε δημόσια παρέμβασή του και ο Κ. Καραμανλής).

Και την επόμενη μέρα τι; Αν ισχύει (που δυστυχώς ισχύει σε μεγάλο βαθμό) ότι πίσω από την (κάθε) κυβέρνηση αλλά και την υπάρχουσα αντιπολίτευση που δεν προτείνει κάτι διαφορετικό ή ουσιαστικό για να πείσει, βρίσκονται οι ίδιες ελίτ, τα ίδια καρτέλ και οι ίδιοι κερδοσκόποι,  τότε αλίμονο... «ουδέν εποιήσαμεν».

Εν πάση περιπτώσει (με αφορμή και την εξαιρετική, ίσως και "προφητική" στην παρούσα συγκυρία προβολή της ταινίας του Γ. Σμαραγδή Ι. Καποδίστριας), ας κρατήσουμε την ελπίδα ότι στο τέλος θα επικρατήσει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,  έστω μια αχτίδα "ηθικής και έντιμης στάσης" στην πολιτική ζωή του τόπου, που δυστυχώς σήμερα "μας τελείωσε".

* Όπως αναφέρει το δελτίο τύπου από τους (κατά περιφερειάρχη "φαύλους, ανίδεους και άθλιους") "Ανοιχτούς Ορίζοντες": "Ένας  οικιακός μηχανικός κάδος κοστίζει από 136,42 ή 240,51 € (χωρίς ΦΠΑ), ενώ η συγκεκριμένη προμήθεια προϋπολογίστηκε με τιμή 700 € (χωρίς  ΦΠΑ). Για τους δε κάδους κομποστοποίησης  κήπου  οι τιμές κυμαίνονται από 32,17 ή 43,14 € (χωρίς ΦΠΑ), ενώ η μελέτη κοστολογεί τους πολύ ευτελούς ποιότητας που δόθηκαν στου πολίτες 82,00 € (χωρίς ΦΠΑ)".

Και όπως έλεγε με τον χαρακτηριστικό του στόμφο ο μακαρίτης ο Αυλωνίτης στην «ωραία των Αθηνών»: Ωρέ που πάμε ρε... Που πάμε ρε!

Καλή κι ευλογημένη χρονιά! Με αισιοδοξία πάντα και μόνιμα χαμόγελα...