Έπειτα απ΄ όλα αυτά και στο δρόμο (ή στα μπλόκα) προς την... Ιθάκη, το ερώτημα παραμένει: Άραγε, υπάρχουν σκεπτόμενοι...

Γιάννης Κιάρης

"Οι μωρές παρθένες της αγροτιάς...", Σαν βγεις στον πηγαιμό με τα τρακτέρ να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος..." (και να μην σου τρυπήσουν τα λάστιχα τα ΜΑΤ), "Η αγροτιάδα και πότε θα τελειώσει...".

Είναι πραγματικά "απόλαυση" να διαβάζει κανείς αυτό το διάστημα το "ξέπλυμα" των επίσημων προπαγανδιστών της κυβέρνησης και των τρολ της "ψεματαλήθειας" που έχουν μπερδέψει τα... πληκτρολόγιά τους και πάνε να φορτώσουν στους δύσμοιρους αγρότες και κτηνοτρόφους όλη... τη "μαφία" του ΟΠΕΚΕΠΕ και της  ευλογιάς που οι ίδιοι οι κυβερνώντες (υπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα που βγήκαν και θα βγαίνουν σιγά - σιγά στη φόρα) μετέτρεψαν σε κατάρα-αφανισμού, του μεγαλύτερου μέρους του ζωικού κεφαλαίου της χώρας.

"Απόλαυση" με την ελπίδα,  μήπως και διαβάσουν όσα ευφάνταστα τους "σέρνουν" (ή έστω τους τα μεταφέρουν όσοι τα διαβάζουν και τα ακούνε), ώστε να δουν με ποιους έχουν να κάνουν και κυρίως, πόσο θύματα πέφτουν συχνά πυκνά στους διάφορους πολιτικούς και κομματικούς "αγροτοπατέρες" με τους οποίους χαριεντίζονται και φωτογραφίζονται τακτικότατα, δίνοντας προς τα έξω την εικόνα της "άψογης συνεργασίας".

Οι αγρότες έχουν δρόμο μπροστά τους μέχρι να τελειώσει το πανηγύρι...

Και δώστου να γράφουν για την "συνήθεια" των αγροτών να βγαίνουν στους δρόμους κάθε χρόνο τέτοια εποχή λόγω αγρανάπαυσης -όπως τονίζουν- αφού δεν είχαν άλλη δουλειά να κάνουν... Για το ότι είναι οι ίδιοι που έφεραν την ευλογιά στην Ελλάδα από τα λαθραία ζώα που έφερναν από τα Βαλκάνια και μοσχοπουλούσαν στην αγορά σαν Ελληνικά... Για την παραβατικότητά τους που δεν έχει τέλος... "Πηγαίντε να δείτε τα σπίτια, τα αυτοκίνητα και τον τρόπο ζωής τους, θα πάθετε πλάκα. Οι φτωχούληδες είναι τουλάχιστον πλούσιοι. Απλώς διαμαρτύρονται (και θα τους περάσει) γιατί έπαιρναν πριν, επιδότηση π.χ. 50.000 ευρώ και τώρα παίρνουν 40.000. Έλεος με την υποκρισία! Οι άνθρωποι της αγροτιάς που κοιτάζουν τη δουλειά τους και δεν είναι χαρτοπαίκτες, μπεκρήδες κλπ, δεν έχουν κανένα πρόβλημα. Στα μπλόκα βρίσκονται, κατά πλειοψηφία, οι παραβατικοί και τα λαμόγια... ".

Μέχρι και οι "γαλάζιοι βουλευτές - αγροτοπατερούληδες" της επαρχίας που πιέζουν για τα οφειλόμενα των αγροτών έπεσαν στη μήνιν των ίδιων τρολ: "σου λένε δεν βαριέσαι, κάποιος ανόητος αγρότης θα τσιμπήσει να σώσουμε κανένα ψηφαλάκι", που τα παίζουν όλα για όλα για τις υπουργάρες και το Μαξίμου.

Και κάπως έτσι -με την παρέλευση της κοντής μνήμης, του εξαμήνου που θυμάται ο Έλληνας, όπως λέει κι ο Άδωνης- πάνε να διαγράψουν με μια μονοκοντυλιά ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ και διαπλοκές όχι απλών υπαλλήλων, όχι κομματικών στελεχών, βουλευτών κλπ, αλλά Υπουργών και πάνω που τους διόριζαν. Και ακόμα διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο στην λεγόμενη εξεταστική με... Μαγειρίες, φεράρηδες, φραπεδοχασάπηδες, λαχειοπώληδες και όλο το συναπάντημα του... "τροχού της τύχης".

Το έχουμε ξαναγράψει πολλές φορές αλλά είναι και πάλι τραγικά επίκαιρο (μας το θυμίζει και η ευπώλητη "Ιθάκη" με την πολιτική εξόντωση των μνηστήρων στον εξώστη): "Αν κάποιος σε κοροϊδέψει μια φορά φταίει αυτός. Αν σε κοροϊδέψει και δεύτερη φταις εσύ! Το κατάλαβες;".

Ίσως, το κατάλαβαν εν μέρει, οι συνεχίζοντες τα μπλόκα αγρότες,  κεντρικά,  από το γεγονός ότι όλες τις περασμένες χρονιές αυτής της ..."συνήθειάς τους" η κυβέρνηση όπως και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις (από τον "Οδυσσέα της Ιθάκης" μέχρι και τον αλήστου μνήμης Σημίτη το τόσο κοντινό-μακρινό 1996 που τους τρυπούσαν τα λάστιχα τα ΜΑΤ) δεν ήθελαν να προσέλθουν σε διάλογο "αν προηγουμένως δεν άνοιγαν τους δρόμους" και σταματούσαν το "πανηγύρι".

Αυτή τη στιγμή βλέπουμε ότι συμβαίνει το αντίθετο. Οι αγρότες δεν προσέρχονται γιατί ξέρουν ότι οι υποσχέσεις και τα ΘΑ είναι πια γράμμα κενού περιεχομένου.

Κάτι είναι κι αυτό.

Τα βασικά αιτήματα των αγροτών εστιάζουν στη μείωση του κόστους παραγωγής. Μειωμένο τιμολόγιο ενέργειας, εξασφάλιση δωρεάν αρδευτικών υδάτων, κρατική επιχορήγηση για την αγορά λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Μόνο έτσι θα σωθεί ο πρωτογενής τομέας της χώρας μας. Πού θα βρεθούν τα χρήματα; Εκεί που βρίσκονται για να ενισχύονται οι μεγαλοβιομήχανοι, οι μεγαλοκαναλάρχες,  η ψεματαλήθεια, οι τράπεζες, τα καρτέλ, τα κόμματα, οι βουλευτές και πάει λέγοντας.

Το μεγάλο ζητούμενο για τους ίδιους παραμένει η λέξη "συνεργασία". Απαραίτητα, σε κάθε προσπάθεια καλοπροαίρετων ανθρώπων που θέλουν να ευημερήσουν και να μεγαλουργήσουν στον συγκεκριμένο τομέα. Και σε αυτό το θέμα η μεγάλη φοβία και ο βασικός ανασταλτικός παράγοντας είναι το ιστορικό των "συνεταιρισμών" όπως εξελίχθηκαν τη δεκαετία του 80-90 (οι βαθιές ρίζες του ΟΠΕΚΕΠΕ που λέγαμε και γράφαμε...).

Αλλά με τις φοβίες και τις επαναλήψεις των ίδιων λαθών δεν λύνεται ποτέ και πουθενά τίποτα. Τα λάθη και τα παθήματα πρέπει να γίνονται μαθήματα αν θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά.

Μετά, έχουμε άπλετο χρόνο και να μελετήσουμε σε βάθος για παράδειγμα του επιτυχημένου Ολλανδικού μοντέλου (όπου ένα μεγάλο μέρος του κρατικού προϋπολογισμού πηγαίνει στην έρευνα για τη βελτιστοποίηση της αγροτοκτηνοτροφικής παραγωγής, έχει το καλύτερο Πανεπιστήμιο στον κόσμο στον τομέα των ερευνών για την αγροτική ανάπτυξη και έχει αγροτική παραγωγή από τότε που ο Καποδίστριας έφερε την πατάτα στην Ελλάδα... και εισέπραξε το "ευχαριστώ" που εισέπραξε). Ή το μοντέλο της Νέας Ζηλανδίας στην ζωική παραγωγή και ούτω καθεξής.

Έπειτα βέβαια απ΄ όλα αυτά, και στο δρόμο (ή στα μπλόκα) προς την... Ιθάκη, το ερώτημα παραμένει: Άραγε, υπάρχουν σκεπτόμενοι πολίτες, αγρότες, κτηνοτρόφοι, κλπ ώστε να μην ξαναπέσουν στα ίδια λάθη;