Ο Φούχτελ δικαιώνεται "όχι άλλα λεφτά για πέταμα..." "Κανονικό επικοινωνιακό μπαράζ"

Γιάννης Κιάρης

Δεν το γράφουμε εμείς...  Αλλά όπου λαλούν πολλοί επικοινωνιακοί κοκόροι (της κυβέρνησης) κάποιοι αναγκαστικά γίνονται "μαρτυριάρηδες".

Βλέπουμε πχ τη γραμμή Μαξίμου με  τα τρολ (της "ψέματα-Αλήθειας") να πανηγυρίζουν τρελά με τη δημοσκόπηση της Pulse για τον Σκάι επειδή η κυβέρνηση "τσίμπησε" μετά από πολύ καιρό μια ολόκληρη μονάδα,  μετά τις αλλεπάλληλες "καθιζήσεις" λόγω Τεμπών.

Και από την άλλη οι φιλοκυβερνητικοί αναλυτές να βγαίνουν κυριολεκτικά από τα ρούχα τους με την ανεξέλεγκτη παροχολογία Μητσοτάκη (που -τι να κάνει-  παίζει τα ρέστα του ο δόλιος, για να παρατείνει όσο μπορεί τη θητεία του) γράφοντας χαρακτηριστικά: "τα λεφτόδεντρα ξανανθίζουν", "πάμε πάλι για νέα μνημόνια!", "είχε δίκιο τελικά ο Γιώργος, λεφτά υπάρχουν", "Το πλεόνασμα να γίνει ανάπτυξη, όχι προεκλογικές παροχές".

Διότι "τα βαθιά διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας αποδεδειγμένα δεν λύνονται με επιδοματικές πολιτικές και βοηθήματα. Μπορούν να λυθούν μόνο με μεταρρυθμίσεις και βαθιές τομές στην ουσία των προβλημάτων της ελληνικής πραγματικότητας".

Είναι να μην απορεί και να μην "παίρνει ανάποδες" μετά ο Κώστας,  βλέποντας τις νταλίκες με τα τρόφιμα και τα κρέατα να κατακλύζουν την εγχώρια και τουριστική αγορά της Κω (η οποία κάποτε μπορούσε να θρέψει τόσους όσους ουδ' η Αίγυπτος...) αφού ο πρωτογενής τομέας του νησιού φυτοζωεί.

Και ο ίδιος έχει πολλούς λόγους παραπάνω να τα βάζει με τον Δήμο με την Περιφέρεια, οι οποίοι είναι θέλοντας και μη "δεμένοι" (μέχρι και τις "...δουλειές" της Blue Skies μαζί της κάνανε όπως αποκάλυψε το in.gr και δεν ίδρωσε το αυτί κανενός...) στο ίδιο άρμα με την κυβέρνηση.

Μπορεί να μην έχουμε πραγματική ανάπτυξη ή πρωτογενή τομέα αγαπητέ Κώστα,  έχουμε όμως τρολ και προπαγανδιστικούς μηχανισμούς από τη μια να φωτογραφίζουν τους εκλεκτούς και από την άλλη να κατακεραυνώνουν τους "διαζευγμένους" πρώην "συν-εταίρους" (τώρα που ξεκίνησε η διαδικασία του νέου "διαζυγίου" με το δήμο Ρόδου ποιος τους πιάνει: "χαρτόμουτρα..." από τη μια και "εξωσυζυγικές σχέσεις" από την άλλη, εμφύλιος των δικών τους "τρολ" μέχρις εσχάτων).

Η αλήθεια είναι ότι δεν γεμίσαμε μόνο τρολ, γεμίσαμε και καρτέλ όπως γράφουν πολύ εύστοχα οι ίδιοι οι καταναλωτές: Εταιρείες καυσίμων, αλυσίδες super market, τράπεζες, αεροπορικές εταιρείες, ακτοπλοϊκές εταιρείες, πάροχοι διαφόρων υπηρεσιών (τηλεφωνίας, ίντερνετ κλπ), εταιρείες διοδίων ανεβάζουν συνεχώς τις τιμές, προφανώς μεθοδευμένα και κατόπιν συνεννόησης. Με όλους αυτούς πότε θα ασχοληθεί η κυβέρνηση; Μην απαντήσετε, ρητορική η ερώτηση!

Όσον αφορά τα μέτρα στήριξης που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός για συνταξιούχους και ενοικιαστές: το 59% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι κινούνται σε λάθος κατεύθυνση, σε αντίθεση με το 36% που τα κρίνει θετικά, με 77% των ερωτηθέντων να δηλώνει ότι δεν ωφελήθηκε από κάποιο κυβερνητικό μέτρο και το 10% λέει ότι τα μέτρα «τους έπιασαν» με ένα 13% να λέει ότι δεν είναι ακόμη σίγουρο."

Αν ανατρέξετε στο 2018 ο Μητσοτάκης χαρακτήριζε ψίχουλα τα 500 ευρώ του Τσίπρα στους συνταξιούχους. Άραγε τα 250 ευρώ σήμερα πως θα τα χαρακτήριζε (λελογισμένη "επιστροφή κερδών");

Η ανάπτυξη... τρίτου τύπου: Κάποιοι ρομαντικοί μιλάνε ακόμα για βιώσιμη ανάπτυξη, ενώ... αλλοδαπές εταιρείες αγοράζουν μεγάλες εκτάσεις σε περιοχές ιδιαίτερου τουριστικού ενδιαφέροντος, σχεδιάζοντας επενδύσεις, με στόχο μόνο τα πολύ υψηλά εισοδήματα.

Είπαμε "στην Ελλάδα, κάθε θαύμα τριήμερο", προς το παρόν έχουμε την Πρωτομαγιά με τα "χειρόφρενα" για το όριο των 50χλμ, την απροσπέλαστη Ζιά για άλλο ένα καλοκαίρι στο έλεος του Θεού (μάλλον κι αυτή "κείται μακράν", όταν έχεις να διαχειριστείς ένα χάος ξεκινώντας από την πόλη της Κω...) και βέβαια,  οσονούπω,  δρομολογούνται τα κοντέινερ με τα σκουπίδια της Καλύμνου, που ένα "πουλάκι" είπε ότι δεν θα έρχονται τελικά μέσω του λιμένα Κω, αλλά μέσω του λιμένα Μαστιχαρίου.

(Θυμάστε τον περίφημο γκάουλάιτερ της Μέρκελ Χανς Γιόακιμ Φούχτελ που έλεγε μεταξύ άλλων ότι "τα σκουπίδια είναι λεφτά"... Και "όχι άλλα λεφτά για πέταμα"; Θέλοντας και μη θα τον ξαναθυμηθούμε κατακαλόκαιρα...).