Τα "ρεκόρ", τα "θρίλερ" και οι "ανατροπές" της επόμενης μέρας - Κι όλα πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί...

 

Είπαν στους βουλευτές του να απέχουν από την ψηφοφορία για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια... και τώρα καίγονται αν θα απέχουν τάχα οι πολίτες από τις κάλπες.

 

Και αν θα είναι περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες, αφού όσο μεγαλύτερη η αποχή τόσο πέφτουν και τα ποσοστά των λεγόμενων "μεγάλων κομμάτων" (κάποτε ήταν μεγάλα τώρα είναι "μικρομέγαλα" για να μην πούμε "φούσκες").

 

Κι επειδή Ευρώπη δεν είναι μόνο η Ελλάδα, αλλά τα μηνύματα απ' όλη την Ευρώπη είναι όχι μόνο αν θα έχει ποσοστά ρεκόρ η αποχή αλλά αν θα είναι και η... απόλυτη πλειοψηφία (σκεφτείτε τι γίνεται...)

 

Η αποχή είναι έσχατο σημείο δυσφορίας και απογοήτευσης (από τα πάνω προς τα κάτω). Δεν είναι σε καμία περίπτωση ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος να εκφράσει ο πολίτης-ψηφοφόρος τη δυσφορία του. Και το τωρινό "ρεκόρ" αποχής, είχε κάποια άλλα προηγούμενα ρεκόρ τα οποία όμως φευ... Δεν άλλαξαν και ούτε πρόκειται να αλλάξουν τίποτα!

 

Ακριβώς γι αυτό το λόγο η ψήφος αυτή δεν είναι "τιμωρητική". Η απογοήτευση προέρχεται τελικά από την ανικανότητα, την ανεπάρκεια, τον τυχοδιωκτισμό των "αρίστων" του "πάμε κι όπου βγει", το οποίο ως αντίδραση των πολιτών πάει να εκφραστεί και στη κάλπη

 

Αχρείοι είναι αυτοί που λεηλάτησαν τη χώρα όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης και δεν πλήρωσε κανείς... Η άρνηση ψήφου είναι πολιτική στάση, όχι ένδειξη αμάθειας τεμπελιάς η αχρειότητας όπως γράφουν με κροκοδείλια δάκρυα οι χρυσοπληρωμένοι αναλυτές τους.

 

Τελικά, είναι άρνηση επικύρωσης από τους πολίτες μιας λεηλατικής ελίτ πολιτικής και οικονομικής που νέμεται το μέλλον των επόμενων γενεών σε ένα ανύπαρκτο κράτος και υπηρεσίες προς τον πολίτη που τους πληρώνει.

 

Από την άλλη υπάρχουν και τα ιστορικά προηγούμενα: Αυτοί που πήγαν στο δημοψήφισμα του 2015 έδωσαν 62% στο Όχι. Ε και; Μέσα σε μία νύχτα με το πάτημα στο σβέρκο της παγκόσμιας ελίτ έγινε Ναι.

 

"Αν οι εκλογές άλλαζαν τον κόσμο θα ήταν παράνομες..." Κάποιες φορές, υπό προϋποθέσεις, μπορεί, όμως και κάτι λίγο να βοηθήσουν.

 

Αλλά και στο διά ταύτα: Να ψηφίσουμε τον τάδε ή τη δείνα που "είναι δικό μας παιδί" έχει "γνώσεις", "σοβαρότητα" κλπ.

 

Μα αυτό είναι το θέμα σήμερα... Το ότι είναι σχεδόν βέβαιο (βάσει όλων των δημοσκοπήσεων και όχι μόνο...) ότι ΔΕΝ θα εκλεγεί (ακριβώς επειδή είναι σοβαρός/ή).

 

Θέλοντας και μη η ψήφος θα ενισχύσει τις αχρείες δισημότητες (τηλεπερσόνες και σία).

 

Και όπως γράφτηκε κάπου ως αντίλογο σε όσους 'κατακευραυνώνουν' τάχα ως "αχρείους" όσους αρνούνται να μπουν σε αυτή τη λογική του παραλογισμού και προτιμούν την παραλία την Κυριακή:

 

"Αναρωτιέμαι λοιπόν, είναι αχρείος αυτός που δεν θα ψηφίσει ή αυτοί που θα πάνε να ψηφίσουν τις αχρείες τηλεπερσόνες και τους λοιπούς "μαϊντανούς" για να ''εκπροσωπήσουν'' την χώρα στο (αχρείο ούτως ή άλλως) ευρωκοινοβούλιο;

 

Ή μήπως είναι αχρείοι οι αρχηγοί των κομμάτων που γεμίζουν τα ψηφοδέλτια με αχρείους για να παίρνουν ψήφους από τους αφελείς; Και στην τελική σου λέει, δεδομένων όλων των παραπάνω γιατί να συμμετάσχω σ' αυτήν την αχρειότητα;"

 

Ανεξάρτητα πάντως, από τα όποια (πάνω κάτω αναμενόμενα) αποτελέσματα, τα "ρεκόρ αποχής" και τις "εκπλήξεις- θρίλερ-ανατροπές" σε ένα βαθμό οι ευρωεκλογές έχουν προσλάβει χαρακτήρα εθνικών εκλογών, στο βαθμό που θα εξαρτηθούν εσωκομματικές διεργασίες που αφορούν περισσότερο στους οργανωμένους οπαδούς των κομμάτων.

 

Σε αυτήν την περίπτωση, θα παίξει καθοριστικό ρόλο η συσπείρωση ή αποσυσπείρωση, οι συμφωνίες και τα παιχνίδια της επόμενης μέρας (βλέπε "κεντροαριστερά", πολυδιαφημισμένη εκδήλωση Τσίπρα - Παπανδρέου- Ρουσόπουλου και σία και όσους έχουν τους δικούς τους λόγους να "φάνε" τον "φαμφαρώνο" (με την όχι τυχαία μεγαλύτερη δυνατή αρνητική διαφήμιση) ή τον "ολίγιστο" που παλεύουν απλώς για τη μικρότερη δυνατή κατρακύλα.

 

Κι όλα αυτά σε ένα διεθνές σκηνικό που στέκεται σε τεντωμένο σκοινί... (Η καταστροφή της Χαμάς, προτεραιότητα για το Ισραήλ λέει ο Νετανιάχου - Ο Μπάιντεν ενέκρινε τη χρήση αμερικανικών όπλων από την Ουκρανία για να πλήξουν στόχους εντός της Ρωσίας - Και οι Πούτιν-Μεντβέντεφ να προειδοποιούν και να ξαναπροειδοποιούν ότι "Δεν μπλοφάρουμε με τα πυρηνικά..."

 

Ε, μην περιμένουμε ότι οι όποιες εξελίξεις θα είναι και "εντελώς ξαφνικές", όπως το κανόνι του FTI...