Κι έτσι φτάνουμε στον δήμαρχο ή πολιτικό αρχηγό "Μάνατζερ" (και τα σκυλιά δεμένα...)

Γιάννης Κιάρης

Ένα από τα καλά του Ομίλου για την Αυτοδιοίκηση (και του πείσματος που διακρίνει τον Κώστα) είναι ότι προσπαθεί να ξαναφέρει την πολιτική συζήτηση στο τοπικό προσκήνιο.

Καμία σχέση βέβαια η "πολιτική" του χτες (ακόμα και της τελευταίας δημαρχιακής θητείας του πριν δέκα κάτι χρόνια με το σήμερα).

Οι νέοι είναι αλλού... Όπως και οι απογοητευμένοι και αποσυρθέντες του παρελθόντος (το πολύ πολύ να συμμετέχουν σε κανέναν οξύ διαδικτυακό σχολιασμό χρησιμοποιώντας ατάκες και ευτράπελα από τα παλιά).

Έχουν αλλάξει τόσο το διεθνές περιβάλλον, όσο και οι ανθρώπινες, κοινωνικές και φυσικά πολιτικές σχέσεις, όπως τις ξέραμε μέχρι πριν μερικά χρόνια που είναι "σαν να περπατάμε όλοι παράλληλα...".

Σύμφωνα με την τελευταία πρόταση του Ομίλου: αν ο δήμαρχος έπαιρνε την απόφαση να στελεχώσει μέσω της ΚΩΑΝ (που βάσει νόμου έχει τη δυνατότητα προσλήψεων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια) τις 4 βασικές διευθύνσεις (οικονομική-τεχνική-διοικητική & περιβάλλοντος) και κρατήσει σε αυτές αντίστοιχα μόνο 4 αντιδημάρχους αντί 9 διακοσμητικούς που έχει σήμερα,  η ομάδα θα ήταν πιο λειτουργική, ευέλικτη και αποτελεσματική.

Αν κάνουμε όμως μια ακτινοσκόπηση (εκ νέου, γιατί και τότε την είχαμε κάνει επί της τελευταίας δημαρχίας του Κώστα και πριν δυο-τρεις μήνες την είχαμε περιγράψει σ' ότι αφορά την σημερινή αρχή) των εύθραυστων ισορροπιών μέσα σε μία ετερόκλητη και πολυσυλλεκτική δημοτική ομάδα, θα δούμε ότι πολύ δύσκολα θα προχωρήσει και το προτεινόμενο νέο διοικητικό σχήμα.

Υπ' αριθμόν ένα πρόβλημα και τότε και τώρα η έλλειψη ομαδικότητας, σύμπνοιας, πρόταξης του συλλογικού έναντι του ατομικού.

Αντ΄ αυτών, βλέπουμε ο καθένας (όχι εκλεγμένος, αλλά υποψήφιος) από τη στιγμή που θέτει υποψηφιότητα να "παζαρεύει" εξαρχής πολύ ακριβά, τη συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο μιας και η ζήτηση υποψηφίων είναι πολύ ασύγκριτα μεγαλύτερη της προσφοράς...

Επομένως, ο (κάθε) δήμαρχος -που κι αυτός σε τελική ανάλυση όταν βολιδοσκοπείται από συγκεκριμένα τοπικά κοινωνικοοικονομικά ή πολιτικά-κομματικά συμφέροντα θέτει τους δικούς του όρους συμμετοχής- έχει να ισορροπήσει στην συνέχεια σε πολύ τεντωμένο σχοινί με λεπτές ισορροπίες για να τους κρατήσει όλους, αλλά και να κρατηθεί ο ίδιος.

Από αυτή την άποψη οι 9 αντιδημαρχίες ήταν ξεκάθαρα λύση ανάγκης, προεκλογικών υποσχέσεων,  ισορροπιών, αλλά και ευσεβούς πόθου μήπως και λειτουργήσουν με παραπάνω φιλότιμο, ομαδικότητα και συνέπεια προς ένα κοινό στόχο.

Μπροστά όμως, στην αλαζονεία της εξουσίας (η οποία δοκιμάζει, όπως και το χρήμα που λέγαν και οι παλιοί σοφοί ακόμα και τους καλύτερους χαρακτήρες), τον ανταγωνισμό του ποιος θα κάνει τα περισσότερα ρουσφέτια για ψήφους (το γράφει καθαρά κι ο Κώστας που τα ξέρει από πρώτο χέρι), αλλά και ποιος θα βάλει τρικλοποδιά ή θα σπρώξει τον συμπαίχτη του -όπως και στο ποδόσφαιρο- για να μην βάλει αυτός το γκολ... όλα τα παραπάνω πάνε τελικά περίπατο.

Οπότε στο τελικό "ποιός φταίει;" Φτάνουμε αναπόφευκτα στους "μοιραίους' του Βάρναλη (το κεφάλι το κακό μας, ο θεός που μας μισεί, το κρασί κλπ ;)"... κανένα στόμα δεν το 'βρε και δεν το 'πε ακόμα".

Κι έτσι -το πρόταγμα των καιρών που λέγαμε (και που θέλουν να μας επιβάλουν οι απέξω, όπως και τόσα άλλα βλέπε "Νέα Τάξη ή Αταξία"... ας ρωτούσε ο Κώστας τον εξ Αμερικής "Ντόναλτ" Κασσελάκη τη βραδιά που πήγε να τον χαιρετήσει στην Κω, ίσως κάτι να του ‘λεγε πάνω σε αυτό...) φτάνουμε στον δήμαρχο ή πολιτικό αρχηγό "Μάνατζερ" (και τα σκυλιά δεμένα... όπως και με το γάμο ομοφυλοφίλων).

Οπότε, η φιλοσοφία της πολιτικής, των συλλογικών οραμάτων, της ενεργοποίησης, οργάνωσης των πολιτών και της κοινωνίας για να είναι διεκδικητικοί κλπ έναντι της οποιασδήποτε κυβέρνησης και εξουσίας που λέει ο Κώστας, είναι μάλλον της εποχής του Τζαβέλα (όχι του Κίτσου για να μην πάμε τόσο πίσω, αλλά του Πάνου...).

Θα σταθούμε μόνο σε τρία από τα 103 πρέπει που θα πρέπει απαραίτητα να έχει ή να κάνει ένας επιτυχημένος (σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα) "Μάνατζερ":

-Πρέπει να προσλαμβάνει τους καλύτερους και να τους κάνει να ενθουσιάζονται.

-Πρέπει να προσπαθεί να πληρώνει τους ελάχιστους φόρους κατά τον δυνατό και νόμιμο τρόπο, χωρίς τύψεις.

-Πρέπει να πουλήσει την επιχείρηση όταν δεν είναι γεμάτος με ενθουσιασμό με αυτό που κάνει...

Οπότε, θέλουμε δεν θέλουμε πάμε για άλλα...

Ευρωεκλογών το ανάγνωσμα - Αντιγράφουμε σχετικά:

Ο φόβος της αποχής και το θρίλερ της έδρας που διεκδικούν όλα τα μικρά κόμματα: Νίκη, Πλεύση, Νέα Αριστερά και από κοντά οι Δημοκράτες, ο Κόσμος, η Φωνή Λογικής και το ΜΕΡΑ 25.

"Η Σίνγκιουλαρ και η ηλεκτρονική ψήφος να κάνουν το θαύμα τους".

Ιστορικά μεγάλη η αποχή. Τα δημοσκοπικά επιτελεία φοβούνται ότι ο αριθμός των εγκύρων ψηφοδελτίων θα κλωθογυρίζει στα 5.000.000. Η μοναδική φορά που τα έγκυρα ψηφοδέλτια έπεσαν κάτω από τα 5.000.000 ήταν στις βουλευτικές εκλογές του 1974. Όμως τότε οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν μόλις 6.241.066. Ψήφισαν 4.963.558 και τα έγκυρα ψηφοδέλτια ήταν 4.908.974".

"Πανικός το πρωί στο studio του OPEN, βόμβες για Μητσοτάκη από τον Αντώναρο. «Οι κύριοι αυτοί, από τις πολυεθνικές, που βάζουν αυτές τις τιμές στα ράφια, είναι ΧΟΡΗΓΟΙ του Μητσοτάκη, γι αυτό δεν τους πειράζει, είναι καρτέλ, κι από τα πρόστιμα που έχει επιβάλλει, δεν έχει εισπράξει τίποτα, μηδέν, zero. Έχει γονατίσει τον κόσμο».