Ελευθερία του Τύπου: να ‘χαμε να λέγαμε

Εφημερίδα Σταθμός

Σαφώς και στην Ελλάδα ο δημοσιογράφος δεν «δολοφονείται» και δεν «εξαφανίζεται» μυστηριωδώς. Όμως, διώκεται, προπηλακίζεται, απειλείται, εκφοβίζεται, εκβιάζεται…

Αναφερόμαστε στον ελεύθερο δημοσιογράφο και όχι στον κομματικό ή παραταξιακό υπάλληλο. Ούτε βέβαια, στον δημοσιογράφο ο οποίος βγάζει «θέματα» ελεγχόμενα και κατόπιν υποδείξεως.

Κατανοούμε την ανάγκη για εργασία, την τεράστια δυσκολία που υπάρχει στον κλάδο (όπως και σε κάθε κλάδο), αλλά μέχρι εκεί.

Και αυτό διότι, τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα, είναι επιλογή. Και βέβαια, η κάθε επιλογή έχει άμεση σχέση με το αξιακό κώδικα ενός εκάστου.

Η αναφορά μας έχει σχέση με ανάρτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ελευθερίας του Τύπου (3 Μαΐου 2026).

Πριν αναφερθούμε στο τι έγραψε ο κ. Μαρινάκης, έχει μεγάλη σημασία να πούμε πως, για το 2025, ο Παγκόσμιος Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, κατατάσσει την Ελλάδα στην 89η θέση, σε σύνολο 180 χωρών, δηλαδή, στον «πάτο» της Ε.Ε. Και αυτό δεν είναι διαπίστωση μόνο μιας χρονιάς…

Τι έγραψε ο κ. Μαρινάκης.

Κατ’ αρχάς, το τυπικό και συνάμα βαρετό ότι, «η Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου αποτελεί μια σημαντική υπενθύμιση της αξίας της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας και της διαφάνειας σε κάθε σύγχρονη δημοκρατία». Στη συνέχεια, ανέφερε πως, «στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, καταγράφεται ουσιαστική πρόοδος στον τομέα των ΜΜΕ, που αναγνωρίζεται από τον ΟΟΣΑ, την Διεθνή Διαφάνεια, τον Economist και αποτυπώνεται στην επίσημη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και το Κράτος Δικαίου».

Μιλά, δηλαδή, για «κράτος δικαίου» την ώρα που κάμποσα εκατομμύρια συνανθρώπων μας βρίσκονται στο χείλος του ορίου της φτώχειας και άλλα τόσα στο παρά πέντε να το φτάσουν.

Προχωρώντας, μας «ενημέρωσε» πως «τα τελευταία χρόνια εργαζόμαστε συστηματικά, προωθώντας ένα ολοκληρωμένο πλέγμα παρεμβάσεων, που αλλάζει ουσιαστικά το τοπίο των ΜΜΕ στην Ελλάδα βασισμένο σε 4 κεντρικούς άξονες:

την προστασία των δημοσιογράφων, την ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας, την αξιοκρατία, το σεβασμό στα χρήματα των φορολογουμένων».

Προς επικύρωση των ανωτέρω, παρέθεσε 21 παρεμβάσεις της κυβέρνησης για το καλό της ελευθερίας του Τύπου:
«- Ενίσχυση των Μητρώων Εντύπου και Ηλεκτρονικού Τύπου.
- Προστασία των θέσεων εργασίας δημοσιογράφων και εργαζομένων στα ΜΜΕ.
- Κατάργηση του αδικήματος της απλής δυσφήμισης.
- Αυστηροποίηση ποινών για επιθέσεις κατά λειτουργών της ενημέρωσης.
- Θέσπιση ιδιώνυμου αδικήματος για απειλές κατά αθλητικογράφων.
- Υποχρέωση ενυπόγραφης δημοσιογραφίας σε πιστοποιημένα μέσα.
- Ενσωμάτωση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού EMFA.
- Αναβάθμιση της ΕΡΤ με σύγχρονα πρότυπα διοίκησης.
- Επιλογή διοικήσεων ΕΡΤ και ΑΠΕ-ΜΠΕ μέσω ΑΣΕΠ.
- Ενίσχυση του ΕΣΡ με πρόσθετο προσωπικό.
- Διαβούλευση για αδειοδότηση περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών.
- Νέο πλαίσιο διαφάνειας για την κρατική διαφήμιση.
- Δέσμευση του 30% των κονδυλίων σε περιφερειακά ΜΜΕ.
- Εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό πλαίσιο κατά των SLAPPs.
- Χρηματοδότηση του Παρατηρητηρίου SLAPPs της ΠΟΕΣΥ.
- Σύσταση αυτορυθμιζόμενου Media Council.
- Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ασφάλεια των Δημοσιογράφων.
- Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για δημοσιογράφους του δημόσιου τομέα.
- Εθνική Στρατηγική για την Παιδεία στα Μέσα.
- Εκπαιδευτικά προγράμματα κατά των fake news στα σχολεία.
- Διοργάνωση του Athens Alitheia Forum για την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης».

Και αναρωτιόμαστε για πολλοστή φορά: Μήπως ζούμε σε άλλη χώρα και δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα; Διότι και οι 21 περιβόητες παρεμβάσεις είναι, αν μη τι άλλο, παιδιάστικες.

Ο κ. Μαρινάκης μας προσβάλει κατάμουτρα και κατά την άποψή μας, το πράττει παντελώς συνειδητά. «Μαέστρος» στη διαστρέβλωση. Εξ ου και κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Λογικό εάν σκεφτεί κανείς ότι, πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων, οι υπόλοιποι – συμπεριλαμβανομένων και των συνδικαλιστικών μας οργάνων – ποιούν τη νήσσα.

Και μη χειρότερα. Εάν υπάρχουν σε δημοκρατικές (;;;) χώρες…