Μας κοροϊδεύουν ασύστολα

Εφημερίδα Σταθμός

Την ώρα που η Πολιτική προστασία σε επίπεδο επικράτειας, χωλαίνει λόγω έλλειψης πόρων και προσωπικού, την ώρα που οι κατά τόπους Δασικές Υπηρεσίες πνέουν τα λοίσθια, την ώρα που η Πυροσβεστική Υπηρεσία λειτουργεί με προσωπικό - περίπου – ασφαλείας, δημιουργούν μια Υποεπιτροπή Εκτίμησης Πλημμυρικού Κινδύνου.

Να σημειώσουμε πως, μόλις πριν από δύο περίπου μήνες, συγκροτήθηκε από την πολιτεία η Επιτροπή Εκτίμησης Πλημμυρικού Κινδύνου. Σύμφωνα με τους κυβερνώντες, «έργο της θα είναι να αξιολογεί και να ιεραρχεί τον κίνδυνο πλημμύρας και να υποστηρίζει τη δημόσια διοίκηση, ώστε οι αποφάσεις να βασίζονται σε τεκμηριωμένα δεδομένα και όχι σε αποσπασματικές αντιδράσεις μετά το γεγονός».

Και πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η υπουργική απόφαση για τη συγκρότηση της Υποεπιτροπής Εκτίμησης Πλημμυρικού Κινδύνου, η οποία «αποτελεί μία ακόμη ουσιαστική θεσμική τομή του νόμου “Ενεργή Μάχη”», σύμφωνα με τον υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Γιάννη Κεφαλογιάννη.

«Η Υποεπιτροπή», όπως αναφέρεται, «αποτελεί εξειδικευμένο επιστημονικό όργανο, το οποίο θα λειτουργεί στο πλαίσιο της Επιτροπής Εκτίμησης Κινδύνου, με αποστολή την αξιολόγηση, την ιεράρχηση και την επιστημονική τεκμηρίωση των κινδύνων πλημμύρας. Μέσω στοχευμένων εισηγήσεων ενισχύει τον σχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας.

Με τη συγκρότησή της δημιουργείται, για πρώτη φορά, ένας σταθερός θεσμικός μηχανισμός για την αντιμετώπιση του πλημμυρικού κινδύνου με συνέχεια, εξειδίκευση και οργανωμένη επιστημονική υποστήριξη.

Η Υποεπιτροπή θα συγκεντρώνει, θα επεξεργάζεται και θα αξιολογεί δεδομένα από πεδία όπως η υδρολογία, η μετεωρολογία, ο χωρικός σχεδιασμός, οι υποδομές ύδατος και τα αντιπλημμυρικά έργα, παρέχοντας στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας ένα σταθερό σημείο επιστημονικής αναφοράς για την εκτίμηση και διαχείριση του κινδύνου».

Και προκειμένου να μας πείσουν για τη σοβαρότητά της και το ειδικό της βάρος, δηλώνουν: «Ιδιαίτερη σημασία έχει η σύνθεση της Υποεπιτροπής, καθώς τα μέλη της είναι επιστήμονες εγνωσμένου κύρους και μέλη Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού από κορυφαία Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας, καθώς και εκπρόσωποι αρμόδιων κρατικών φορέων».

Τι να σχολιάσουμε; Κατά την άποψή μας, ο σχολιασμός περιττεύει. Η όλη κατάσταση απαιτεί σκέψη και προβληματισμό διότι η χώρα δεν «θωρακίζεται» με τη συγκρότηση επιτροπών και υποσχέσεις γραμμένες στο χαρτί.

Θα κλείσουμε τη σημερινή «Άποψη», με την κατακλείδα του αφιερώματος του καθηγητή Κοινωνιολογίας Σκεύου Παπαϊωάννου στην αγαπημένη του Κέφαλο, το οποίο είχαμε την τιμή να φιλοξενήσουμε στην εφημερίδα μας:

«Η γενικευμένη κρίση του συστήματος, η κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού με την πρωτοκαθεδρία της οικονομίας, της αγοράς και τις ιδιωτικής πρωτοβουλίας, συνοδεύονται με αλλοτρίωση του ρόλου της πολιτικής – στηρίζει και διαπλέκεται με το κεφάλαιο και τα μεγάλα συμφέροντα – συνοδεύεται με αυταρχικότητα, καταστολή που εκφράζει σε μια προσπάθεια, να διασωθεί πάση θυσία, θα πρέπει να ιδωθεί ως αφορμή, ευκαιρία και ελπίδα για κάτι άλλο, διαφορετικό. Η κρίση, η κάθε κρίση εμπεριέχει την πιθανότητα καταστροφής, αλλά και την ελπίδα για μια άλλη αρχή: ένας άλλος κόσμος, μια άλλη κοινωνία είναι εφικτή!!!

Ας κρατήσουμε σε αυτό το σημείο, ότι η πολιτική, εκτός από τη διαχείριση των καθημερινών υποθέσεων, έχει μια κοινωνική εντολή: να ασκεί κριτική, να αποκαλύπτει, να διαφωτίζει, να παράγει και να ασκεί πολιτισμό και παιδεία, να συμβάλει στη δημιουργία ενός άλλου κόσμου, όπου οι άνθρωποι θα δημιουργούν, θα εκφράζονται ελεύθερα, θα βρίσκουν νόημα στη ζωή, θα ερωτεύονται, θα ονειρεύονται και θα χαλκεύουν ουτοπίες κοντινές και μακρινές, ενάντια στο σκοταδισμό, τη μεταφυσική, τη θεοκρατία και τις θρησκοληψίες, τον τεχνοκρατισμό, το λαϊκισμό, την αλλοτρίωση, τις κοινωνικές ανισότητες και διακρίσεις, τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις μισαλλοδοξίες».

Αναφερόμενος δε, στις κινήσεις πολιτών «Βιώσιμη Κως», «Μαστιχάρι Δράσις» και «Αρωγή», έγραψε, μεταξύ άλλων, το εξής: «Μόνο αυτοί που δεν προσπαθούν το εφικτό, αλλά το ανέφικτο επιτυγχάνουν κάτι που φέρνει ανατροπές μέσα από ρίξεις και περνά και εγγράφεται στην ιστορία ενός τόπου».