Τα «χτυπήματα» έρχονται απανωτά

Εφημερίδα Σταθμός

Δεν είναι η πρώτη, ούτε η δεύτερη φορά που η στήλη ασχολείται με την καθημερινότητά μας η οποία συνδέεται άμεσα με τα οικονομικά μας, με το κόστος ζωής και το πώς τα βγάζουμε πέρα. Είναι η πολλοστή και κατά πώς δείχνουν τα πράγματα, έπεται συνέχεια. Μακρύς ο δρόμος…

Διαβάζουμε δημοσιεύματα, όχι απόψεις και υποθέσεις, που κι αυτές έχουν το δικό τους ειδικό βάρος, αλλά εκθέσεις οργανισμών, επίσημων οργανισμών. Όπως, λοιπόν, αντιλαμβάνεται ο καθείς, τέτοιες εκθέσεις δεν αμφισβητούνται διότι πολύ απλά, τα συμπεράσματά τους περιγράφουν αυτά που βιώνουμε. Δεν δείχνουν κάτι διαφορετικό. Και βέβαια, σχολιάζονται ποικιλοτρόπως, με την κυβέρνηση βέβαια, να κάνει το μαύρο άσπρο.

Για παράδειγμα, το Δίκτυο Καταπολέμησης της Φτώχειας, βασισμένο σε έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Αρχή), δηλώνει απερίφραστα πως, οι πολιτικές της κυβέρνησης διαιωνίζουν τη φτώχεια ή για να το θέσουμε καλύτερα, οι κοινωνικές πολιτικές που εφαρμόζονται συντηρούν τη φτώχεια και την ανισότητα, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχει επιδείνωση.

Ποιος, εκτός της κυβέρνησης και των «παπαγάλων» της, μπορεί να το αμφισβητήσει;

Άλλο παράδειγμα: Τις μέρες της Λαμπρής, μπορεί τα πλοία για τα νησιά να αποχώρησαν γεμάτα, μπορεί οι πληρότητες στους δημοφιλείς προορισμούς να έφτασαν το 100%, όμως η εικόνα ευημερίας είναι εν μέρει παραπλανητική και εξηγούμε το γιατί.

Δεν είναι μόνο τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που δείχνουν ότι πάνω από ένας στους τέσσερις συμπολίτες μας βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας και σε κοινωνικό αποκλεισμό. Είναι οι στατιστικές που δείχνουν ότι σχεδόν το ένα στα δύο νοικοκυριά δυσκολεύεται να πληρώσει λογαριασμούς, δόσεις και ενοίκιο ενώ άλλα τόσα δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα έκτακτο έξοδο ή να πάνε έστω και μια εβδομάδα διακοπές. Είναι οι έρευνες που εμφανίζουν τον ένα στους δύο να κάνει περικοπές για να καλύψει τα εντελώς αναγκαία και πάνω από έξι στους δέκα να ξεμένουν από χρήματα στις 19 του μήνα.

Τελικά, ποιοι είναι όλοι αυτοί που κάνουν πασχαλινές γιορτές εκτός σπιτιού; Ανήκουν στους προνομιούχους;  

Αστειότητες.

Ακούγοντας σχετικά ρεπορτάζ για χιλιάδες αθηναίους που την έκαναν με ελαφρά προς τα χωριά τους ή άλλους προορισμούς, φτάνει να σκεφτείς το ποσοστό τους σε σχέση με τα 4-5 εκατομμύρια νοματαίους για να αντιληφθείς πως, ακόμα και στους προνομιούχους να ανήκουν, είναι η μειοψηφία, είναι οι λίγοι. Οι πολλοί όχι απλά ζορίζονται… 

Και αυτό το επικυρώνει η έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ: «Οι κοινωνικές πολιτικές που εφαρμόζονται στην Ελλάδα δεν προχωρούν σε τομές υπέρ της αντιμετώπισης της φτώχειας και των οικονομικών ανισοτήτων, αντιθέτως μάλλον τις συντηρούν, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η τάση είναι αυξητική» αναφέρει.

Η φτώχεια και η ανισότητα, λοιπόν, στα ύψη.

Όπως σημειώνει το Δίκτυο για την Καταπολέμηση της Φτώχειας, η οικονομική ανισότητα στην Ελλάδα συνεχίζει σε υψηλά επίπεδα. Ο συντελεστής Gini, που δείχνει την ανισότητα στην κατανομή εισοδήματος, παραμένει αμετάβλητος στο 31,8% (ο τέταρτος υψηλότερος στην ΕΕ, σε 15 χώρες για τις οποίες υπάρχουν  διαθέσιμα στοιχεία). Από το 2015 (34,2%) έχουμε μόνο μια αργή μείωση δεν έχει γίνει καμία σημαντική πρόοδος.

Το ποσοστό των ατόμων σε κίνδυνο φτώχειας και σε κοινωνικό αποκλεισμό αυξήθηκε στο 26,9% το 2024, που αντιστοιχεί σε περίπου 2,74 εκατομμύρια άτομα, από 26,1% που ήταν το 2023.

Διαπιστώνεται μεγάλη ανισότητα στις συνθήκες στέγασης και την πρόσβαση σε κοινωνικές δραστηριότητες. Περίπου το 27,0% του πληθυσμού ζει σε κατοικίες με στενότητα χώρου, με το ποσοστό να φτάνει το 40,9% για τα παιδιά και το 56,7% για τα φτωχά παιδιά.

Επιπλέον, το 77,0% των φτωχών δυσκολεύεται να καλύψει τις βασικές ανάγκες του με το εισόδημά του, ενώ το 36,3% του πληθυσμού με καταναλωτικό δάνειο αντιμετωπίζει προβλήματα στην αποπληρωμή του.

Κλείνοντας, θα συμφωνήσουμε απόλυτα με την άποψη του Δικτύου, ότι, η εξάλειψη της φτώχειας είναι πολιτική επιλογή. Όπως, άλλωστε, εξίσου πολιτική επιλογή είναι και η διαιώνισή της…