Κι επειδή… κι επειδή…. μήπως;;

Εφημερίδα Σταθμός

Θα μπορούσε να εκληφθεί ως ανέκδοτο, ακόμα κι ως κοροϊδία. Όμως, είναι πέρα για πέρα αληθινό.

Διαβάσαμε πριν λίγες ημέρες ότι, ο δήμαρχος του Μπελκάστρο, περιοχή που βρίσκεται στη νότια περιοχή της Καλαβρίας, μία από τις φτωχότερες της Ιταλίας, έβγαλε διάταγμα προειδοποιώντας τους δημότες του να μην αρρωστήσουν, να

να αποφεύγουν να προσβληθούν από οποιαδήποτε ασθένεια που μπορεί να απαιτεί επείγουσα ιατρική βοήθεια.

Μιλάμε για μια περιοχή 1.200 κατοίκων, με τους μισούς περίπου να είναι άνω των 65 ετών… Το δε πλησιέστερο τμήμα επειγόντων περιστατικών απέχει πάνω από 45 χιλιόμετρα, ενώ το εφημερεύον ιατρείο του χωριού είναι ανοιχτό μόνο σποραδικά και δεν προσφέρει καμία κάλυψη κατά τη διάρκεια των σαββατοκύριακων, των αργιών ή εκτός ωραρίου.

Για να συγκρίνουμε καταστάσεις, όπως λένε οι οικονομικοί αναλυτές, η Ιταλία είναι χώρα δύο ταχυτήτων. Βόρεια και Νότια.

Στην Ελλάδα οι ταχύτητες, όσον αφορά στην οικονομία, είναι πολύ περισσότερες, όσες είναι και οι περιφέρειές της…

Εν πάση περιπτώσει, ο δήμαρχος του Μπελκάστρο, απαγόρευσε στους κατοίκους να αρρωσταίνουν βαριά λόγω ελλείψεων στα φάρμακα.

Σύμφωνα με το BBC, ο δήμαρχος εξήγησε ότι «προφανώς είναι μια χιουμοριστική πρόκληση», η οποία όμως επανέφερε το ζήτημα της επάρκειας του συστήματος υγείας, στην κοινότητα.

Ποιο είναι το συμπέρασμα από το διάταγμα; Πως, εάν αρρωστήσεις, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Περιμένεις ή να γιατρευτείς ή το… μοιραίο.

Σύμφωνα με τους κατοίκους του χωριού, ο δήμαρχός τους έκανε το σωστό. Δηλαδή,

έριξε φως στο θέμα χρησιμοποιώντας ένα προκλητικό διάταγμα για να τραβήξει την προσοχή σε ένα σοβαρό πρόβλημα.

Δεν γνωρίζουμε εάν το κατάφερε. Εάν θα το αντιμετωπίσει σοβαρά η κυβέρνηση της χώρας του μιας και έγινε viral η «είδηση» ή θα το περάσει στο ντούκου.

Αυτό που αισθανόμαστε είναι πως, κάμποσα χιλιόμετρα από εμάς, βρίσκεται μια «αδελφή» πόλη, η οποία, πέρα από την έλλειψη φαρμάκων, αντιμετωπίζει και έλλειψη δομών υγείας.

Σαφώς και δεν είναι η μόνη «αδελφή». Υπάρχουν πολλές στον ευρωπαϊκό νότο, ενώ σε άλλες Ηπείρους βρίθουν. Οπότε, ας μείνουμε σε αυτό καθ’ αυτό το θέμα και να το συγκρίνουμε με τα δικά μας…

Κατά την άποψή μας,  ο δήμαρχος Αντόνιο Τόρτσια βρήκε έναν έξυπνο τρόπο για να αναδείξει σε παγκόσμιο ίσως επίπεδο, λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το τοπικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και εκτιμούμε, γενικότερα τις ελλείψεις του υγειονομικού προβλήματος της γειτονικής μας χώρας.

Όσο για τη σύγκριση με το δικό μας υγειονομικό ζήτημα, κύρια το τοπικό, δυστυχώς δεν έχουμε σε τίποτα να ζηλέψουμε τους κατοίκους του Μπελκάστρο. Μπορεί να μην μας λείπουν τα φάρμακα, αν και δεν είναι λίγες οι φορές που και αυτό συμβαίνει, αλλά μας λείπουν οι γιατροί που θα μας τα γράψουν!!!

Ιδιώτες γιατρούς έχουμε. Και μάλιστα, πολύ καλούς. Τους εμπιστευόμαστε.

Στο δημόσιο σύστημα υγείας πάσχουμε και πάσχουμε βαρέως.

Κι επειδή, παρά τις διαμαρτυρίες (δεν έχει σημασία η μη συμμετοχή, γίνονται) προκοπή δεν έχουμε δει.

Κι επειδή, το αφτί των κυβερνώντων δεν ιδρώνει.

Κι επειδή, το αφτί του υπουργού Υγείας επίσης δεν ιδρώνει.

Κι επειδή, αντιδρούμε (και εάν…) μόνο όταν το θέμα μάς αφορά άμεσα.

Κι επειδή, όταν έχουμε πρόβλημα απευθυνόμαστε στον «μπάρμπα από την Κορώνη» για να μας το λύσει.

Κι επειδή, όποτε χρειαστούμε βοήθεια, τρέχουν οι «γνωστοί άγνωστοι» να μας συνδράμουν,

μήπως ο αγαπητός μας δήμαρχος ή η επίσης αγαπητή μας έπαρχος σκεφτούν κάτι παρόμοιο με τον συνάδελφό τους Αντόνιο Τόρτσια;

Έξυπνοι είναι, έτσι θέλουμε να πιστεύουμε, ιδίως ο δήμαρχος έχει κι ένα κάρο ειδικούς συμβούλους, δεν μπορεί, κάτι θα σκεφτούν για να σατιρίσουν την κατάσταση.

Εκτός κι εάν σκιάζονται ακόμα και να την διακωμωδήσουν. Διότι, σθεναρή στάση μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει. Οι επισκέψεις στα υπουργεία ή οι κουβεντούλες με υπουργούς δεν έχουν αποδώσει στο ελάχιστο. Ίσα – ίσα, πιο βαθιά μας έχουν πάει.

Πάντως, πολύ θα το χαιρόμασταν…