Το καράβι γέρνει

Εφημερίδα Σταθμός

Σε καθημερινή βάση, γινόμαστε μάρτυρες συμβάντων, πρωτοφανών για τον τόπο μας, όπως επίσης δέκτες πλήθους πληροφοριών, τις οποίες, κατά γενική ομολογία, δεν είμαστε σε θέση να τις διαχειριστούμε όλες.

Αποτέλεσμα; Πολλά από όσα συμβαίνουν να περνούν στο «ντούκου» ενώ, σε μια δεύτερη ανάγνωση - εάν έχουμε αυτή την ευκαιρία – να ανακαλύπτουμε πως είναι υψίστης σημασίας.

Παρά ταύτα, μια κάποια πληροφόρηση την έχουμε.

Κατά την άποψή μας, με αυτό ως δεδομένο, δεν δικαιούμαστε να λέμε ότι δεν γνωρίζουμε, τουλάχιστον ιδιαιτέρως σημαντικά θέματα.

Εδώ και χρόνια η επιστημονική κοινότητα έχει χτυπήσει «καμπάνες» για ζητήματα που αφορούν τόσο το παρόν όσο και το μέλλον μας.

Το τραγικό της υπόθεσης είναι πως, το «έλλειμμα» που παρουσιάζουμε σε σειρά σοβαρών ζητημάτων με ανυπολόγιστες συνέπειες, όπως λ.χ. είναι, η επάρκεια και η ποιότητα του νερού, η υγεία, η παιδεία, η προστασία του περιβάλλοντος, η αντιπυρική και αντιπλημμυρική προστασία, η διαφύλαξη και ανάδειξη των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών και γενικότερα η ποιότητα της ζωής μας, με την πάροδο των χρόνων απραξίας πολλαπλασιάζεται αφού προστίθενται συνεχώς νέα δεδομένα.

Κατά την άποψή μας, η κατάσταση στο νησί μας επιδεινώνεται αφενός λόγω του τρόπου λειτουργίας της δημοτικής μας αρχής, αφετέρου λόγω του κοινωνικού ωχαδερφισμού ο οποίος τείνει να γίνει μάστιγα, αν και έχει εξήγηση...

Η δημοτική μας αρχή ταλανίζεται όχι μόνο από τις λάθος επιλογές της, όχι μόνο από τις παρατάξεις της μείζονος μειοψηφίας, που είναι το λογικό και το αναμενόμενο, αλλά και από εσωτερικές «αναταράξεις».

Στελέχη της αλλάζουν πόστα χωρίς εμφανή λόγο (ουδέποτε δικαιολογήθηκε αυτή η πρακτική ως ήτο υποχρέωση να γίνει…), παραιτήσεις με βρόντο, ασυνεννοησία μεταξύ των υπηρεσιών της, με τις κόντρες και τις αντιπαλότητες να είναι στην ημερήσια διάταξη και ο καθένας να προβάλει εαυτό ως «σωτήρα» και γνώστη των πάντων.

Όπως έχουμε ξαναγράψει, πρόκειται για μια ανομοιογενή «ομάδα» η οποία έχει διαγράψει έως σήμερα, μια πορεία προβληματική, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον τόπο.

Ο καθένας «πουλάει» τον εαυτό του με στόχο τις επόμενες εκλογές, κάτω από οποιαδήποτε «ομπρέλα», προκειμένου να καταλάβει μια θέση στο «φως», όντας ετερόφωτος. Εξ ου και το «ανομοιογενές»…

Δυστυχώς, ουδείς έχει να επιδείξει έργο σοβαρό, όσο κι αν «φωνάζει» περί του αντιθέτου.

Σπασμωδικές κινήσεις και κινήσεις αντιπερισπασμού, αποσπασματικά έργα, πελατειακές σχέσεις οι οποίες έχουν «βαφτιστεί» εξυπηρέτηση πολιτών, κ.ο.κ.

Κατά γενική ομολογία, η δημοτική μας αρχή έχει χάσει την μπάλα. Και την έχει χάσει για πολλούς λόγους.

Μας παραμυθιάζει με το «θα», βρίσκοντας κάθε φορά και από μία δικαιολογία του τύπου «ανέλαβα ευθύνες που δεν μου αναλογούν, για το καλό του τόπου» ή «δεν ευθύνομαι εγώ, αλλά οι… άλλοι». Δεν πείθει.

Εξακολουθεί να αναφέρεται στα τεκταινόμενα στο παρελθόν, στην προπροηγούμενη διοίκηση του δήμου, όταν η ίδια βρίσκεται πέντε και πλέον έτη στο τιμόνι.

Χάνεται η ψυχραιμία μπροστά σε κάθε κριτική, θεωρώντας «εαυτή» αλάνθαστη.

Και βέβαια, το ότι δικαιολογεί κάθε στραβοπάτημα, κάθε λάθος και κάθε παράβλεψη ή το ερμηνεύει κατά το δοκούν, έχει καταντήσει ανέκδοτο.

Εν κατακλείδι:

Η δημοτική αρχή οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της για την κατάσταση που βρίσκεται το νησί, αυτές που της αναλογούν θα συμπληρώσουμε, αν και αυτό το περιβόητο θέμα των ευθυνών το έχουμε καυτηριάσει δεόντως, υποστηρίζοντας πως, ουδέποτε έχει ασκήσει ουσιαστική κριτική στην κεντρική διοίκηση, παρά μόνο με συγκεκαλυμμένες εκφράσεις.

Γιατί; Άποψη έχουμε και την έχουμε εκφράσει πολλάκις.

Διότι, είτε δεν θέλει να σπάσει αυγά με κανέναν υψηλά ιστάμενο για ευνόητους λόγους, είτε δεν έχει το σθένος.

Είθε, η δημοτική μας αρχή στο υπόλοιπο της θητείας της, εάν και εφόσον παραμείνει με τη σύνθεση που έχει σήμερα, να αλλάξει ρότα υποστηρίζοντας το νησί εμπράκτως, μη υπολογίζοντας συμφέροντα πολιτικά, επιχειρηματικά, καρέκλες κι αξιώματα.

Είθε. Μαζί της θα ‘μαστε.