Πού πας «καραβάκι»;;;

Εφημερίδα Σταθμός

Η Κως μοιάζει με ρυμουλκούμενο «καράβι», ήτοι, με «τόπο» που είτε έχει εξοκείλει, είτε δεν γνωρίζει τον προορισμό του.

Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει, κατά την άποψή μας, από όσα δηλώνουν τα τελευταία χρόνια επαγγελματικοί και παραγωγικοί φορείς του νησιού μας, αλλά και ο «Όμιλος» με τις επισημάνσεις του.

Είναι έτσι; Και εάν είναι έτσι, όπως εκτιμάται, από πότε άρχισε να χάνει τον «προορισμό» της η Κως; Διότι όλα όσα συμβαίνουν δεν ήρθαν ξαφνικά…

Ένα ζήτημα είναι αυτό. Δηλαδή, τι έκαναν οι τοπικοί μας άρχοντες όταν φάνηκαν τα πρώτα σημάδια και χτύπησαν τα πρώτα καμπανάκια; Αδιαφόρησαν; Δεν αντιλήφθηκαν τον κίνδυνο; Έκαναν λάθη;

Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα απαντήσουν, αν και ήδη υπάρχει η εκτίμηση ότι, οι κάθε λογής «μονοκαλλιέργειες» μόνο δεινά επιφέρουν στις κοινωνίες. Και στο νησί μας οι «μονοκαλλιέργειες» έχουν δώσει ρεσιτάλ!!! Που σημαίνει πως έγιναν λάθη, πως τα «σημάδια» δεν έγιναν έγκαιρα αντιληπτά.

Βέβαια, υπάρχει και μια άλλη άποψη, σύμφωνα με την οποία υπήρξαν κάποιες διορθωτικές κινήσεις, κάποιες δράσεις, ακόμα και ιδέες, αλλά φευ!!!, έμειναν στη μέση, ανολοκλήρωτες.

Οι λόγοι που συνέβη αυτό πολλοί, αλλά ο βασικότερος όλων, πάντα κατά την δική μας άποψη, ήταν η άρνησή μας ως κοινωνία να ξεφύγουμε από την «ευκολία». Ίσως η άγνοια ή ο εύκολος πλουτισμός των προηγούμενων δεκαετιών, να θόλωσε την κρίση μας, οδηγώντας μας στο σήμερα, το οποίο ουδείς αμφισβητεί πως δεν είναι «λαμπρό».

Ένα δεύτερο, ίσως το σημαντικότερο διότι δεν θα μας φάνει ιδιαίτερα χρήσιμο το τι έγινε πριν, παρά μόνο φιλολογικά, είναι το τί γίνεται τώρα. Ένα βασανιστικό ερώτημα στο οποίο καλούμαστε όλοι να απαντήσουμε, αλλά κύρια όσοι έχουν αναλάβει το τιμόνι του «καραβιού».

Τι γίνεται τώρα, λοιπόν;

Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να αποδεχτούμε πως οι «άρχοντές» μας δεν γνωρίζουν. Εκτός κι εάν αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την αντίληψή τους…

Εκτιμούμε πως γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει.

Γιατί, όμως, δεν αντιδρούν;

Για παράδειγμα, τι έγινε η «μαχητικότητά τους» για τον τομέα της υγείας;

Εξαντλήθηκε στο λεγόμενο «παγκωακό συλλαλητήριο»;

Το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είχε πραγματοποιηθεί για το νέο νοσοκομείο, αλλά για τη στελέχωση του υφιστάμενου. Μην το ξεχνάμε αυτό. Έχει ιδιαίτερη σημασία.

Τι έχει γίνει, λοιπόν, από τότε μέχρι και σήμερα; «Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει»!!!

Εκτός όμως του τομέα της υγείας, το οποίο θα έπρεπε να έχει ξεσηκώσει και τις πέτρες, υπάρχει ένα άλλο μεγάλο ζήτημα το οποίο «σέρνεται» επί σειρά ετών.

Ο κορεσμός του νησιού μας. Η ακατάπαυστη καταπόνηση των υποδομών του.

Δεν θα αναφέρουμε ονόματα «φωτισμένων» μυαλών συμπολιτών μας οι οποίοι εδώ και χρόνια χτυπάνε «καμπανάκι», διότι ίσως κάποιον ξεχάσουμε και δεν το θέλουμε.

Εδώ και χρόνια, λοιπόν, έχει γίνει αντιληπτό ότι, το νησί μας δεν «αντέχει» άλλο.

Οι υποδομές του – και δεν εννοούμε τους δρόμους…- έχουν κλατάρει.

Μια από αυτές, είναι το νερό. Δυστυχώς, η αρμόδια υπηρεσία του δήμου μας περί άλλων τυρβάζει. Εκτιμούμε πως, ούτε οι ίδιοι γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει. Θέλουμε να πιστεύουμε πως απλά αγνοούν την κατάσταση, διότι εάν συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή γνωρίζουν αλλά δεν έχουν λάβει μέτρα, τότε δεν θα μιλάμε για ανικανότητα, αλλά για εγκληματική αμέλεια.

Υπάρχουν πολλά θέματα που οδηγούν στο συμπέρασμα πως «δεν πάμε καλά». Δυστυχώς, πολλοί από εμάς «τυφλωνόμαστε» από τους αριθμούς (εκατομμύρια λένε, θα μας επισκεφθούν φέτος…), αφαιρώντας μας την κριτική σκέψη για το εφήμερο της υπόθεσης.

Εν κατακλείδι, παρά το ότι έχουμε αναφερθεί σε όλα αυτά πολλές φορές, θα συνεχίσουμε να το κάνουμε όσο αναπνέουμε και αντέχουμε…