Ξένο σώμα στην Αριστερά, δημαγωγός, διχαστικός, εγωπαθής και βαθιά απολίτικος Τουλάχιστον απετράπησαν τα Λαοδικεία!!!

Ντίνος Γιαννάκος

Τα όσα συμβαίνουν στο ΖΥΡΙΖΑ είναι πρωτόγνωρα.

Είναι το τίμημα της προχειρότητας στην οποία στηρίχτηκε ένα  τόσο βαθιά πολιτικό ζήτημα, όπως αυτό της διαδοχής από μια ηγεσία σε μια άλλη. Από μια αναγνωρισμένη πολιτική προσωπικότητα, στον πολιτικό ‘’νεοτερισμό’’ της επιφάνειας που η ιστορία έχει δείξει πόσο ευάλωτη αλλά και εκβιαστική είναι.

Η εισβολή Κασσελάκη στο χώρο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, δεν θα μπορούσε να τύχει διαφορετικής έκβασης. Ξενόφερτος λόγος όπως και το μοντέλο που επέλεξε να ασκήσει ηγετικό ρόλο σε ένα χώρο με τόσο βαθιά ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρο και Ιστορία.

Τα όσα επέφεραν οι μέχρι σήμερα επιλογές του, οδήγησαν τα πράγματα σε αδιέξοδα και διασπαστικά – διαλυτικά φαινόμενα. Είναι εμφανές ότι το επιδίωξε -αν ρίξει κανείς μια ματιά στους ανθρώπους του περιβάλλοντός – και συμβουλάτορες του. Να το πάει μέχρι τέλους υλοποιώντας ένα προσχεδιασμένο σενάριο κατά όσων θα τον αμφισβητούσαν - προσώπων και τάσεων!

Οι αποχωρήσεις δεν ήρθαν λοιπόν ως κεραυνός εν αιθρία. Είχαν στείλει από νωρίς τα μηνύματά τους οι Συνασπισμένες δυνάμεις του κόμματος, δυνάμεις που αποτελούσαν τον πυρήνα μιας μακράς και δύσκολης περιόδου στην πορεία της νεότερης πολιτικής πραγματικότητας. Ακόμα και οι ΠΑΣΟΚογενείς δυνάμεις, αποδέχθηκαν τις καταστατικές λειτουργίες του χώρου που προσχώρησαν –ενσυνείδητα- και τις υπερασπίστηκαν μέχρι τέλους, μέσα από τις προβλεπόμενες κομματικές διαδικασίες. Όμως οτιδήποτε στηρίζεται σε ιδέες και αρχές, δεν είναι δεδομένο.

Τα όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η αρχή ενός τέλους που μόλις άρχισε να γράφεται. Θεωρώ επίσης γενναία τη στάση όσων αποφάσισαν να παραμείνουν και να προασπιστούν τα συμφέροντα του κόμματος με τη συμμετοχή τους στα διάφορα όργανα. Αλλά, θα δοκιμαστούν οι αντοχές τους.

Αυτό που έντονα προβληματίζει, είναι η πιθανολογούμενη δημιουργία νέου πολιτικού (Ριζοσπαστικού) χώρου από τις δυνάμεις που ήδη δήλωσαν την αποχώρησή τους.

Η μόνη ενδεδειγμένη και άκρως αναγκαία λύση, αυτή που θα διασφάλιζε τις εύθραυστες ισορροπίες, τις αναγκαίες για αυτήν προϋποθέσεις, η επιστροφή Τσίπρα, δεν διαφαίνεται πριν το Συνέδριο. Προσωπική άποψη, την θεωρώ αναπόφευκτη. Οι Δημοκρατίες δεν έχουν αδιέξοδα.

Γ. Κυρίτσης: Η σκυτάλη περνάει στη νέα γενιά...

Με αφορμή τα 22 χρόνια ζωής της Δύναμης Αλλαγής (4/11/2001-4/11/2023) και το αναπάντεχο εκλογικό αποτέλεσμα, ο επικεφαλής Γ. Κυρίτσης, έκανε πρόσφατα μια δήλωση, λιτή με σαφή μηνύματα που αφορούν στην αλλαγή ηγεσίας της παράταξης: «Η σκυτάλη περνάει πλέον στη νέα γενιά, που  θα διαμορφώσει μια νέα πλειοψηφία για να δώσει διέξοδο και οξυγόνο στην Κω. …».

Πώς αντιλαμβάνονται αλήθεια τα χαρακτηριστικά της ‘’νέας γενιάς’’ στη Δύναμη Αλλαγής;

Αν συμπεράνω από το ύφος, των πρώτων μετά τις εκλογές  δελτίων του Ηλία Σιφάκη (εκφραστή του ‘’Νέου’΄), επιβεβαιώνεται πως η  ρητορική Κυρίτση επισκίασε και εμπότισε βαθιά το περί αυτόν περιβάλλον. Τοξικός λόγος, εμπάθεια, αντιπολίτευση τεχνασμάτων. Το ‘’Νέο’’ σκέφτεται –δυστυχώς- σαν τον Κυρίτση, μιλά σαν τον Κυρίτση, βαδίζει την στράτα Κυρίτση. Προφανώς και δεν πήραν το μήνυμα,.. κανένα μήνυμα! Μόνο τα ωραία λόγια, «το νέο, το Οξυγόνο, η διέξοδος..».

Τίτλοι τέλους…

Η ‘’Στήλη Άλατος’’ έκλεισε τον κύκλο της

Μετά από δέκα περίπου χρόνια συνεχούς παρουσίας στην εφημερίδα ΣΤΑΘΜΟΣ, η ‘’Στήλη Άλατος’’ πήρε μια δύσκολη απόφαση να διακόψει την εβδομαδιαία παρουσία της στη φιλόξενη εφημερίδα των αγωνιστών της ελευθεροτυπίας, της Άννας και του Γιώργου. Δεν ήταν εύκολο καθόλου!

Σε όλη αυτή την περίοδο, μοιραστήκαμε κοινές αγωνίες για τα προβλήματα που αφορούσαν και αφορούν στο νησί μας, στο ευρύτερο πολιτικό γίγνεσθαι. Δυστυχώς, πέρα από το να αναδεικνύουμε και να υπερασπιζόμαστε με την πένα μας τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, να συμπαραστεκόμαστε στις κινητοποιήσεις φορέων και εργαζόμενων, δεν μπορούσαμε να κάνουμε. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, μόνο θλίψη και στενοχώρια για την στασιμότητα στην επίλυση ζητημάτων (π.χ.  στελέχωση του Νοσοκομείου) μας διακατέχει. Διακόπτουμε με μια πικρία γιατί δεν καταφέραμε περισσότερα. Όμως η ζωή, ως αδιάκοπος αγώνας, συνεχίζεται και εκτός ‘’Στηλών Άλατος’’. Θα είμαστε μαζί, στους αγώνες και τις διεκδικήσεις, για όλα αυτά που μας κλέβουν, για όλα όσα αποφασίζουν ερήμην μας.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς όλους και επιτρέψτε μου ιδιαίτερα στην οικογένεια ‘’ΣΤΑΘΜΟΣ’’, στις Κυρίες του την Άννα και την Σέβη και βέβαια στον πολύτιμο φίλο Γιώργο με τους οποίους χτίσαμε μια αξιοζήλευτη σχέση - ιδιαίτερα μέσα σε αυτό τον απαιτητικό χώρο της ενημέρωσης. Μια μικρή υπόσχεση, ‘’δεν θα χαθούμε’’! 

Με ειλικρινή εκτίμηση σε όλο το αναγνωστικό μας κοινό

Ντίνος Γιαννάκος