Έκτακτα μέτρα κυβερνοπροστασίας: η εξουσία ξηλώνει την κυβέρνηση!

Ντίνος Γιαννάκος

Αναμέτρηση 2019-2023 με  το 2023- κι όπου μας βγάλει!

Η αποτυχία της πρώτης πολιτικής περιόδου Μητσοτάκη, αποκαλύπτεται από το καλημέρα της δεύτερης. Αποσύρονται πειράματα (Πανεπιστημιακή Αστυνομία), αποστρατεύονται προστατευόμενοι, ‘’παραιτούνται’’ καθ’ υπόδειξη και επιταγή υπουργοί, γλετζέδες Περιφερειάρχες - όλο το γαλάζιο fast food δηλαδή, με απανωτές  αλλαγές στην τράπουλα να βρίσκονται ήδη στο τραπέζι. Τα ψεύτικα τα λόγια τα ωραία δεν άντεξαν για πολύ!

Ο βαυκαλισμός…

Μητσοτάκης: «υλοποιήσαμε ήδη τις μισές προεκλογικές μας δεσμεύσεις».  

Ποιος αλήθεια μετά απ’ αυτά που διαδραματίζονται γύρω μας θέλει να δει και τις υπόλοιπες μισές Κυριάκο μας;

Ομολογίας λαθών συνέχεια…

Ο Μητσοτάκης προανήγγειλε αναπροσαρμογή σχεδιασμού. Το ‘’μαθαίνουμε από τα λάθη μας’’ εντάχθηκε στη διδακτέα κυβερνητική ύλη. Ο απροσάρμοστος σε ρόλο εκπαιδευτή. Ο Μηταράκης δήλωσε αδυναμία παρακολούθησης των μαθημάτων.

Οι φωτιές,… η Ρόδος,..

Άρχισαν και τα όργανα… ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νότης Μηταράκης, με επιστολή του (λένε οι γλώσσες), υπέβαλε την παραίτησή του για προσωπικούς λόγους στον πρωθυπουργό (και συντάκτη της) Κυριάκο Μητσοτάκη, η οποία (φευ!) έγινε αποδεκτή. Βλέπετε, μόνο ο Μηταράκης ήταν σε διακοπές.  

Πίσω από όλα αυτά όμως, υπάρχει ελπίδα γιατί υπάρχει και ‘’παρεμβατική’’ πρόταση: Μάνος Κόνσολας (Βουλευτής Δωδεκανήσου): « Η Ρόδος χρειάζεται πλέον ανασυγκρότηση»…! Αλήθεια, πώς και δεν το σκέφθηκε κανείς μέχρι σήμερα..! Για τον έτερο Βουλευτή μας Γιάννη Παππά υφυπ. Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής μάλιστα,  σιβυλλισμός και αισιοδοξία πάνω στα αποκαϊδια: «ή αλήθεια είναι η σφραγίδα της δικαιοσύνης» (;;;) και ότι «... τώρα είναι η ώρα της μάχης για την ανάκαμψη του τόπου μας…». Κάτι που να κάνει λόγο για ευθύνες του ‘’προηγούμενου’’ κράτους;,. όχι,… δεν! Συμβαίνουν αυτά άλλωστε,.. έ δεν πρωτοτυπήσαμε κιόλας εδώ που τα λέμε,… απλώς ‘’καήκαμε’’!

Διαβάζουμε ακόμα:  «Δεκαπέντε ‘’ειδικά’’ οχήματα πυρόσβεσης παρέλαβε ο Δήμος Ρόδου. Πότε; μόλις προχθές!!! Γιατί όχι νωρίτερα; Γιατί την προηγούμενη τετραετία φτιάχναμε τα ‘’καλάθια’’ της Ανάπτυξης! Δεν πειράζει όμως,  θα τα έχουμε για ‘’μια ώρα ανάγκης’’ πούλεγε κι η μάνα του Λαζόπουλου!

Αυτό που φάνηκε και το κατάλαβε ο κάθε πολίτης, ήταν ότι η ‘’προηγούμενη κυβέρνηση’’ δεν είχε καμία πολιτική, ούτε καν αυτή της πρόληψης για την Δασο-πυροπροστασία. Γι αυτό και  ο κρατικός μηχανισμός της ‘’νέας κυβέρνησης’’ αποδείχθηκε ανέτοιμος και ανεπαρκής. Οι διαβεβαιώσεις περί ετοιμότητας της Κρατικής Μηχανής έγιναν παρανάλωμα μαζί με τα 400.000 στρέμματα καμένης γης.

Αυτοί που ‘’διαχειρίστηκαν’’ τα δισεκατομμύρια για την Πυροπραστασία, θα απολογηθούν κάπου;;;  (λέμε τώρα κι εμείς οι αφελείς!)

Quo Vadis ώ Κώοι;

Γιατί αλήθεια φτιάχνουμε ένα τόσο μεγάλο νησί όταν γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε ακόμα και στις βασικές απαιτήσεις που η γιγάντωσή του καθαυτή γεννά, είτε επειδή φταίει η νομοθεσία με το να μην επιτρέπει προσλήψεις προσωπικού, είτε επειδή φταίει η διαρκώς μειούμενη ικανότητα των φυσικών πόρων του νησιού να καλύψει το φαινόμενο του υπερπληθυσμού. Οι Δημοτικές Αρχές επιβάλλεται να το αντιμετωπίσουν ως ζωτικής σημασίας μέλημα τόσο για τους κατοίκους όσο και για το ίδιο το νησί. 

Στρουθοκαμηλίζουμε δεκαετίες τώρα γιατί έχουμε πειστεί –μάλλον- ότι ο τουρισμός είναι μονόδρομος και η οποιαδήποτε φωνή αγωνίας θα εκληφθεί ως άρνηση στην ‘’ανάπτυξη’’ και την ‘’πρόοδο’’. Μια λαθεμένη άποψη που πλέον οι ζημίες της είναι ανεπανόρθωτες. Ο Υδροφόρος ορίζοντας  στερεύει, η υφαλμύρωση χτύπησε την πόρτα του νησιού που κάποτε φημιζόταν για τα πολλά τρεχούμενα νερά της. Η ερημοποίηση έρχεται, η Κλιματική αλλαγή δεν είναι αόρατος ή απρόβλεπτος εχθρός, μας δίνει τα σημάδια της χρόνια τώρα αλλά εμείς ‘’είμαστε απασχολημένοι’’ , αυτά είναι δουλειές για ‘’αύριο’’, μπορούν να περιμένουν.  Απέναντι στο ορατό δυσχερές αύριο, μπορούμε και οφείλουμε ‘’σήμερα’’ να βάλουμε επιτέλους όρια και κανόνες.

Ξαναγράψαμε για την ακατανόητη αδιαφορία στην ανάγκη να κρατήσουμε στο τραπέζι τον προβληματισμό περί της ‘’φέρουσας ικανότητας’’ του νησιού. Δεν είμαστε πλέον σε θέση ισχύος αλλά απολογούμενοι. Είναι η ώρα να ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας και  να επαναθεωρήσουμε στόχους και προτεραιότητες. Είμαστε μπροστά στο γκρεμό, η αλλαγή τροχιάς, ίσως μας τρομάζει σαν σκέψη αλλά,… είναι επιτακτική, είναι μονόδρομος! Αλλιώς,… ‘’πάμε κι όπου βγει’’!  

Κατάσταση Λούνα Παρκ!

Παρεμπιπτόντως, τα ηλεκτροκίνητα μηχανάκια  θα πρέπει να κινούνται και αυτά στο οδικό δίκτυο. Όχι στους ποδηλατοδρόμους. Το γεγονός ότι είναι αθόρυβα και το ότι αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες, τα καθιστά επικίνδυνα για πρόκληση ατυχήματος. Οι νεαροί κυρίως οδηγοί (χωρίς καμία εκπαίδευση επί του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας) οδηγούν άκρως επιπόλαια θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια πεζών και ποδηλατιστών. Ίσως η Δημοτική μας Αστυνομία θα μπορούσε να παρέμβει σε αυτό το ζήτημα. (Γνωρίζω τι προβλέπει η Νομοθεσία, αλλά!).