Ο Νεοφιλελευθερισμός, ελεύθερος πια, κάνει …κρόουλ.

Ντίνος Γιαννάκος

Μετά την έντονη σε φόρτιση εκλογική περίοδο αισθανόμαστε την ανάγκη να ασχοληθούμε με πιο ανάλαφρη θεματολογία. Αυτό δεν σημαίνει κι αδιάφορη ή μακριά από την επικαιρότητα. Απλά θα εκλείπει η φόρτιση. Στο αγαπημένο νησάκι μας, καθ’ εικόνα και ομοίωση με κάθε τουριστικό προορισμό διαδραματίζονται εικόνες που προσβάλλουν τόπο και ανθρώπους. Η βαριά βιομηχανία του Τουρισμού, από βαθιά θελκτική πέρασε στην κατάντια, στο αποτρόπαιο, στο εντροπιαστικό.

Η εικόνα του νεαρού σερβιτόρου στη θάλασσα, ήταν το αποτέλεσμα μιας εξέλιξης που κάθε άλλο παρά μη αναμενόμενη τη λες εσύ που ζεις σ’ αυτό το νησί και σε κάθε τουριστικό νησί. Η μεταβολή κάθε μορφής ανάπτυξης σε Βιομηχανία, δεν σηματοδοτεί αυτόματα και εξ’ ορισμού πρόοδο. Η μορφή της προόδου παίρνει την όψη που της προσδίδεις. Στα εξωτερικά χαρακτηριστικά της αλλά και στις λειτουργίες της.

Η εικόνα του νεαρού στη θάλασσα, είναι συνέχεια των νεαρών ξενοδοχοϋπαλλήλων  που κοιμούνται σε υπόγεια δωμάτια, καταγώγια, αποθήκες. Η ταπεινωτική για τους νέους εργαζόμενους αντιμετώπιση των ‘’Βιομηχάνων’’ του Τουρισμού, δεν διαφέρει από εκείνη του Βιομήχανου των ανθρακωρυχείων. Η έννοια της ‘’παροχής υπηρεσιών’’ έχει εκφυλιστεί και έχει περάσει σε μια περίοδο όπου ελλοχεύουν άλλοι κίνδυνοι, της ‘’επέκτασης’’  στις μορφές παροχής υπηρεσιών. Όπου σε λίγο – αλλά όχι μακριά-  οι νέοι θα καλούνται να παρέχουν υπηρεσίες και ‘’συνοδών’’. Δεν θα αναγράφεται βέβαια επίσημα στο ‘’συμβόλαιο τιμής’’ με τον εργοδότη αλλά θα λειτουργεί ως κίνητρο για το ‘’ρεγάλο’’ του εργαζόμενου. Γιατί ο βασικός μισθός του ‘’ανειδίκευτου’’ επαναφέρει τον υποκατώτατο από την πίσω πόρτα! Γιατί η νομοθεσία του νεοφιλελευθερισμού καθιστά την εργασία πεδίο εκμετάλλευσης, ωμής και αήθους. Γιατί η νομοθεσία έχει αφεθεί στην καλή πίστη των κάθε μορφής Βιομηχάνων. Γιατί η εφαρμογή της νομοθεσίας έχει απέναντί της αποδυναμωμένους θεσμούς προστασίας, ελέγχων και φραγμών.

Νωπή είναι ακόμα η απόφαση του ΣτΕ για τη χρήση παραλιών και αιγιαλού.

Είναι πολλά τα τιπς Άρη!

 Η παρότρυνση του εισαγγελέα έδρας ήταν σαφής, καμία ανοχή! Τη συνέχεια την ξέρετε. α) ο νεαρός σερβιτόρος- κολυμβητής β) που σέρβιρε σε ξαπλώστρες μέσα στη θάλασσα, γ) αφού πέρασε από τον ανύπαρκτο ελεύθερο χώρο του αιγιαλού και δ) που είχε αποδεχτεί τους όρους που του επέβαλλε η ανάγκη να δουλέψει -όπως θρασύτατα δηλώνει ο εργοδότης!!!

Αυτή είναι η γενική εικόνα μιας ανάπτυξης που υιοθετεί το επίσημο ελληνικό κράτος προκειμένου να αλιεύσει κι άλλους ‘’επενδυτές’’ που αναζητούν το εύκολο και έτοιμο από πλευράς νομοθεσίας κέρδος. Το εργασιακό καθεστώς που θα ‘’εκτιμούσε’’ ο κάθε επενδυτής, που οραματίστηκε ο Άδωνης, που το συνέχισε ο Χατζηδάκης ως υπ. Εργασίας -με την κατάργηση οκτάωρου και συμβάσεων εργασίας-  και τώρα έρχεται να το ενισχύσει ως υπ. Οικονομίας πλέον, μέσα από σειρά νέων ‘’κινήτρων’’– διευκολύνσεων.

Το ‘’ταξίδι των Μάγων’’ με τα δώρα, ανανεώθηκε για τέσσερα ακόμα χρόνια. Στη Σαχάρα οι καμηλιέρηδες έχουν κάθε λόγο να χαίρονται. Είναι πολλά τα ...τιπς Άρη!

Οι δρόμοι των Δικαστηρίων - Οι Λύκοι και οι Δράκοι

Παραμύθια για …μεγάλα παιδιά.

Σε όλα τα παραμύθια, κάθε χώρας, κάθε τόπου αγαπητά μας ‘’παιδιά’’, υπάρχει ένας Λύκος ή ένας Δράκος. Η μορφές είναι συμβολικές. Τα δυο αυτά θεριά, δεν είναι εξ’ ορισμού κακά. Αρκεί να μην αισθανθούν τον κίνδυνο, ότι αμφισβητείται η παντοδυναμία τους. Αν συμβεί κάτι τέτοιο τότε αντιδρούν απρόβλεπτα, μπορεί να σε οδηγήσουν ακόμα και… στο Δικαστήριο!!

Σύντομες ιστορίες από τις εκδόσεις  ‘’τίτλοι τέλους’’.

Το Σαράι ναν καλά!

Τώρα κύριοι της ‘’Κως Προοπτική’’ που προσπαθείτε να εξηγήσετε στην παράταξη του κ. Περιφερειάρχη την αναγκαιότητα ύπαρξης Δημοκρατικού Προγραμματισμού, μοιάζει λίγο με ανέκδοτο. Η πολιτική σκάβε κατά περίσταση και τάσσε κατά το δοκούν τους βγαίνει. Τι να μπλέκουν τώρα με προγραμματισμούς! Κάποια στιγμή θα κλείσουν οι τρύπες στη Γ. Παπανδρέου, κάποια στιγμή θα ανάψουν και τα φώτα του πολύπαθου Επαρχιακού,… πού θα πάει; Κατά μάνα (Μητσοτάκη) κατά κύρη (Χατζημάρκο)!