‘’(Δ)εν οίδα,…’’

Ντίνος Γιαννάκος

Όλοι νίκησαν ως συνήθως,

εκτός από έναν που έπρεπε να σύρει τον Σταυρό. Αν εξαιρέσεις τον Μητσοτάκη που έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει, το ομολόγησε αφοπλιστικά -όπως πάντα όταν μιλά εκτός κειμένου- ότι ‘’ούτε εγώ ο ίδιος το περίμενα πριν είκοσι χρόνια όταν ξεκινούσα την πολιτική μου καριέρα’’ (ούτε εμείς κ. Μητσοτάκη, ούτε κανείς), προσπαθώ να καταλάβω για τι πανηγυρίζει το ΠΑΣΟΚ και για τι το ΚΚΕ..! Ξύλεψαν ό,τι ξύλεψαν στις 21 του Μάη – πήραν φόρα, νόμισαν- και έμειναν με τη φόρα στο χέρι, αυτό έκαναν. Αν τώρα η πολιτική τους δυναμική-  ηθική αποτιμάται στο ότι απέσπασαν άλλες δύο μονάδες από τον ‘’αήθη’’ ΣΥΡΙΖΑ, ε τότε όντως ενίκησαν! Ειωθότως,  ‘’δρυός πεσούσης πας ανήρ (;) ξυλεύεται’’ και ο λαός… εμίλησε!

Τι επέτυχαν επίσης όσοι θεώρησαν την ενισχυμένη αναλογική ως ενδεδειγμένη και υγιή προφανώς λύση, το βλέπουν σήμερα με τρόμο μπροστά τους, με μια Βουλή στην οποία ‘’εισέβαλαν’’ κόμματα με επικεφαλής έναν Μακεδονολάγνο, έναν Χριστιανοέμπορο και έναν Συμβολοκάπηλο. Αυτό δεν θα συνέβαινε με την απλή αναλογική -ασφαλώς με τα εχέγγυα τα οποία καταπολεμήθηκαν αισχρώς κυρίως από το ΠΑΣΟΚ. Στη νέα Βουλή, η πανίσχυρη και ανεμπόδιστη Νέα Δημοκρατία με πρωθυπουργό εκ νέου τον κύριο ‘’δεν ήξερα, δεν είδα, δεν άκουσα, όλοι οι άλλοι φταίνε εκτός από εμένα’’, τον Μεγιστάνα της Κρατικής Ενημέρωσης (πέντε ΕΡΤ στις υπηρεσίες του) Κυριάκο Μητσοτάκη, θα ολοκληρώσει απρόσκοπτα πλέον το έργο (;) που ξεκίνησε από την προηγούμενη τετραετία αλλά κανείς δεν αντελήφθη. Η παράσταση ‘’απόψε αυτοσχεδιάζουμε’’ ξεκίνησε!

Θλίβομαι για όσους ακόμα και σήμερα, μία ημέρα μετά τις εκλογές, εξακολουθούν με αναρτήσεις να ‘’τα χώνουν’’ στον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοϊκανοποίηση θα μου πεις! Δεν θα εγκαταλείψουν τον ιερό αγώνα τους να τον δούνε στο 4%, γιατί μόνο έτσι μπορούν να τον κοιτάζουν στα ίσα, όχι αν αυτοί ψηλώσουν! Είναι η στρατηγική ΠΑΣΟΚ, να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ κάτω από το 12% για να περάσει αυτό στη δεύτερη θέση.  Ανθρώπινα τα …πάθη.

Στον ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε το κόμμα

όχι το πρόγραμμά του

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει να λειτουργήσει ως κόμμα εξουσίας, πρέπει να εγχειρήσει με βαθιές τομές. Να κάνει στην άκρη: πολλά ενοχικά διλήμματα, ιδεοληπτικές θεωρήσεις – αγκυλώσεις- ξεπερασμένες από τις απαιτήσεις του σήμερα, απόλυτη διάλυση ‘’εσωτερικών διαμερισμάτων’’ και σαφή εικόνα μιας προσωποπαγούς κυβερνώσας. Αλλιώς να μην βάλει τα μέλη του σε άσκοπες διαδικασίες! Η ανυπαρξία κομματικού μηχανισμού ήταν καθοριστική.

Η κατάσταση που επέβαλε το εκλογικό αποτέλεσμα, δεν μεταβάλλεται για τα επόμενα δύο χρόνια. ΔΕΝ!

 Άρα υπάρχει χρόνος για ψύχραιμες ορθές παρεμβάσεις στο τι κρατά και τι αφήνει (σε πρόσωπα και πολιτικές). 

Η επόμενη μέρα επιβάλλει να

σταματήσει το θέατρο του παραλόγου,

να προσποιηθούμε δηλ. ξανά πως πρέπει να ψάξουμε το τι έφταιξε γιατί είναι προφανές. Αυτή τη φορά, σήμερα, αναζητούνται αποφάσεις για να γίνουν όσα τα τελευταία  χρόνια λέγονταν αλλά ποτέ ‘’δεν ήταν της παρούσης’’!

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την μόνη σταθερή εναλλακτική φωνή για την προστασία του Κοινωνικού κράτους από την κατάλυση, τον κατακερματισμό και το ξεπούλημα κάθε τι Δημόσιου χαρακτήρα και συμφέροντος. Εξελέγη να αποτελέσει την Αξιωματική αντιπολίτευση παρά τον βρώμικο πόλεμο που εδέχθη πανταχόθεν!

Οι Έλληνες πολίτες από σήμερα περιμένουν να δουν πώς απαντά ο ΣΥΡΙΖΑ, πώς θα βρουν κοινό δρόμο να αντιμετωπίσουν μαζί και δίπλα την κυβέρνηση Μητσοτάκη της ανεργίας, της ακρίβειας, της εγκατάλειψης των νησιωτών, της εκποίησης του Δημόσιου πλούτου στους ‘’επενδυτές’’ της προεκλογικής του καμπάνιας Μεγαλοεργολάβους.

Το παραμυθάκι που έντεχνα προωθείται από τα συστημικά ΜΜΕ περί έξι διαδοχικών αποτυχιών του Τσίπρα, πουλάει μεν, υπολείπεται δε. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε τις εκλογές του ’19 και του ’23 - με τη δική τους αξιοθαύμαστη σε πάθος αρωγή και με το αζημίωτο για τα αφεντικά τους. Ο ευγενής και διακαής πόθος να αφανίσουν τον Τσίπρα ως ηγετική μορφή στο χώρο της σύγχρονης Αριστεράς, είναι κατανοητός. Ενοχλεί πανευρωπαϊκά. Οι εναλλακτικές τύπου Ανδρουλάκη τους είναι αν μη τι άλλο εφικτά διαχειρίσιμες.

Παρά τον ανελέητο πόλεμο, οι κάλπες έδειξαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η κύρια πολιτική εναλλακτική επιλογή και ως τέτοια πρέπει να πορευτεί για την προάσπιση της Δημοκρατίας και διαφύλαξης του θεσμικού Κράτους.