Η «θέση» της γυναίκας

Εφημερίδα Σταθμός

Η αντιμετώπιση των γυναικοκτονιών με τεντωμένο το δάχτυλο κατά των «ξενόφερτων» οδηγεί στο πουθενά. Και αυτό διότι, με δεδομένο ότι άνδρες σκοτώνουν γυναίκες, θα οδηγούμαστε στο να ενοχοποιούμε τους άνδρες, με τη σκέψη πως όλοι είναι εν δυνάμει δολοφόνοι, κάτι το οποίο θεωρούμε αδιανόητο.

Ας έρθουμε όμως, στη θέση της γυναίκας σήμερα.

Δυστυχώς, εξακολουθεί και στη σημερινή κοινωνία, ακόμα και σε «αναπτυγμένες» και «πολιτισμένες» χώρες, να βρίσκεται σε υποδεέστερη θέση, αλλά και θέση άμυνας. Ποιός ευθύνεται; Η νοοτροπία όλων μας. Ανδρών και γυναικών σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.

Ναι, και οι νόμοι έχουν τη δική τους περίοπτη θέση και σαφώς διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως, τον πλανήτη μας τον κυβερνούν άνδρες και κατ’ επέκταση αυτοί νομοθετούν, με ελάχιστες εξαιρέσεις οι οποίες καταδεικνύουν τον κανόνα.

Λίγη αναδρομή στην ιστορία είναι αρκετή για να γίνει κατανοητό πως, ανέκαθεν η θέση της γυναίκας βρισκόταν χαμηλότερα από αυτή του άνδρα, εκτός από κάποιες περιόδους όπου ήκμασε η μητριαρχία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως την επικροτούμε. Ζητούμενο δεν είναι ούτε η μητριαρχία – γυναικοκρατία ούτε η ανδροκρατία.

Ζητούμενο είναι τα ίσια δικαιώματα. Τελεία και παύλα.

Η «αίσθηση» πως η γυναίκα είναι «ευάλωτη» και ως εκ τούτου εύκολος στόχος (σε αρκετές χώρες του πλανήτη αποτελεί «αντικείμενο»…), δεν είναι ανθρώπινη αξία, αλλά μια νοοτροπία η οποία καλλιεργείται και από εμάς τις γυναίκες, δυστυχώς.

Το «έθιμο» να πατάνε οι γυναίκες το πόδι του άνδρα την ώρα που τελείται ο θρησκευτικός γάμος και ακούγεται το «η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», αποτελεί παραδοχή της ανισότητας. Όσο γι αυτή καθ’ αυτή τη φράση, κατά την άποψή μας, όσες «ερμηνείες» κι αν τις αποδίδονται, είναι άτοπη και παράλογη.  

Υποστηρίζεται πως, το «φοβήται» δεν σημαίνει να φοβάται, αλλά να σέβεται.

Ακόμα κι έτσι να είναι, σεβασμό οφείλει και ο άνδρας προς την γυναίκα, αλλά κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στο μυστήριο…

Εν πάσει περιπτώσει, και μόνο το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να συζητείται η θέση της γυναίκας στην κοινωνία, αποτελεί όνειδος.

Θα κλείσουμε το σημερινό μας σημείωμα, με μερικά αποτελέσματα από ένα ερευνητικό πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε από το Κέντρο Μελετών Πολιτικής για το Φύλο και την Ισότητα (ΚΕΜΕΦΙ) και παρουσιάστηκαν πριν ακριβώς ένα χρόνο. Στόχος της έρευνας  ήταν να χαρτογραφήσει και να αποτυπώσει τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία:

• Ο ρόλος της γυναίκας στην κοινωνία σήμερα προβάλλεται ως πολυσύνθετος και απαιτητικός, ενώ αναγνωρίζεται ομόφωνα πως τις τελευταίες δεκαετίες έχουν γίνει αρκετά βήματα προόδου σχετικά με τη θέση της γυναίκας στην Ελληνική κοινωνία.
• Ωστόσο, η θέση ισχύος που κατέχει το ανδρικό φύλο αντανακλά τις προκαταλήψεις και τις ανισότητες που βιώνει το γυναικείο κοινό. Οι γυναίκες αισθάνονται πως πρέπει να διανύσουν ακόμα πολύ δρόμο ώστε να κατακτηθεί η πραγματική ισότητα.
• Κάτι τέτοιο εντοπίζεται και στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, με την πολιτική εξουσία στην Ελλάδα να παραμένει κυρίαρχα ανδρική. Καταγράφεται μειωμένη παρουσία των γυναικών τόσο στα ψηφοδέλτια, όσο και στις δομές λήψης πολιτικών αποφάσεων.
• Ιδιαίτερα έντονο θεωρεί το πρόβλημα της έμφυλης βίας 1 στις 2 γυναίκες (46%), δηλαδή της βίας εναντίον των γυναικών, ενώ 10,7% των γυναικών δηλώνουν ότι οι ίδιες έχουν υπάρξει θύματα έμφυλης βίας και 10,3% έχουν βιώσει βία στο στενό περιβάλλον.
• Ένα άλλο σημαντικό θέμα αποτελεί η παρενόχληση στον χώρο εργασίας, η οποία συχνά αποσιωπάται υπό τον φόβο της κοινωνικής κατακραυγής. Το 12,2% των εργαζόμενων γυναικών έχουν παρατηρήσει περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης εσωτερικά στην εργασία τους κατά των γυναικών.

Εν κατακλείδι, η μέση ελληνίδα φαίνεται να προσπαθεί να «ξεφύγει» από το «κολλώδες πάτωμα» (δυσκολιών και στερεοτύπων σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνίας), ενώ οι «ισχυρές» γυναίκες καλούνται να «σπάσουν» τη «γυάλινη οροφή» (μέχρι πού μπορεί μια γυναίκα να φτάσει).