Ε όχι και διαχειριστές οι δήμαρχοι!!!!

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου αναγνώστη. Κατ’ αρχάς, θέλω να σου ζητήσω συγνώμη μέσα από τα φυλλοκάρδια μου.

Γιατί;

Διότι, αναμασάω μια καραμέλα χρόνια τώρα, λέγοντας ότι, οι δήμαρχοι είναι απλά διαχειριστές και όχι «παραγωγοί» πολιτικών ιδεών, μπλαμπλά, μπλαμπλά…

Λάθος, μέγα λάθος.

Και σου εξηγώ το σκεπτικό μου.

Στο μεγαλύτερο χωριό της χώρας (Αθήνα το λέμε), έμενα επί σειρά ετών σε πολυκατοικία.

Είχαμε έναν διαχειριστή, τι να σου λέω!!!

Κάθε μήνα μας έβγαζε το κονδύλι, ανάλογα με τον όροφο που μέναμε, τη χρήση του ασανσέρ, του πετρελαίου, την καθαριότητα, κ.λ.π.

Ερχόταν ο άνθρωπος, μας έδινε την ανάλυση και το τι οφείλει ο καθένας μας.

Όταν δε, παρουσιαζόταν ένα πρόβλημα, λ.χ. για κάποια επιδιόρθωση ή για να συζητήσουμε ένα θέμα καλλωπισμού, γινόντουσαν γενικές συνελεύσεις, με διαφωνίες και συμφωνίες (απόλυτα υγιές και δημοκρατικό), επικρατούσε η άποψη της πλειοψηφίας και όλα τράβαγαν τον δρόμο τους.

Θυμάμαι μια φορά που κάποιος ένοικος έριξε την ιδέα να κάνουμε έναν μικρό λαχανόκηπο στον ακάλυπτο. Κάποιοι το άκουσαν και χάρηκαν, κάποιοι είπαν «και ποιος θα ασχολείται;» βάζοντας και το θέμα της συντήρησής του, ήτοι, έξοδα, και άλλοι διαφώνησαν για τους δικούς τους λόγους.

Τι έγινε; Και λαχανόκηπο φτιάξαμε και αυτοί που αρχικά διαφωνούσαν ευχαρίστησαν τους υπόλοιπους και καρπωνόμαστε τους.. καρπούς.

Τι θέλω να πω.

Μακριά τα χέρια από τους διαχειριστές. Ούτε στο δαχτυλάκι τους δεν τους φτάνουν οι δήμαρχοι. Οι περισσότεροι τουλάχιστον, διότι υπάρχουν και κάποιοι πεφωτισμένοι στο ελλαδιστάν.

Τους προσβάλουμε. Τους διαχειριστές εννοώ…

Τι είπες; Μίλα πιο δυνατά ρε παιδάκι μου, δεν σ’ ακούω…

Α, ναι. Και πώς να χαρακτηρίσουμε τους δημάρχους;

Τώρα, τι να σου πω; Υπάρχει και ο εισαγγελέας παρά δίπλα…

Συμφωνώ. Σιγά τα ωά… Εδώ τόσα γίνονται και δεν παρεμβαίνει.

Όμως, δίκιο έχεις. Καλού κακού, φύλαγε τα ρούχα σου.

Χμμμ!!! Να τους χαρακτηρίσω - την πλειοψηφία επαναλαμβάνω – καιροσκόπους και οπορτουνιστές; Το ίδιο είναι, αλλά μου αρέσει η λέξη…

Αλαζόνες; Παρτάκηδες; Καλαμοκαβαλάρηδες; (τι θυμήθηκα ε!!!).

Θα μπορούσα και χειρότερα, αλλά σταματάω εδώ γιατί χαλάω το κάρμα μου.

Γελάς ε;

Καλά κάνεις. Το γέλιο μακραίνει τη ζωή, δεν λένε;

Επανέρχομαι και τώρα θέλω να μιλήσουμε επί συγκεκριμένου «πεδίου».

Ο δήμαρχος Κω υποστηρίζει πως, συκοφάντες διαδίδουν διάφορα προσωπικά του, τα οποία είναι ψευδή, προκειμένου να τον πλήξουν πολιτικά και κατέθεσε μήνυση υπέρ αγνώστων. Διαφωνώ με την πράξη του, έχω το δικαίωμα, και στο προηγούμενο φύλλο η εφημερίδα έγραψε την άποψή της.

Να σου θυμίσω ότι, είμαστε υπέρ της άποψης του Έγκελς για την συκοφαντία, η οποία είναι η εξής: «Η καλύτερη απάντηση στη συκοφαντία είναι η σιωπηλή περιφρόνηση, επειδή αυτή αποτελεί θάψιμο του συκοφάντη στη λάσπη της δικής του μηδαμινότητας!». Και κατά την άποψή μας και λάσπη υπάρχει και μηδαμινοί άνθρωποι. Ως εκ τούτου, η ασημαντότητα κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος.

Και σου λέω τώρα πως, πιάνει τόπο η συκοφαντία, άσχετα με το τι θα αποφανθεί η δικαιοσύνη και χάνει τις εκλογές ο κ. Νικηταράς.

Εμείς τι κερδίσαμε, Ας μου το επιτρέψουν οι υποψήφιοι, ρητορικό το ερώτημα …

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, τόσο χαμηλά έχουμε πέσει που κρίνουμε τον πολιτικό από το τι κάνει στην προσωπική του ζωή;

Και δεν εννοώ εάν αποδεδειγμένα είναι λαμόγιο. Τότε ναι. Θα τον κρίνουμε και θα τον μαυρίσουμε.

Αλλά θα τον κρίνουμε εάν είναι (παραδείγματα φέρνω ε;;): Γκέι; Στρέιτ; Θρήσκος ή άθρησκος; Εάν έχει παράνομο δεσμό;

Έλεος!!!

Πόσο χαμηλά έχουμε πέσει σαν κοινωνία; Πόσο χαμηλά!!!

Καταλήγοντας, ας σοβαρευτούμε.

Προσωπικά, θέλω ο δήμαρχος ή η δήμαρχος (γιατί όχι, η ικανότητα δεν έχει φύλο) να ξεφύγει από τη διαχείριση. Υπάρχουν στελέχη να την κάνουν. Θέλω να παράγει πολιτικές, να εφαρμόζει πολιτικές. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι η διαχείριση αλλά οι πολιτικές και πώς αυτές εφαρμόζονται.

Και βέβαια, εάν ο «άρχων» ή η «αρχόντισσα» έχουν το σθένος, τα κότσια, να πάνε κόντρα στο «ρεύμα», κόντρα στις διάφορε «μαφίες» που μας διαφεντεύουν και εντός και εκτός.

Έχω ένα θέμα και θα στο πω. Με τα κομματόσκυλα, τους ρατσιστές και τους ομοφοβικούς. Προσωπική άποψη. Κι όπως έλεγε ο Σάκης ο υδραυλικός (μέγας Τάσος Χαλκιάς) «προσωπικά ζητήματα, συζήτηση κομμένη».

Και κάτι άλλο πριν σε αποχαιρετίσω.

Δεν υπάρχει μέχρι τώρα πολιτικός που να μην πει (καραμέλα έχει γίνει) την εξής κοινότυπη ατάκα: «Και βέβαια έχω κάνει λάθη» για να προσθέσουν στο καπάκι «ναι, αλλά σε σχέση με τους προηγούμενους, εγώ, εγώ, εγώ…».

Άρα, άλλη μια κουτοπονηριά που χρησιμοποιούν ως άλλοθι για να κρύψουν την έλλειψη σθένους και την έλλειψη πολιτικής.

Σε χαιρετώ.