Καλό μου δέντρο, μην πέσεις…

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου αναγνώστη, ας κάνουμε και λίγο πνεύμα, κοινώς, χιούμορ. Ένα αστειάκι βρε αδελφέ, το οποίο όμως, είναι πικρό. Έτσι, λοιπόν, σου προτείνω να μην μιλάς δυνατά και ξυπνήσουμε όσοι κοιμόμαστε. Ο ύπνος είναι ιερός. Σεβασμός στον ύπνο, λοιπόν.

Γελάς…

Καλά κάνεις. Το γέλιο είναι υγεία. Διαπιστωμένο όχι αστεία.

Πότε γέλασα τελευταία φορά; Μα, πριν λίγο, όταν διάβασα ότι, εμείς οι πολίτες πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να αποφεύγουμε τις άσκοπες μετακινήσεις όταν φυσά πολύ δυνατά.

Γιατί;

Μα, διότι πέφτουν τα δέντρα σαν… βροχή.

Φυσά 7-8 μποφόρ, να το δέντρο κάτω κι όποιον πάρει ο χάρος.

Σου λέει (το δέντρο), «δεν αντέχω άλλο, αυτοκτονώ».

Τι θα του πεις; Μην το κάνεις; Δική του απόφαση είναι και οφείλεις να τη σεβαστείς.

Τι είπες; Να του αλλάξω σκέψη;

Μα, με τι επιχειρήματα; Δεν κλαδεύτηκε, δεν φροντίστηκε, δεν, δεν, δεν, ε, δεν άντεξε. Κλάταρε. Τόσο απλά.

Όσο για την αρμόδια Υπηρεσία που εφιστά την προσοχή πεζών και οδηγών, δεν έχω να πω κάτι. Τη δουλειά της κάνει. Εννοώ να ρίχνει το μπαλάκι σε εμάς.

Έτσι είναι. Η προσωπική ευθύνη και στην πτώση των δέντρων.

Εφεξής, περπατώ και κοιτάζω πάνω. Μιλάω με τα δέντρα. Ναι, σοβαρολογώ. «Σε παρακαλώ, μην πέσεις μέχρι να περάσω» του λέω και μέχρι στιγμής παράπονο δεν έχω. Να τα λέμε και αυτά. Με σέβονται. Ακόμα.

Τι λες; Μίλα πιο δυνατά άνθρωπέ μου, δεν σε ακούω… Αμάν πια!!!

Να ψάξω τις αρμοδιότητες;

Περίμενε λίγο, ψάχνω.

Α, νάτο.

Βρήκα ένα δημοσίευμα που στηρίζεται σε ένα νόμο του 2006.

Να ψάξω καλύτερα;

Ψάχνω.

Αγαπημένε μου, δεν κατάφερα να βρω κάτι άλλο. Μάλλον ισχύει ο νόμος που σου προανέφερα.

Σου παραθέτω το σχετικό:

 «Από τις διατάξεις του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006, ΦΕΚ 114 Α/8.6.2006), προκύπτει ότι κάθε δήμος είναι αρμόδιος για τη λήψη προληπτικών και αναγκαίων μέτρων για τη συντήρηση, διασφάλιση και προστασία των χώρων πρασίνου και των λοιπών υπαίθριων κοινόχρηστων χώρων που εμπίπτουν στην τοπική του αρμοδιότητα. Η τοπική αρχή οφείλει να λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να αποτρέψει την πτώση των δένδρων ή των κλαδιών τους, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ασφαλής κίνηση των πεζών και των οχημάτων αλλά και η στάθμευση των ΙΧ στις παρακείμενες δημοτικές οδούς ή σε δημοτικούς χώρους στάθμευσης.

Το ΣτΕ μάλιστα, έχει κρίνει (ΣτΕ 3098/2015) πως η απόσπαση ακόμη και ολόκληρων δένδρων σε περίπτωση κακοκαιρίας δεν μπορεί να θεωρηθεί απρόβλεπτο και αναπόφευκτο γεγονός.

Έτσι, λοιπόν αν το περιουσιακό στοιχείο κάποιου πολίτη έχει υποστεί ζημιές από πτώση δέντρου ή κλαδιού, ακόμα και σε περίπτωση κακοκαιρίας, έχει το δικαίωμα να στραφεί κατά του δήμου, που ενδεχομένως δεν έλαβε τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα και να ζητήσει χρηματική αποζημίωση, κατ’ άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα».

Τι έχεις να πεις τώρα;

Καλά κρασιά…

Στην Κω έχουμε καμπόσες εκατοντάδες γερασμένα δέντρα σε όλο το μήκος και το πλάτος της. Τι να σου προκάνει και η Υπηρεσία. Αποψιλωμένη είναι και αυτή.

Δεν αντιλέγω, αλλά κι αν έλεγα κάτι, πάλι για μη σθεναρές διεκδικήσεις και αντιδράσεις θα μίλαγα…

Ναι, ξέρω. Το πολιτικό κόστος και όλα αυτά τα «εμπριμέ» που έλεγε και η Κατερίνα.

Γι αυτό θα περιοριστώ σε μια, ας την πούμε συμβουλή, αν και εκτιμώ πως είναι διαπίστωση: Αφού δεν κάνετε κάτι ουσιαστικό, (δεν μπορείτε; δεν θέλετε; άλλο τι…) τουλάχιστον μην υποτιμάτε τον εαυτό σας με αυτές τις παραινέσεις του τύπου «προσέχετε». Εντάξει. Όταν ρίχνει καρέκλες και ξεχειλίζουν οι δρόμοι (γιατί άραγε;;;) να μην βγω. Αλλά να μην βγω κι όταν φυσάει;;;

Νισάφι «σύντροφοι».