Λεφτά, δεν υπάρχουν

Άννα Αυγούλη

Τελικά, μας έχουν καταμπερδέψει. Και τι δεν μας έχουν πει!! Από το «λεφτά υπάρχουν» και «μαζί τα φάγαμε», στο «λεφτά δεν υπάρχουν».

Εντάξει. Αφορούν σε διαφορετικές περιόδους. Δεν διαφωνώ.

Για να θυμηθούμε αγαπημένε μου τι ανέφεραν συγκεκριμένα ρεπορτάζ:

«Ήταν Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου του 2009 όταν ειπώθηκε για πρώτη φορά μια από τις πλέον εμβληματικές πολιτικές φράσεις της μεταπολίτευσης.

Μια ατάκα που έγινε σχεδόν συνώνυμη της πολιτικοοικονομικής περιπέτειας στην οποία βυθίστηκε η χώρα επί μια δεκαετία και πλέον, και τις επιπτώσεις της οποίας συνεχίζουμε να βιώνουμε έως σήμερα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ηγέτης του ΠΑΣΟΚ και προ των πυλών της εξουσίας (όπως όλα έδειχναν μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ) πραγματοποιούσε προεκλογική ομιλία στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης εν όψει των εθνικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου 2009. Προς το τέλος της ομιλίας του, ενώπιον ενθουσιωδών ψηφοφόρων του Κινήματος, εκστόμισε το περίφημο: “λεφτά υπάρχουν!”».

Ένα σχεδόν χρόνο αργότερα, γράφτηκε:

«“Μαζί τα φάγαμε”»: Αυτή η φράση του Θεόδωρου Πάγκαλου έμεινε στην ιστορία και είναι ακόμα χαραγμένη στις μνήμες των Ελλήνων. Σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για την οικονομία της χώρας, έχοντας η Ελλάδα υπογράψει το πρώτο μνημόνιο και τη σύμβαση με το ΔΝΤ ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚέκανε μια δήλωση που συζητήθηκε πολύ.

Το ημερολόγιο έγραφε 21η Σεπτεμβρίου του 2010. Κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της «Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης» σχετικά με τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την κατάργηση και τη συγχώνευση υπηρεσιών, οργανισμών και φορέων του δημοσίου τομέα, ο Θεόδωρος Πάγκαλος από το βήμα της Βουλής, δήλωσε:

«Η απάντηση εις την κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας “πώς τα φάγατε τα λεφτά;”, που μας ρωτάει ο κόσμος, είναι αυτή: “Σας διορίσαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί. Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας, διαφθοράς, εξαγοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής».

Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου, όπως σου είπα, το μπέρδεμα συνεχίζεται. Θεωρητικά, διότι επί της ουσίας, λεφτά δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν. Για εμάς το πόπολο εννοείται…

Η αγαπημένη μας κυβέρνηση, λοιπόν, υποστηρίζει πως μπήκαμε στα ίσια μας, στην επονομαζόμενη «κανονικότητα», ζούμε την περίοδο της οικονομικής ανάκαμψης και άλλα τέτοια «εμπριμέ».

Από την άλλη πλευρά, οι δήμοι δειλά – δειλά ξεστομίζουν έστω δια της πλαγίας, ότι, λεφτά δεν υπάρχουν. «Γενικότερα οι πόροι της τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν απαξιωθεί. Το ταμείο δεν το έχουμε εμείς, αλλά οι δανειστές» είπε στη συγκέντρωση στο Μαστιχάρι ο αντιδήμαρχος Παναγιώτης Αβρίθης.

Στο έχω ξαναπεί. Αυτός ο άνθρωπος ενίοτε λέει αλήθειες. Του ξεφεύγουν ή εν πλήρη  γνώση τα λέει, δεν το ξέρω, αν και πιστεύω το δεύτερο. Η ουσία είναι ότι, παραδέχτηκε δημόσια και φωναχτά πως το ταμείο είναι μείον.

Άντε, λοιπόν, να λένε και καμιά αλήθεια, μπας και σωθεί κάτι.

Τι να σωθεί;

Μα, η αξιοπρέπειά τους την οποία έχουν απολέσει προ πολλού.

Πόσες φορές έχουμε συζητήσει ότι, εάν αποφασίσουν να είναι ειλικρινείς μαζί μας, αν μας πουν την κατάσταση όπως έχει, μόνο κέρδος θα έχουν. Η στάση τους αυτή θα εκτιμηθεί δεόντως.

Βέβαια, εδώ υπάρχει ένα θεματάκι. Το αντιλαμβάνεσαι.

Εάν μας πουν την αλήθεια, χάνουν τη στήριξη αυτών που τους «προστατεύουν»…  Τους ξεμπροστιάζουν. Και δίχως «προστάτες» χάνουν τον μπούσουλα που σημαίνει σε απλά ελληνικά, τη θεσούλα τους. Και μόχθησαν τόσο πολύ γι αυτήν!!!

Όχι όλοι. Συμφωνώ. Υπάρχουν και οι ρομαντικοί. 

Εδώ, λοιπόν, βρίσκεται ο «κόμπος». Αξιοπρέπεια ή υποταγή;

Περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε τι θα διαλέξουν.

Ναι, σωστή η παρατήρησή σου. Ελπίζω. Πιστεύω στον άνθρωπο.