Για προβληματισμό

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, κοντεύει χρόνος από την ίδρυση του «Ομίλου για την δημοκρατία και την αυτοδιοίκηση». Μια πρωτοβουλία τεσσάρων πρώην δημάρχων, ήτοι, Κώστα  Καΐσερλη, Μιλτιάδη Φάκκου, Βασίλη Χατζηγιακουμή και Ντίνου Παπανικολάου. Η συνέχεια γνωστή. Δημοσιεύθηκαν τα πρώτα 20 ιδρυτικά μέλη, συντάχθηκε το καταστατικό, ψηφίστηκε και εξελέγη το πρώτο διοικητικό συμβούλιο με πρόεδρο τον Κώστα Καΐσερλη.

Γιατί στα λέω όλα αυτά αφού είναι γνωστά;

Μα, για να κάνω μια εισαγωγή σε αυτά που θέλω να συζητήσουμε.

Που λες, όλο αυτό το χρονικό διάστημα, ο «Όμιλος» πιστός σε αυτά που είχε εξαγγείλει, καταθέτει προτάσεις με βασικό θέμα «το μέλλον της Κω», τις οποίες αποστέλλει προς όλους φορείς, αφού βέβαια περιγράφει την υφιστάμενη κατάσταση, ζητώντας τους να πάρουν θέση.

Μέχρι εδώ, όλα καλά. Θα μπορούσαμε να πούμε πως, μερικοί «ρομαντικοί τύποι» – έτσι μου αρέσει να τους αποκαλώ ελπίζοντας να μην παρεξηγηθώ – βλέποντας την κατηφόρα που έχουμε πάρει, θέλησαν να μας (προ)καλέσουν να βάλουμε φρένο.

Η κατηφόρα βέβαια, έχει ξεκινήσει από τα ψηλά κλιμάκια, εντός και εκτός χώρας, φτάνοντας μέχρι εμάς, οι οποίοι παρακολουθούμε αυτήν την κατρακύλα παθητικά να πω; Σαν να μην μας αφορά να πω; Περιμένοντας τον από μηχανής θεό να πω;

Τέλος πάντων, δεν είναι αυτό το θέμα μας σήμερα.

Το θέμα μας είναι το πώς «εισπράττουμε» τις ενέργειες του «Ομίλου» αλλά και τις παρεμβάσεις του Κώστα Καΐσερλη, ο οποίος να σημειώσω, σε αρκετές από αυτές υπογράφει με το όνομά του και όχι με την ιδιότητα του προέδρου του «Ομίλου».

Δεν γνωρίζω εάν αυτό σημαίνει κάτι ή όχι. Τώρα το σκέφτηκα που μιλάμε. Κάποια στιγμή θα τον ρωτήσω.

Πάλι ξέφυγα…

Που λες, δύο είναι κατ’ εμέ τα ζητήματα:

Πρώτον, ως πού θα φτάσει ο «Όμιλος». Θα έχει διάρκεια, θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο ή θα φυλλορροήσει στην πορεία; 

Δεύτερον, ως πού θα φτάσει ο Κώστας Καΐσερλης.

Όπως λέγαμε τις προάλλες, «ξιφούλκησε». Ξεκίνησε πλέον «μετωπική» με την δημοτική αρχή, ιδιαίτερα με τον ίδιο τον δήμαρχο. Πιστεύω ότι δεν θα τον αφήσει σε χλωρό κλαρί!!!

Βλέπεις, τόσα χρόνια «φούρναρης» γνωρίζει απ’ έξω κι ανακατωτά το πώς «δουλεύει» η πολιτική και πώς μας «δουλεύουν» οι πολιτικοί…

Απορώ βέβαια, με την ψυχραιμία που δείχνει ο Θεοδόσης Νικηταράς ο οποίος, είμαι σίγουρη, «βράζει». Ίσως έχει καλούς συμβούλους που τον κρατάνε. Για πόσο όμως;;

Πάμε παρακάτω.

Ακούω πολλά και διάφορα, τα περισσότερα αρνητικά. Θα στεκόμουνα σε αυτά, εάν προέρχονταν από εμάς, το πόπολο. Όμως, επειδή τα περισσότερα προέρχονται από πολιτικούς, δεν τα λαμβάνω καθ’ όλου υπόψη μου.

Γιατί;

Διότι, ο Κ. Καΐσερλης ταράζει τα νερά, τους ξεβολεύει.

Ναι, ξέρω τι θα πεις. Έκανε λάθη, δεν «θωράκισε» το νησί όταν το διοικούσε επί δεκαετίες και χίλια άλλα..

Δεν διαφωνώ. Το αντίθετο. Συμφωνώ και επαυξάνω. Όντας διορατικός, αυτό του το αναγνωρίζουν και οι οχτροί του, είχε την ευκαιρία να κάνει κάτι παραπάνω. Να πολεμήσει για όλα αυτά που σήμερα ζητά να κάνουμε όλοι μαζί.

Εντάξει. Άλλες εποχές, άλλες οι πιέσεις… Είδαμε χρήμα και θαμπώσαμε…

Όπως έλεγε ένας αγαπημένος μου φίλος, «ρίξε σε έναν πεινασμένο λαό χρήμα, ακόμα και “πλαστικό”, πασπαλισμένο με ολίγη σοσιαλιστική εσάνς και θα τον έχεις σκλάβο σου».

Εν πάσει περιπτώσει, αυτά έγιναν. Το θέμα είναι – κι εκεί συμφωνώ με τον «Όμιλο» και με τον κ. Καΐσερλη – τι στο καλό κάνουμε σήμερα.

Εδώ είναι το «κουμπί». Να απαντήσουμε ειλικρινά στο ερώτημα, εάν αυτά που λέει σήμερα για το νησί μας και την γενικότερη κατάσταση στέκουν ή όχι.  

Αυτό είναι το ζητούμενο για εμένα. Η παρελθοντολογία είναι καλή ως γνώση, διαφορετικά,  μπαίνει εμπόδιο για το αύριο. Ενίοτε βέβαια, οι άρχοντές μας την χρησιμοποιούν ως άλλοθι για να δικαιολογήσουν τις βλακείες που κάνουν σήμερα…

Συμφωνείς;

Προβληματισμένο σε ακούω και αυτό είναι καλό. Αυτό είναι το ζητούμενο. Ο προβληματισμός είναι μια καλή αρχή. Είναι η δεύτερη σκέψη που έλεγε κι ο πατέρας μου.

Το να σιχτιρίζεις μόνο, δεν οδηγεί πουθενά.

Ιδού, λοιπόν, το ερώτημα: Στέκουν αυτά που λέει ο «Όμιλος» αλλά και πρώην δήμαρχος με τις παρεμβάσεις του ή όχι;

Ας το σκεφτούμε, ας προβληματιστούμε και ας απαντήσουμε εάν μας αρέσει η «ρότα» που βαδίζουμε, εάν εμπιστευόμαστε τους «καπεταναίους». Εάν ναι, συνεχίζουμε. Εάν όχι, έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε και τη «ρότα» και τους «καπεταναίους».

Α, και κάτι ακόμα. Εκτιμώ πως ο Κ. Καΐσερλης θα είναι τακτικός «αρθρογράφος».

Συμφωνείς; Ωραία.