Καλό κουράγιο…

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, οι ελληνικές παροιμίες είναι χιλιάδες. Για κάθε περίπτωση, για κάθε τι που θα μας συμβεί ή που συνέβη, υπάρχει κι από μία…

Αυτήν που λέει, «κράτα με να σε κρατώ, ν' ανεβούμε το βουνό» την ξέρεις;

Ναι; Ωραία, γιατί θέλω να σταθούμε λίγο σ’ αυτή.

Είναι η παροιμία της συντροφικότητας, της αλληλεγγύης, της βοήθειας, της συμπαράστασης, της συνεργασίας μεταξύ ανθρώπων που αγαπιούνται ή που τους δένει φιλία.

Εκτιμώ πως, ακόμα κι αν δεν υπάρχει αυτό το «δέσιμο», θα δώσεις το χέρι σου σε κάποιον που έχει ανάγκη ακόμα κι εάν είναι άγνωστος.

Συμφωνείς;

Ναι; Ήμουν σίγουρη…

Πες μου τώρα, με το χέρι και στην καρδιά και στο μυαλό, αυτή η παροιμία έχει σχέση με την πολιτική; Ή με την πολιτική σε σχέση με τη δημοσιογραφία;

Σου βάζω δύσκολα…

Έλα τώρα! Για τα δύσκολα σε έχω…

Δεν έχει λες.

Κι όμως, συμβαίνει.

Δεν αναφέρομαι στους δημοσιογράφους που εργάζονται σε γραφεία τύπου ή σε κομματικά γραφεία, εφημερίδες, κ.λ.π.

Το έχουν επιλέξει συνειδητά και δεν μου πέφτει λόγος. Είναι ξεκάθαρο το έργο τους. Δεν υποκρίνονται τους αμερόληπτους. Κάνουν μια δουλειά και απ’ όσο μπορώ να γνωρίζω, την κάνουν πολύ καλά.

Αναφέρομαι, που λες, σε όλους τους υπόλοιπους που είμαστε και οι περισσότεροι.

Ναι, δύσκολο επάγγελμα, αλλά μήπως είναι το μόνο;

Για δες άλλα όπως, ανθρακωρύχος, οικοδόμος, γεωργός, σερβιτόρος, χειρουργός, ναυτικός… Υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά.

Ας μείνουμε όμως σε αυτό, διότι είναι αυτό που γνωρίζω.

Έχει μαγεία, δεν πλήττεις, μαθαίνεις χαρακτήρες, πλουτίζεις από γνώση, αλλά, κι εδώ είναι το «κουμπί» στο «αλλά», επιβάλλεται να έχεις γερό στομάχι, ψυχραιμία και βέβαια, να πατάς καλά στα πόδια σου.

Γιατί;

Χμμμ, διότι οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες και οι πειρασμοί πολλοί.

Ελάχιστοι είναι οι πολιτικοί (και όχι μόνο…) που αποδέχονται την κριτική για το έργο τους. Ας βγάλεις δε και καμιά «στραβή» στη φόρα (άλλωστε, αυτή είναι η δουλειά σου), ούτε που να σε κοιτάξουν!!!

Και να ‘φτανε μόνο αυτό, καλά θα ήταν. Σου βάζουν και τρικλοποδιές.

Ε, δεν θα πω παραπάνω.

Πάμε στο άλλο, στους πειρασμούς.

Ποιος λες να είναι ο «πειρασμός»;

Καλά το κατάλαβες. Το χρήμα. Πολύ χρήμα αγαπημένε μου, πολύ!!!

«Στήριξέ με κι εγώ θα σε στηρίξω» ή «Στήριξέ με και δεν θα το ξεχάσω».

Είναι δυο πολύ απλές προτασούλες, αλλά τόοοοσο μεγάλες!!!

Κρύβουν όλη τη βρωμιά του επαγγέλματος. Και της πολιτικής και της δημοσιογραφίας.

Δεν έχει άδικο ο κόσμος που ακούει «δημοσιογράφος» και αυτόματα σε ταυτίζει με τη ρεμούλα, την υποκρισία, το ψέμα. Δεν έχει.

Παλιά αυτό με θύμωνε, με απογοήτευε. Στην πορεία όμως με ατσάλωσε.

Να ‘σαι καλά. Αυτό το «κράτα με να σε κρατώ, ν' ανεβούμε το βουνό» είναι πολύτιμο. Εντάξει, δεν είναι βουνό, αλλά πάντα της υπερβολής η αφεντιά μου…

Κλείνοντας, να σου πω ότι τελικά με γοητεύει όλο αυτό που συμβαίνει.

Αυτή την «αίσθηση» κρατάω και πάμε παρακάτω γιατί, παραφράζοντας τον Σάκη θα σου πω «συνεχίζουν τα δύσκολα»…

Θυμάσαι τι είχε μας ευχηθεί ο Όλι Ρεν το 2010, ο κοινοτικός επίτροπος ντε, για το τι θα βιώσει η χώρα μας μετά την ανακοίνωση των (τότε) νέων μέτρων;

Καλό κουράγιο…