Από το «Επιτρέπεται» στο «Αντέχεται»; Εξαντλούμαστε στο ποιος πάτησε πρώτος του κουμπί!

Η συζήτηση που έχει ανοίξει για τη δημιουργία νέας ξενοδοχειακής μονάδας 1.200 κλινών στο Πυλί επιχειρείται να περιοριστεί σε ένα στενό πλαίσιο διαδικασιών, αδειών και διοικητικών αρμοδιοτήτων.

Δημόσιες τοποθετήσεις χωρίς ουσία, για το «ποιος» πάτησε πρώτος το «κουμπί» της επένδυσης.

Όμως η πραγματική ουσία του ζητήματος δεν βρίσκεται στο «αν τηρήθηκε το γράμμα του νόμου».

Βρίσκεται στο αν το νησί μας αντέχει άλλο βάρος.

Η Κως δεν είναι ένας άδειος χώρος προς εκμετάλλευση. Είναι ένας ζωντανός τόπος με συγκεκριμένα όρια, φυσικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά και υποδομικά.

Αρμόδια για να κρίνω προσωπικά τί αντέχουμε και τί όχι δεν είμαι, υπάρχουν υπηρεσίες να μας το πουν. Και αυτό οφείλει πρώτα να γίνει.

Σαν πολίτης όμως αυτού του νησιού, και κάτοικος Πυλίου θέλω να τονίσω πώς όποιος μιλά για νέες μεγάλες τουριστικές επενδύσεις χωρίς να απαντά πρώτα στο ερώτημα «Αντέχουμε;», απλά αποφεύγει την ουσία.

Σήμερα η Κως ήδη αντιμετωπίζει:

• • Πίεση στους υδατικούς πόρους, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες. Έχουμε βιώσει πολλές φορές το καλοκαίρι πολύωρες διακοπές νερού. Ας μας εγγυηθούν ότι δεν φταίει η υπερφόρτωση.
• • Κορεσμό στο οδικό δίκτυο και στην καθημερινή μετακίνηση κατοίκων και επισκεπτών. Το κυκλοφοριακό έχει γίνει εφιάλτης όλο το καλοκαίρι.
• • Συγκοινωνία. Ακόμα την ψάχνουμε.
• • Δυσκολία των ίδιων των κατοίκων να βρουν στέγη λόγω της μονοκαλλιέργειας του τουρισμού

Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνει η κοινωνία , όχι τα χαρτιά των υπηρεσιών.

Η προσθήκη 1.200 νέων κλινών δεν είναι ένας “αριθμός” και δεν στοχοποιούμε τις νέες επενδύσεις, αλλά κλιμακωτά και με όριο. Πρώτα επενδύεις σε γερά θεμέλια και μετά αποφασίζεις.

Οι νέες επενδύσεις προϋποθέτουν ότι έχουν λυθεί τα παλιά προβλήματα ,όχι ότι τα αγνοούμε

Δεν ξυπνήσαμε ένα πρωί και είπαμε όχι σε μία συγκεκριμένη επένδυση.

Ζητάμε να λυθούν τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα. Όχι σήμερα, αλλά χτες.

Κάθε νέα επένδυση αυτή την στιγμή με απλά λόγια σημαίνει: Περισσότερο νερό, περισσότερα λύματα, περισσότερα οχήματα, περισσότερα απορρίμματα, μεγαλύτερη ενεργειακή κατανάλωση, μεγαλύτερη πίεση σε ένα σύστημα που ήδη λειτουργεί στα όρια του.

Η τοπική κοινωνία δεν είναι διακοσμητική

Οι πολίτες της Κω δεν αντιδρούν από ιδεολογία ούτε από άρνηση στην ανάπτυξη.

Αντιδρούν γιατί ζουν καθημερινά τις συνέπειες της υπερσυγκέντρωσης τουριστικών δραστηριοτήτων χωρίς παράλληλη ενίσχυση υποδομών και χωρίς σαφή όρια.

Η φωνή της κοινωνίας δεν μπορεί να παραμερίζεται με το επιχείρημα ότι «οι επενδύσεις δεν πρέπει να εμποδίζονται».

Οι επενδύσεις που αγνοούν τα όρια ενός τόπου, στο τέλος υπονομεύουν και τον ίδιο τον τουρισμό.

Η Κως δεν μπορεί να είναι μόνο ένας αριθμός αφίξεων και διανυκτερεύσεων.

Είναι ένας τόπος όπου ζουν άνθρωποι και αυτοί πρέπει να μπουν στο κέντρο της συζήτησης.

Δεν είναι αν μια άδεια μπορεί να εκδοθεί.

Είναι αν νερό, δρόμοι και ενέργεια επαρκούν χωρίς να υποβαθμιστεί η ζωή των κατοίκων και η ποιότητα του ίδιου του τουριστικού προϊόντος.

Η Κως δεν μπορεί να μετρά την επιτυχία της μόνο σε αριθμό κλινών.

Πρέπει να τη μετρά σε ανθεκτικότητα, ισορροπία και ποιότητα ζωής.

Έχουμε ποιότητα ζωής;