«Η Τουρκική απειλή είναι εδώ, αποκτά νέες διαστάσεις»

Η αλλαγή της πολιτικής των ΗΠΑ, σε ό, τι έχει σχέση με τη θεώρηση και τις σταθερές του δυτικού συστήματος ασφαλείας, δεν αναγκάζει μόνο την Ευρώπη να ασχοληθεί σοβαρά με το ζήτημα της αμυντικής πολιτικής, αλλά δημιουργεί και νέα δεδομένα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Για να μιλήσουμε ωμά και με ειλικρίνεια, η Τουρκική απειλή είναι εδώ και κάτω από το πρίσμα των νέων εξελίξεων αποκτά νέες διαστάσεις. Κατ΄ αρχάς, όταν μιλάμε για μια Ευρωπαϊκή Αμυντική Πολιτική είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να έχουμε στο μυαλό μας ένα Ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ. Γιατί; Για να μην έχουμε τα ίδια προβλήματα που έχουμε στο ΝΑΤΟ με την Τουρκία. Χρειάζεται να υπενθυμίσω ότι υπάρχει θεσμικό κενό στην υπεράσπιση της Ελλάδας από τη συμμαχία, αν δεχθεί επίθεση από άλλη χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ; Αυτό σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Αμυντική Πολιτική και κατ΄ επέκταση ο Ευρωπαϊκός Αμυντικός Μηχανισμός δεν μπορούν να περιλαμβάνουν την Τουρκία, όχι μόνο για το λόγο που ανέφερα πριν, αλλά και για μια σειρά από άλλους λόγους, τους οποίους παραθέτω:

- Το καθεστώς Ερντογάν δεν έχει καμία σχέση με τις ευρωπαϊκές αξίες, αλλά και την έννοια της Δυτικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Σε όσους το είχαν ξεχάσει αυτό, τους το υπενθύμισε η σύλληψη του Δημάρχου της Κωνσταντινούπολης.

- Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη μιας χώρας-μέλους της Ε.Ε. όπως είναι η Κύπρος.

- Αμφισβητεί διεθνείς συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

- Κατέχει παρανόμως, εδώ και 51 χρόνια, έδαφος ενός ανεξάρτητου κράτους στο οποίο εισέβαλε στρατιωτικά, ασκώντας βία.

- Αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε νησιά του Αιγαίου.

- Διατηρεί σε ισχύ casus belli για την περίπτωση που η Ελλάδα εφαρμόσει τις πρόνοιες και τις διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

- Δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά του Αιγαίου έχουν υφαλοκρηπίδα.

- Ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε στη Λιβύη αλλά και τη Συρία, επιβεβαιώνει ότι λειτουργεί αναθεωρητικά και αποσταθεροποιητικά για τη διεθνή ασφάλεια.

- Εργαλειοποιεί ζητήματα, όπως το μεταναστευτικό, για να ασκήσει αθέμιτη πίεση στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

- Εγείρει ανύπαρκτα ζητήματα, όπως η ύπαρξη τουρκικής μειονότητας στα Δωδεκάνησα, διευρύνοντας διαρκώς την ατζέντα των διεκδικήσεων της έναντι της Ελλάδας. Είναι καιρός να δούμε, όπως έχω πει, την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα αυτή, μάς επιβάλλει να αντιληφθούμε ότι η Ευρώπη, όπως την ξέραμε, δεν υπάρχει πια. Η συμμαχική και εταιρική σχέση με τις ΗΠΑ δεν είναι αυτή που γνωρίζαμε. Η Ευρώπη πρέπει να δημιουργήσει ένα αμυντικό μηχανισμό για τα κράτη-μέλη της και να δεσμεύεται για την υπεράσπισή τους. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή, δεν μπορεί να είναι αποδεκτή. Η Τουρκία κινείται επιθετικά και επί του πεδίου, αλλά και διπλωματικά. Επιχειρεί να γίνει μέλος του ευρωπαϊκού αμυντικού μηχανισμού, να μπει από την πίσω πόρτα στην Ευρώπη. Αυτό δεν μπορεί να γίνει. Οι Έλληνες θα απαιτήσουν αποφασιστικότητα και σθεναρή στάση από την κυβέρνησή τους και η Νέα Δημοκρατία, ιστορικά, έχει ταυτιστεί με επιλογές που ήταν πάντα στην πλευρά της υπεράσπισης του εθνικού συμφέροντος.