15 Ιουλίου 1965:  Από την αποφράδα αυτή ημέρα και για δύο χρόνια οι αποστάτες εφτυναν την Δημοκρατία

Από τις 15 Ιουλίου 1965  μέχρι τις 21 Απριλίου 1967 που έγινε η δικτατορία, ένας ολόκληρος λαός, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, από την Ομόνοια μέχρι το Χίλτον και από την Βιβλιοθήκη μέχρι τις στήλες του Ολυμπίου Διός ζητούσε Δημοκρατία με το δικαίωμα του ακροτελεύτιου άρθρου 114 του Συντάγματος που λέει ότι ο λαός υπερασπίζεται την τήρηση και την εφαρμογή του.

Δύο ολόκληρα χρόνια ο λαός στους δρόμους απαιτούσε Δημοκρατία! Και τον έφτυναν!  Σκεφτείτε πόσο υπολόγιζαν την θέληση του λαού! Φανταστείτε  ποια ήταν η αγάπη τους για την πατρίδα! Αναλογιστείτε το νοσηρό μυαλό τους και τι είδους συμφέροντα υπηρετούσαν όταν υπεράνω της βούλησης του λαού και της εκλεγμένης κυβέρνησης του, αυτοί έθεταν επί δύο ολόκληρα χρόνια τον εγωισμό τους, την αυταρχικότητα τους και τα συμφέροντα τους, οικονομικά και πολιτικά!!

Δεν είναι λίγο, αυτοί οι ελάχιστοι που αποστάτησαν από την κυβερνητική πλειοψηφία και έριξαν τον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου,,  να προτείνουν μαζί με τους βουλευτές της τότε ΕΡΕ, έναν δοτό αποστάτη πρωθυπουργό, τον Αθανασιάδη Νόβα, αυτός να μην παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, και να συνεχίζουν! Να βάζουν δεύτερο, τον Τσιριμώκο  και πάλι να μην τον εμπιστεύεται η Βουλή!!! Και στον τρίτο, τον Στεφανόπουλο, να εξαγοράζουν άλλους δύο βουλευτές, να τους προσφέρουν θώκους και υπουργεία να συγκεντρώνουν ίσα, ίσα 151 βουλευτές  και να συνεχίζουν το φτύσιμο!!!

Ο πρώτος αρχιαποστάτης που καθοδηγούσε ήταν ο Κ. Μητσοτάκης και ο τελευταίος αποστάτης, ο 151^ος ήταν ο δικός μας  Μανούσης.

Αυτοί οι κύριοι δεν εγκλημάτησαν απλά κατά της Δημοκρατίας και του λαού! Μπόλιασαν τον λαό με την αντιλαϊκή επιμονή τους και την μετέπειτα δικαίωση τους στην εγωπάθεια και τον ατομικισμό, αφού κάποιοι από αυτούς μετέπειτα επιβραβεύτηκαν και επιβραβεύονται γενεές επί γενεών από τον ίδιο λαό που έφτυναν και κάποιοι άλλοι αγωνίζονται να μας πείσουν για τις αγαθές υπέρ του λαού προθέσεις της αποστασίας τους και όλοι μας κωφεύουμε. 

Άλλωστε μετά από αυτά γιατί να μην προδώσουμε την δημοκρατία. Γιατί να μην φτύσουμε τον λαό. Γιατί να μην βλέπουμε τον εαυτούλη μας μόνο! Ο Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός! Και ο γιός του έχει προμετωπίδα το επιτελικό κράτος του Μαξίμου και όχι τον ναό της Δημοκρατίας! Παρακολουθούν μέχρι τις κρεβατοκάμαρες τους αρχηγούς των κομμάτων και του στρατού και δεν κουνιέται φύλλο!  Αλλά και στην περίπτωση του Μανούση επιχειρείται με επικοινωνιακά τεχνάσματα και την ανοχή και την αδιαφορία των περισσότερων να παραχαραχθεί η ιστορία, ενώ είναι γνωστό ότι τότε, την προηγούμενη ημέρα της αποστασίας του, με αντάλλαγμα την υπουργοποίηση του, ολόκληρος ο δημοκρατικός λαός της Κω, μηδενός εξαιρουμένου, ήταν στις δημοκρατικές επάλξεις με γεμάτες τις πλατείες της Κω όταν είπαν το όχι στην αποστασία!

 Σας ζητώ συγνώμη για την επιμονή μου. Η 15^η Ιουλίου όμως ήταν  μία ημέρα που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά και την κράτησε για σχεδόν δέκα χρόνια στο σκοτάδι και στον γύψο. Την γενιά της Δημοκρατίας, του 1-1-4 και της Δικτατορίας. 

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω