Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Ερ: Κυρία Τριανταφυλλοπούλου, ας ξεκινήσουμε την κουβέντα μας με το νέο ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό. Κατ΄ αρχάς, ο χρόνος διαβούλευσης ήταν αρκετός;
Μ.Τ.: Ο χρόνος της διαβούλευσης σε καμία περίπτωση δεν ήταν αρκετός για ένα τόσο κρίσιμο και στρατηγικό νομοσχέδιο, που θα καθορίσει το μέλλον του τουρισμού για τα επόμενα χρόνια. Ως Ένωση Ξενοδόχων Κω προχωρήσαμε σε έκτακτη Γενική Συνέλευση και αναθέσαμε σε ειδικό χωροτάκτη την εκπόνηση τεκμηριωμένης έκθεσης, γιατί ένα τόσο σοβαρό πλαίσιο δεν μπορεί να ψηφίζεται βιαστικά. Χρειάζεται ρεαλισμός, διάλογος και βαθιά γνώση των τοπικών ιδιαιτεροτήτων, όχι οριζόντιες αποφάσεις.
Ερ: Σε πρόσφατο άρθρο σας, υποστηρίζετε πως, «η Κως διαθέτει ακόμη προοπτικές εξέλιξης και ανάγκη αναβάθμισης των υποδομών της». Επίσης, πως «χρειάζεται ουσιαστικές μελέτες φέρουσας ικανότητας, που να ενσωματώνουν παραμέτρους όπως η επάρκεια νερού, η ενέργεια, τα απορρίμματα». Βρίσκω μια αντίφαση σε αυτά. Από τη μια ότι, έχει προοπτικές εξέλιξης, δηλαδή, αύξηση των κλινών της αν κατάλαβα καλά, και από την άλλη πως, χρειάζεται ουσιαστική μελέτη φέρουσας ικανότητας… Αφού δεν υπάρχει η μελέτη, πώς γνωρίζετε ότι, μπορεί να εξελιχθεί περισσότερο;
Μ.Τ.: Δεν υπάρχει καμία αντίφαση, γιατί η "εξέλιξη" δεν μεταφράζεται πλέον σε ποσοτική αύξηση κλινών, αλλά σε ποιοτική αναβάθμιση και μεγάλη προσπάθεια για βελτίωση των υποδομών. Όταν μιλώ για προοπτικές εξέλιξης, εννοώ τη μετατροπή του υφιστάμενου προϊόντος σε πιο ποιοτικό, βιώσιμο και ανθεκτικό.
Η μελέτη φέρουσας ικανότητας είναι απαραίτητη ακριβώς για να μας δείξει πού "πονάει" το νησί —στο νερό, στο ρεύμα, στα σκουπίδια, ώστε να γίνουν οι σωστές υποδομές. Η εξέλιξη, λοιπόν, σημαίνει καλύτερες υποδομές για τους κατοίκους και τους επισκέπτες. Η φέρουσα ικανότητα δεν είναι "φρένο", είναι ο οδηγός για να μην αυτοκαταστραφεί ο προορισμός.
Ερ: Ο πρωθυπουργός, παρεμβαίνοντας σε μια ανοιχτή συζήτηση στο πλαίσιο της Γ. Σ. του ΣΕΤΕ, είπε μεταξύ άλλων: «Δεν συμφωνώ με τον όρο φέρουσα ικανότητα. Δεν είναι στατική έννοια αλλά υπάρχουν και περιοχές που πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι». Η δήλωση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα υποστηρίζετε εσείς και όχι μόνο εσείς.
Μ.Τ.: Δεν υπάρχει πραγματική αντίθεση, αλλά μάλλον μια διαφορετική προσέγγιση της ίδιας ανάγκης. Ο Πρωθυπουργός ορθώς επισημαίνει ότι η φέρουσα ικανότητα δεν είναι μια στατική, "νεκρή" έννοια, διότι αν βελτιώσεις τις υποδομές σου, για παράδειγμα, με ένα σύγχρονο εργοστάσιο αφαλάτωσης ή καλύτερη διαχείριση απορριμμάτων, αυτόματα αυξάνεις και την αντοχή του προορισμού σου.
Για εμάς, η μελέτη φέρουσας ικανότητας, η οποία πρέπει να γίνεται συχνότερα για την Κω, δεν είναι ένα εργαλείο για να βάλουμε οριζόντιο "λουκέτο" στην ανάπτυξη, αλλά ο μοναδικός επιστημονικός τρόπος για να ξέρουμε με ακρίβεια πού πρέπει να δείξουμε αυτή τη συγκράτηση και ποιες υποδομές επείγει να κατασκευαστούν.
Ερ: Να επιμείνω λίγο. Στο Περιφερειακό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετείχατε, επισημάνθηκε πως, η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη δεν μπορεί να αξιολογείται αποκλειστικά με βάση τον αριθμό των κλινών. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη το υδατικό ισοζύγιο, η διαχείριση στερεών αποβλήτων, η ενεργειακή επάρκεια, οι μεταφορές, η προσβασιμότητα, η κλιματική προσαρμογή, η κοινωνική συνοχή, η πληθυσμιακή εξέλιξη και οι ανάγκες των μόνιμων κατοίκων και εργαζομένων. Και ρωτάω. Όλα αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται στον όρο «φέρουσα ικανότητα»; Αυτή η μελέτη δεν θα καταδείξει πόσες κλίνες «σηκώνει» η Κως με βάση όλα όσα προαναφέρονται; Ειλικρινά, έχω την αίσθηση ότι παίζουμε με τις λέξεις.
Μ.Τ.: Δεν ξέρω πώς το αντιλαμβάνεστε εσείς, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι δεν πρόκειται για παιχνίδι με τις λέξεις, αλλά για μια βαθιά ουσιαστική διάκριση. Όλα αυτά τα κρίσιμα στοιχεία που αναφέρατε —το νερό, τα απορρίμματα, η ενέργεια, η κοινωνική συνοχή— είναι πράγματι τα συστατικά μιας περιοχής που τη χαρακτηρίζει η βιώσιμη ανάπτυξη.
Η διαφορά όμως βρίσκεται στη φιλοσοφία της προσέγγισης: Αν δούμε τη φέρουσα ικανότητα ως ένα στατικό νούμερο που ορίζει απλώς "πόσες κλίνες σηκώνει το νησί", εγκλωβιζόμαστε. Αν, αντίθετα, τη δούμε ως έναν δυναμικό οδηγό που μας λέει "τι υποδομές πρέπει να φτιάξουμε για να αντέξουμε", τότε αλλάζουμε το μέλλον του τόπου. Δεν ψάχνουμε μια δικαιολογία για να σταματήσουμε τον χρόνο στην Κω, αλλά τον επιστημονικό οδικό χάρτη για να αναβαθμίσουμε τη ζωή των μόνιμων κατοίκων και, κατ' επέκταση, την εμπειρία των επισκεπτών μας. Οι υποδομές προηγούνται της ανάπτυξης. Αυτό είναι το μήνυμα του Περιφερειακού Συμβουλίου.
Ερ: Επανέρχομαι στο άρθρο σας. Λίγο πιο κάτω λέτε πως «η Κως χρειάζεται έναν σχεδιασμό που να προκύπτει μέσα από διάλογο με την τοπική κοινωνία και τους επαγγελματίες του κλάδου». Πότε έγινε αυτός ο διάλογος για να γίνει και τώρα; Συνήθως συμμετέχουν εκπρόσωποι φορέων και μάλιστα όχι όλοι… Εκτός κι εάν εννοείτε μια ανοιχτή συζήτηση με τη συμμετοχή όλων των πολιτικών παρατάξεων, όλων των φορέων μαζί με τις συλλογικότητες «Βιώσιμη Κω», «Μαστιχάρι Δράσις» και «Αρωγή», οι οποίες αριθμούν κάμποσες εκατοντάδες συμπολιτών μας.
Μ.Τ.: Όταν μιλώ για διάλογο, εννοώ ακριβώς μια τέτοια ευρεία, ανοιχτή και συμπεριληπτική διαδικασία και όχι μια τυπική συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών μεταξύ λίγων εκπροσώπων. Το μέλλον της Κω δεν αφορά μόνο τους ξενοδόχους ή τους θεσμικούς φορείς· αφορά κάθε πολίτη, κάθε εργαζόμενο και κάθε συλλογικότητα που αγωνιά για τον τόπο του.
Οι πρωτοβουλίες πολιτών, όπως αυτές που προαναφέρατε, εκφράζουν ζωντανά κομμάτια της κοινωνίας μας και έχουν λόγο και ρόλο σε αυτή τη συζήτηση. Η Ένωση Ξενοδόχων Κω είναι πάντα ανοιχτή σε έναν τέτοιο γόνιμο διάλογο. Για να έχει επιτυχία οποιοσδήποτε σχεδιασμός, πρέπει να συνδιαμορφωθεί από κοινού. Μόνο μέσα από τη σύνθεση όλων των απόψεων - ακόμα και των πιο επικριτικών - θα βρούμε τη χρυσή τομή για μια πραγματικά βιώσιμη Κω.
Ερ: Μένω λίγο ακόμα στο άρθρο σας: «Στην περίπτωση της Κω, το διακύβευμα είναι ξεκάθαρο: να διατηρηθεί η ανθεκτικότητα του προορισμού, χωρίς να ανακοπεί η δυνατότητά του να εξελίσσεται» τονίζετε. Πείτε μου, πώς το εννοείτε αυτό; Με ποιο τρόπο θα επιτευχθεί; Δηλαδή, και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο;
Μ.Τ.: Όχι, δεν πρόκειται για την "πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο" —αυτή η λογική της απληστίας είναι που οδήγησε άλλους προορισμούς στον κορεσμό.
Ανθεκτικότητα σημαίνει θωρακίζω τώρα τις υποδομές μου (νερό, απορρίμματα, υγεία) για να μην καταρρεύσει το νησί. Εξέλιξη σημαίνει ότι, σταματάμε να μετράμε την επιτυχία με το πόσα νέα δωμάτια χτίστηκαν και ξεκινάμε να τη μετράμε με το πόσο αυξήθηκε η ποιότητα των υπηρεσιών, πόσο επεκτάθηκε η σεζόν και πόσο συνδέθηκε το ξενοδοχείο με την τοπική παραγωγή. Ο τρόπος για να επιτευχθεί αυτό είναι ένας: ένα σοβαρό στρατηγικό σχέδιο που όλοι θα αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους για ένα καλύτερο αύριο.
Ερ: Ο Μάνος Κόνσολας, σε σχετική δήλωσή του ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Σε ό, τι αφορά στη φέρουσα ικανότητα, θα πω ότι δεν περιορίζεται μόνο στον αριθμό των κλινών. Συνδέεται και με τους φυσικούς πόρους, τη λειψυδρία, τις ενεργειακές ανάγκες, το περιβάλλον, το πρόβλημα της διάβρωσης των ακτών και αυτά είναι ζητήματα στα οποία πρέπει να δώσει απαντήσεις και λύσεις το χωροταξικό για τον τουρισμό». Και δυστυχώς κυρία Τριανταφυλλοπούλου, το χωροταξικό ούτε απαντήσεις δίνει, ούτε λύσεις. Το αναφέρετε κι εσείς αυτό. Θα ήθελα το σχόλιό σας.
Μ.Τ.: Συμφωνώ απόλυτα με την τοποθέτηση του κ. Κόνσολα, που είναι τεκμηριωμένη και αποπνέει βαθιά γνώση. Το προσχέδιο του νέου χωροταξικού, όπως παρουσιάστηκε, δυστυχώς χαρακτηρίζεται από μια θεωρητική προσέγγιση και οριζόντιες απαγορεύσεις, χωρίς να δίνει τις πρακτικές απαντήσεις και τα εργαλεία που χρειαζόμαστε στην πράξη.
Δεν αρκεί ένα νομοθέτημα να καταγράφει τα προβλήματα όπως τη λειψυδρία, την ενεργειακή ασφυξία ή τη διάβρωση των ακτών, πρέπει να προσφέρει και τα χρηματοδοτικά εργαλεία για την επίλυσή τους. Για τον λόγο αυτό, η παρέμβασή μας στη διαβούλευση δεν ήταν απλώς κριτική, αλλά συνοδευόταν από συγκεκριμένες, τεκμηριωμένες προτάσεις. Ζητάμε ένα χωροταξικό που δεν θα είναι μία τροχοπέδη απαγορεύσεων, αλλά ένας ζωντανός αναπτυξιακός σύμμαχος που θα υποχρεώνει το κράτος να επενδύσει στις υποδομές των νησιών μας.
Ερ: Πείτε μου, με ποια λογική χωρίζεται το νησί σε ενότητες; Δεν γνωρίζουμε τις αντοχές του, δεν γνωρίζουμε ποιο είναι το όριο των πόρων του, όπως λ.χ. το νερό, το οποίο δεν έχει σύνορα, όπως δεν έχει σύνορα και η κάθε επιβάρυνση που δέχεται. Το θέμα, λοιπόν, είναι, κατά πόσο είναι καλυμμένη η γη του από μπετόν ή το πόσο αντέχουν οι πόροι του;
Μ.Τ.: Η αλήθεια είναι ότι η φύση και οι υποδομές δεν αναγνωρίζουν διοικητικά σύνορα. Ενώ ο διαχωρισμός σε ενότητες εξυπηρετεί κυρίως τεχνικές και πολεοδομικές ανάγκες, η διαχείριση των πόρων μας, όπως το νερό ή η ενέργεια, απαιτεί μια συνολική και ενιαία οπτική. Η βιώσιμη ανάπτυξη της Κω δεν κρίνεται μόνο από το ποσοστό κάλυψης της γης, αλλά κυρίως από την αντοχή και την επάρκεια των βασικών μας υποδομών. Το νοσοκομείο μας, το οδικό δίκτυο, οι πόροι μας, αφορούν το νησί στο σύνολό του. Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι η συζήτηση για το χωροταξικό είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δούμε τον προορισμό μας ενιαία, θωρακίζοντας τις υποδομές εκείνες που εγγυώνται την ποιότητα ζωής των κατοίκων και την εμπειρία των τουριστών μας.
Ερ: Το σχέδιο αναφέρει ότι, απαγορεύεται κάθε είδους παρέμβαση σε απόσταση 25μ. από την ακτογραμμή. Εκτός του ότι, όπως έχουν δηλώσει επιστήμονες στον «Σ», οι παραλίες της Κω παρουσιάζουν εντονότατα σημάδια διάβρωσης, για να μην αναφέρω τη σύμβαση της Βαρκελώνης η οποία μιλά για μη δόμηση τουλάχιστον 100 μέτρων, πείτε μου, σε ποια παραλία της Κω ισχύουν έστω τα 25 μέτρα απόλυτης προστασίας; Έχω την αίσθηση, για να μην πω τη βεβαιότητα, πως, αλληλλοκοροϊδευόμαστε…
Μ.Τ.: Η διάβρωση των ακτών στην Κω είναι ένα σοβαρό φαινόμενο που απαιτεί τη μέγιστη προσοχή μας, καθώς η παραλία είναι ο πολυτιμότερος φυσικός μας πόρος.
Η συζήτηση για τα όρια δόμησης και προστασίας δείχνει ακριβώς ότι υπάρχει ανάγκη να γεφυρωθεί η θεωρία των νόμων με την πράξη. Όταν θεσπίζονται κανόνες, είναι σημαντικό να εξετάζεται η δυνατότητα εφαρμογής τους σε περιβάλλοντα που έχουν ήδη αναπτυχθεί ιστορικά. Πιστεύουμε ότι η λύση δεν βρίσκεται σε μονομερείς περιορισμούς, αλλά σε μια στενή συνεργασία της Πολιτείας με την τοπική κοινωνία και την επιστημονική κοινότητα. Αυτό που επείγει είναι να χρηματοδοτηθούν έργα θωράκισης των ακτών μας, ώστε να διασφαλίσουμε το μέλλον του νησιού με έναν τρόπο δίκαιο, βιώσιμο και εφαρμόσιμο για όλους.
Ερ: Ας έρθουμε και στα πιο πεζά, για μια ακόμα φορά, τα οποία όμως, επηρεάζουν την ποιότητα ζωής μας. Κυκλοφοριακό. «Για να λυθεί το κυκλοφοριακό πρόβλημα του νησιού, θα πρέπει να υιοθετηθεί το μοντέλο Σιγκαπούρης, ήτοι, περιορισμός στην κυκλοφορία των νέων οχημάτων και αυτό θα προκύψει μέσα από μια συγκοινωνιακή μελέτη, την οποία θα πρέπει να εγκρίνει το δημοτικό συμβούλιο» η άποψη του Γ. Χρυσουλάκη. Πώς το ακούτε;
Μ.Τ.: Το ακούω ως μια ριζοσπαστική αλλά και αναγκαία τροφή για σκέψη, γιατί η κατάσταση στους δρόμους της Κω το καλοκαίρι έχει φτάσει στο απροχώρητο. Το κυκλοφοριακό δεν είναι απλώς ένα "πεζό" πρόβλημα, αλλά η καθημερινότητα μας.
Χρειαζόμαστε άμεσα μια ολοκληρωμένη συγκοινωνιακή μελέτη. Αντί όμως να μιλάμε μόνο για απαγορεύσεις, πρέπει να δώσουμε λύσεις. Η λύση είναι η γενναία ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, η δημιουργία περιφερειακών πάρκινγκ και η ενθάρρυνση της εναλλακτικής μετακίνησης . Το Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει να τολμήσει να πάρει γενναίες αποφάσεις.
Ερ: Άλλο μέγα θέμα, η έλλειψη στέγης. Θα περιοριστεί η βραχυχρόνια μίσθωση, μας λένε, με βάση το χωροταξικό του τουρισμού, αλλά δεν μας λένε ούτε πώς, ούτε εάν αυτό τελικά είναι το μεγάλο πρόβλημα.
Μ.Τ.: Η έλλειψη στέγης είναι ίσως το πιο οξύ κοινωνικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Κως, και αγγίζει άμεσα τόσο τους γιατρούς, τους δασκάλους και τους αστυνομικούς μας, όσο και τους εργαζόμενους στον τουρισμό.
Το νέο χωροταξικό αναφέρει την αντιμετώπιση του προβλήματος της εύρεσης στέγης, αναμένουμε να δούμε τον τρόπο αντιμετώπισης .
Δεν είναι όμως το μοναδικό πρόβλημα. Χρειάζεται άμεσα η λήψη τολμηρών μέτρων.
Ερ: Πρωτογενής τομέας. Αγαπημένο μας θέμα συζήτησης. Παραπονούνται οι κτηνοτρόφοι μας για περιορισμό των βοσκοτόπων τους ελέω τουρισμού, οι αγρότες μας για μη επάρκεια του νερού κ.λ.π. Τι απαντάτε; Τι προβλέπει γι αυτά το χωροταξικό;
Μ.Τ.: Ο τουρισμός και ο πρωτογενής τομέας δεν πρέπει να είναι εχθροί, αλλά σύμμαχοι. Αν στερέψει το νερό για τον αγρότη και αν χαθεί ο βοσκότοπος του κτηνοτρόφου, το νησί θα χάσει την ταυτότητά του και το ξενοδοχείο θα χάσει το τοπικό προϊόν που το διαφοροποιεί.
Χρειαζόμαστε άμεσα ένα χωροταξικό που θα βάζει "κόκκινες γραμμές": προστασία της γης υψηλής παραγωγικότητας, διαχείριση του νερού και κίνητρα για τη σύνδεση της ντόπιας παραγωγής με τη γαστρονομία μας. Ο πρωτογενής τομέας της Κω κατέχει καθοριστικό ρολό για την ενδυνάμωση της εμπειρίας που παρέχουμε στους επισκέπτες του νησιού. Χωρίς ισχυρό πρωτογενή τομέα, ο τουρισμός της Κω θα γίνει ένα άψυχο, εισαγόμενο προϊόν.
Ερ: Να μείνουμε λίγο στον πρωτογενή, κάνοντας μια παρένθεση. Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur η οποία ενεργοποιήθηκε την 1η Μαΐου, προκαλεί μεγάλη ανησυχία στον αγροτικό κόσμο. Σε εκτενές ρεπορτάζ του ο Τέρενς Κουίκ, το οποίο φιλοξενούμε στην εφημερίδα μας, αναφέρει μεταξύ άλλων πως, για τη βιομηχανική Ευρώπη, ιδίως για χώρες όπως η Γερμανία, είναι ευκαιρία. Για την ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία, όμως, είναι ένα τεστ αντοχής. Και για τον καταναλωτή, ένα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί με γενικές διαβεβαιώσεις: τι ακριβώς θα τρώμε, πώς θα το ξέρουμε και ποιος θα το ελέγχει;». Ο δε Ηλίας Παπαποστόλου, μας δήλωσε πως, η εν λόγω συμφωνία «είναι άλλη μια πολιτική απόφαση η οποία θα οδηγήσει στην κατάρρευση, στην συρρίκνωση του αγροτικού τομέα». Ποια η δική σας άποψη;
Μ.Τ.: Η συζήτηση γύρω από τη συμφωνία ΕΕ-Mercosur αναδεικνύει μια πολύ σημαντική παράμετρο: την ανάγκη να διασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού για τους Έλληνες παραγωγούς, οι οποίοι επωμίζονται το κόστος της συμμόρφωσης με τα υψηλά ευρωπαϊκά στάνταρ. Συμφωνώ με την προσέγγιση ότι η διαφάνεια είναι το παν. Οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις φιλοξενίας δικαιούνται να γνωρίζουν την ταυτότητα αυτού που φτάνει στο πιάτο τους. Αυτό απαιτεί ένα αξιόπιστο σύστημα ελέγχων και ξεκάθαρης σήμανσης στις εισαγωγές.
Από την πλευρά μας, ως τουριστικός κλάδος, πιστεύουμε ότι η καλύτερη απάντηση στις πιέσεις της παγκοσμιοποιημένης αγοράς είναι η στροφή στην ποιότητα και την εντοπιότητα. Τα προϊόντα της κωακής γης έχουν μια μοναδική ταυτότητα που δεν μπορεί να υποκατασταθεί από καμία μαζική εισαγωγή. Στηρίζοντας τον τοπικό παραγωγό, θωρακίζουμε την ποιότητα του τουριστικού μας προϊόντος και εξασφαλίζουμε τη βιώσιμη ανάπτυξη του νησιού μας.
Ερ: Τελικά, η Κως έχει «ταυτότητα» και εάν ναι, ποια είναι;
Μ.Τ.: Η Κως έχει μια εξαιρετικά ισχυρή και πολυεπίπεδη ταυτότητα. Δεν είμαστε απλώς ένα νησί με όμορφες παραλίες και εξαιρετικά ξενοδοχεία· είμαστε η πατρίδα του πατέρα της Ιατρικής, και αυτό μας κληροδοτεί μια βαθιά φιλοσοφία γύρω από την ευεξία, την ποιότητα ζωής και τον σεβασμό στον άνθρωπο.
Η ταυτότητά μας, λοιπόν, είναι αυτό το μοναδικό κράμα: από τη μία, η πλούσια ιστορία μας, τα μνημεία μας και ο πρωτογενής μας πλούτος και από την άλλη, οι σύγχρονες, υψηλού επιπέδου τουριστικές υποδομές μας. Η Κως είναι ένας προορισμός που συνδυάζει την κοσμοπολίτικη αύρα με την αυθεντικότητα.
Αυτή την ταυτότητα οφείλουμε να προστατεύσουμε και να αναδείξουμε μέσα από κάθε μας στρατηγική επιλογή. Η Κως δεν προσφέρει απλώς διακοπές· προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία ζωής, βασισμένη στις πιο ευγενείς ανθρώπινες αξίες.
Ερ: Κυρία Τριανταφυλλοπούλου, όπως διαπιστώσατε, είναι η πρώτη φορά που δεν σας ρωτάω πώς θα πάει η φετινή τουριστική περίοδος και αυτό διότι εκτιμώ πώς, όπως και να πάει, θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε. Λίγοι θα χάσουν λίγα και οι πολλοί πολλά. Μια συνηθισμένη «τακτική» θα έλεγα, η οποία με βάση επίσημα στοιχεία, δεν αμφισβητείται. Το θέμα είναι η ποιότητα ζωής μας η οποία όσο πάει και «γκριζάρει», άσχετα με τις λιγότερο ή περισσότερο κερδοφόρες τουριστικές περιόδους. Ο επίλογος δικός σας.
Μ.Τ.: Διαφωνώ απόλυτα με την έκφραση σας «λίγοι θα χάσουν λίγα και οι πολλοί πολλά». Το μήνυμα που θέλω να στείλω ως πρόεδρος των Ξενοδόχων, αλλά κυρίως ως άνθρωπος που ζει και επιχειρεί εδώ, είναι ότι δεν έχουμε άλλο χρόνο για αυταπάτες. Πρέπει να διεκδικήσουμε, ενωμένοι φορείς, συλλογικότητες και πολίτες τις υποδομές που μας αξίζουν. Η Κως πρέπει να παραμείνει ένας ποιοτικός προορισμός πρωτίστως όμως πρέπει να παραμείνει ποιοτικός τόπος για να ζεις. Αυτό είναι το πραγματικό μας χρέος για το μέλλον του νησιού μας.
ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
