«ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΟΒΟΜΑΣΤΑΝ»

Δυστύχημα στην Κάλυμνο: Μοιραίες ελλείψεις στο νησί των αναρριχητών

Πώς ο έμπειρος αναρριχητής Πετρ Χρούμπαν άφησε την τελευταία του πνοή στην Κάλυμνο

Χρειάστηκαν 3,5 ώρες από το τηλεφώνημα για να φθάσει ομάδα διασωστών με φορείο και εξοπλισμό για τον τραυματία, ο οποίος ενώ βρισκόταν σε ανάβαση στο πεδίο «Jurassic Park», στην αριστερή πλευρά μιας απόκρημνης πλαγιάς του νησιού, έπεσε από ύψος περίπου δέκα μέτρων

«Ο Πετρ ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός. Δεν επιχείρησε καμία παράτολμη κίνηση. Τον πρόδωσαν όμως τα βύσματα», αναφέρει στην «Κ» ο οδηγός βουνού, Άρης Θεοδωρόπουλος

Ο 60χρονος Πετρ Χρούμπαν από την Τσεχία πριν από μερικές εβδομάδες είχε φέρει εις πέρας την πιο δύσκολη διαδρομή που είχε ποτέ επιχειρήσει και ήταν πανευτυχής. Το γιόρτασε με φίλους στο σπίτι του στην Κάλυμνο. Τουλάχιστον έξι μήνες περνούσε κάθε χρόνο στο νησί, το οποίο αγαπούσε σαν δεύτερη πατρίδα του. Την Παρασκευή (27 Μαρτίου 2026), ενώ βρισκόταν σε διαδικασία ανάβασης στο αναρριχητικό πεδίο «Jurassic Park», στην αριστερή πλευρά μιας απόκρημνης πλαγιάς, έπεσε από ύψος περίπου δέκα μέτρων. Δεν είχε κάνει κάποιο λάθος, είχε ακολουθήσει ό,τι επέβαλλε το αναρριχητικό πρωτόκολλο, όμως δύο βύσματα έσπασαν κι εκείνος βρέθηκε στο κενό. Δεν στάθηκε δυνατή η μεταφορά του στο νοσοκομείο με ελικόπτερο (προσέγγισε το σημείο, αλλά δεν μπόρεσε να προσγειωθεί). Άφησε την τελευταία του πνοή μερικές ώρες μετά.

Ο Κεστούτις Σκρουπτσκέλις έτυχε να βρίσκεται κοντά του τη στιγμή της πτώσης και έσπευσε μαζί με άλλους να τον βοηθήσει. Κάλεσαν αμέσως το 112. «Ο πρώτος τηλεφωνητής δεν μιλούσε αγγλικά. Ούτε ο δεύτερος. Μας συνέδεσαν με τρίτο. Προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε. Χρειάστηκε να επαναλάβουμε πολλές φορές ότι είμαστε στην Κάλυμνο, όχι στην Κω, να διευκρινίσουμε τον τομέα, το σημείο πρόσβασης κ.λπ. Τελικά μας ενημέρωσαν ότι οι διασώστες ξεκίνησαν. Έφτασαν δυόμισι ώρες μετά την πρώτη κλήση. Κρατούσαν ένα φαρμακείο αυτοκινήτου. Δεν είχαν νάρθηκες, ούτε φορείο, τίποτα. Έπειτα από άλλη μία ώρα έφθασε δεύτερη ομάδα με φορείο και καλύτερο εξοπλισμό, αλλά χωρίς γιατρό. Τουλάχιστον είχαν πιεσόμετρο. Η συστολική πίεση του τραυματία είχε αρχίσει να πέφτει…», αναφέρει σε μακροσκελή ανάρτησή του στην ομάδα Kalymnos Climbing στο Facebook ο Λιθουανός αναρριχητής. «Στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα. Σε ένα νησί που ζει από την αναρρίχηση, χωρίς ετοιμοπόλεμες ομάδες διάσωσης. Δεν ξέρω αν θέλω να ξανακάνω αναρρίχηση σε μια χώρα όπου η βοήθεια είναι σε τέτοιο επίπεδο», καταλήγει στο κείμενό του.

Δύσκολες συνθήκες

Ο Άρης Θεοδωρόπουλος, οδηγός βουνού, προπονητής ορειβασίας – αναρρίχησης και διευθυντής των σχολών ορειβασίας και αναρρίχησης του ιστορικού Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, εκείνος που πρώτος είδε τα ελληνικά βράχια ως μοχλό ανάπτυξης και έκανε την Κάλυμνο παγκόσμιο αναρριχητικό προορισμό, είναι συγκλονισμένος. «Έγινε αυτό που χρόνια φοβόμασταν», λέει στην «Κ». «Ο Πετρ ήταν εμπειρότατος και ιδιαίτερα προσεκτικός. Δεν επιχείρησε καμία παράτολμη κίνηση. Τον πρόδωσαν όμως τα βύσματα. Κι έπειτα καθυστέρησαν οι διασώστες, σε συνθήκες πολύ δύσκολες, βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς».

Περίπου 15.000 αναρριχητές από όλο τον κόσμο φθάνουν ετησίως στην Κάλυμνο –με μέσο όρο παραμονής τις 15 ημέρες– για να «δαμάσουν» την πέτρα στους γκρεμούς της· αυτούς που κάποτε απωθούσαν τους τουρίστες. Το νησί θεωρείται «Μέκκα της αναρρίχησης» και έχει ωφεληθεί τα μέγιστα. Όμως χωρίς… δίχτυ ασφαλείας, όπως επισημαίνει ο κ. Θεοδωρόπουλος. «Προσπάθησα να πείσω τους αρμοδίους για την ανάγκη δημιουργίας ενός εθνικού φορέα που θα διαχειρίζεται τα αναρριχητικά πεδία σε όλη τη χώρα. Μάταια. “Κόλλησα” στο υπουργείο Τουρισμού, ο Δήμος Καλύμνου δεν βοηθούσε, έμειναν φρούδες οι ελπίδες μου».

Βασικό πρόβλημα είναι η συντήρηση του δικτύου. Από τις 5.000 διαδρομές που υπάρχουν στην Κάλυμνο, περίπου οι 1.000 έχουν συμπληρώσει τα 20 χρόνια. Αυτός είναι ο μέσος όρος «ζωής» των μεταλλικών βυσμάτων που συγκρατούν τα σκοινιά. Μετά διαβρώνονται και χρειάζονται αντικατάσταση. «Βλέποντας με τους συνεργάτες μου αυτό που ερχόταν –δηλαδή τον κίνδυνο για τους ξένους αναρριχητές αλλά και εμάς τους ίδιους, αφού κι εμείς κάθε μέρα σκαρφαλώνουμε σε αυτά τα βράχια– ιδρύσαμε τον σύλλογο Rebolt Kalymnos (σ.σ. «Βάλε ξανά το βύσμα»). Μέσα σε μόλις ένα χρόνο, με χρήματα από δωρεές, έχουμε αντικαταστήσει τα ανοξείδωτα βύσματα με καινούργια από τιτάνιο, που αντέχει για πάντα, σε περίπου 300 διαδρομές», συνεχίζει ο Άρης Θεοδωρόπουλος. «Όμως δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας».

Rebolt Kalymnos

Πέρυσι ο δήμος εξασφάλισε ένα κονδύλι 600.000 ευρώ για τη διαμόρφωση μονοπατιών και τη συντήρηση διαδρομών. Οι άνθρωποι του Rebolt Kalymnos προσφέρθηκαν να συμβάλουν με την τεχνογνωσία τους. «Στη συνέχεια, μαθαίνοντας ότι τα βύσματα που θα χρησιμοποιούνταν θα ήταν μεταλλικά, θα “γερνούσαν” κι αυτά δηλαδή και θα ήθελαν ξανά αντικατάσταση, ζητήσαμε ενημέρωση. Δεν λάβαμε καμία απάντηση. Δύο φορές προγραμματίστηκε συνάντηση με τον δήμαρχο, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ραντεβού» (η «Κ» αναζήτησε τον κ. Ιωάννη Μαστροκούκο χωρίς αποτέλεσμα).

Η είδηση του θανάσιμου τραυματισμού του Τσέχου αναρριχητή έχει κάνει τον γύρο του κόσμου. Αναρριχητές από δεκάδες χώρες ανησυχούν για την ασφάλεια των διαδρομών. «Πέρα από τα βύσματα και την ελικοδιάσωση, είναι σημαντικό να εγκατασταθεί στο νησί πυροσβεστικό κλιμάκιο, με έμπειρους, κατάλληλα εκπαιδευμένους και σε άριστη φυσική κατάσταση διασώστες από την ΕΜΑΚ. Αν και έχουμε τουλάχιστον 20 περιστατικά που απαιτούν μεταφορά τραυματία με φορείο σε ιδιαίτερα δύσβατο έδαφος κάθε χρόνο, προς το παρόν λειτουργεί μόνο ένας εθελοντικός πυροσβεστικός σταθμός, με τρεις επαγγελματίες πυροσβέστες και μερικούς εθελοντές», συνεχίζει ο κ. Θεοδωρόπουλος. «Δίνουμε μάχη με τον χρόνο. Αν υπάρξει νέο δυστύχημα, η Κάλυμνος θα σβηστεί από τον αναρριχητικό χάρτη…».

Πηγή: Καθημερινή

Ρεπορτάζ: Τασούλα Επτακοίλη