«Η επαρχιακή οδός είναι οδός αντιθέσεων, οδός ακροτήτων και παραδοξοτήτων»

«Εμφανίζει απότομες και διαδοχικές αυξομειώσεις στο πλάτος αλλά και στην κλίση του οδοστρώματος, κάτι που αποσυντονίζει τον οδηγό και τον αναγκάζει να αυξομειώνει ταχύτητα συνεχώς»

 «Σημασία δεν έχει το όριο ταχύτητας, αλλά το αν αυτό τηρείται. Πάνω απ’ όλα όμως σημασία έχει η ασφάλεια η οποία αποπνέει απ’ το ίδιο το οδικό δίκτυο - Το εκάστοτε όριο ταχύτητας δεν προκύπτει απαραίτητα μόνο από την σήμανση, αλλά πολύ περισσότερο απ’ τις συνθήκες»

«Ειδικά η επαρχιακή οδός Κω-Αεροδρομίου, χρίζει μιας ολιστικής επαναπροσέγγισης κι ενός επανασχεδιασμού, ίσως εκ βάσεων»

«Αλλιώς οδηγεί κανείς σε έναν δρόμο ποιοτικό, περίκλειστο, ισορροπημένο, με σταθερό πλάτος, με σωστή ορατότητα, με εμφανείς και ανάγλυφες διαγραμμίσεις και με φυσιολογική ροή, έναν δρόμο που σου εμπνέει ασφάλεια και σε καθησυχάζει σαν οδηγό κι αλλιώς σε έναν δρόμο που είναι γεμάτος παραδοξότητες, απρόοπτα, ανισορροπίες και φθορές»  

«Υπάρχουν πολλές είσοδοι-έξοδοι σε οικίες, χωράφια, επιχειρήσεις απ’ τις οποίες λίγες είναι εκείνες που η σύνδεσή τους με την κεντρική οδική αρτηρία, πληροί τις κυκλοφοριακές προδιαγραφές. Οι περισσότερες τέτοιου είδους συνδέσεις έχουν χαμηλό μέτωπο ορατότητας, είναι πάνω σε επικίνδυνες στροφές και το σημαντικότερο, δεν έχουν καμία σήμανση, ενώ δεν λείπουν τα σημεία όπου η ορατότητα περιορίζεται σημαντικά λόγω κλαδιών ή δένδρων»

«Βλέπουμε και στις δημόσιες τοποθετήσεις των μελών της Δημοτικής Αρχής αλλά και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου ότι υπάρχει επίγνωση της κατάστασης. Είναι πολύ σημαντικό αυτό ξέρετε. Όλοι λοιπόν καταλήγουν σ’ ένα και μόνο συμπέρασμα. Ότι το οδικό μας δίκτυο είναι προβληματικό. Δεν θα μιλήσω καθόλου για την κατάσταση του οδοστρώματος εντός πόλεως, αυτή είναι εμφανής και την γνωρίζουμε όλοι όσοι οδηγούμε, με τα σημεία που χρίζουν άμεσης διόρθωσης να είναι πολλά» δηλώνει σε συνέντευξή του στον «Σ» ο Απόστολος Κυριάκου, Εμπειρογνώμονας ατυχημάτων, Διευθύνων Σύμβουλος και Ιδρυτής της KyriakouGroup. Ο κ. Κυριάκου μας μιλά για τα σοβαρά προβλήματα του οδικού μας δικτύου, λέγοντας χαρακτηριστικά πως, «η επαρχιακή οδός είναι οδός αντιθέσεων, οδός ακροτήτων και παραδοξοτήτων» εξηγώντας γλαφυρά στη συνέχεια τι εννοεί. Επαναλαμβάνει ότι, ένα απ΄ όσα χρίζουν άμεσης παρέμβασης είναι οι προστατευτικές μας μπάρες και ειδικότερα τα σημεία απ’ τα οποία ξεκινά και τελειώνει κάθε μπάρα.

Όσο για το όριο ταχύτητας, το οποίο έχει προσδιοριστεί στα 50 χλμ, θέση του είναι πως, «είναι το τελευταίο που θα πρέπει να μας απασχολεί», αφού σημασία έχει το εάν τηρείται και κυρίως, η ασφάλεια του ίδιου του οδικού δικτύου. «Αλλιώς οδηγεί κανείς σε έναν δρόμο ποιοτικό, περίκλειστο, ισορροπημένο, με σταθερό πλάτος, με σωστή ορατότητα, με εμφανείς και ανάγλυφες διαγραμμίσεις και με φυσιολογική ροή, έναν δρόμο που σου εμπνέει ασφάλεια και σε καθησυχάζει σαν οδηγό κι αλλιώς σε έναν δρόμο που είναι γεμάτος παραδοξότητες, απρόοπτα, ανισορροπίες και φθορές» τονίζει.

Αναφέρει ένα δικό του όραμα για το νησί που δεν είναι άλλο από το πώς

θα εκμηδενίσουμε τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα και τα ατυχήματα με σοβαρό τραυματισμό, εκτιμώντας σύμφωνα με την εμπειρία του πως, στις περισσότερες περιπτώσεις τα ατυχήματα θα μπορούσαν εύκολα να είχαν αποφευχθεί, «διότι συνήθως δεν οφείλονται αποκλειστικά στην υπαιτιότητα μόνο των οδηγών», ενώ σημειώνει πως, σε επιστολή του προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη το 2019, είχε γνωστοποιήσει πως, έχει εκπονήσει ένα πλάνο για τον εκμηδενισμό των θανατηφόρων δυστυχημάτων και των ατυχημάτων με σοβαρές σωματικές βλάβες. Πρότασή του, η θέσπιση διπλώματος ποδηλάτου στην Δ’ Δημοτικού κάτι που υιοθετήθηκε μερικώς απ’ την Κυβέρνηση η οποία το ονόμασε «μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής» γενικά.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ερ: Κύριε Κυριάκου, επανερχόμαστε στο θέμα του οδικού μας δικτύου για ακόμα μια φορά. Σήμερα, αρχές Ιουλίου 2024, πείτε μου ποιο είναι το επίπεδό του, τόσο του επαρχιακού όσο και των υπολοίπων οδών;

Α.Π.: Το θέμα του οδικού δικτύου του νησιού μας, δημοτικού κι επαρχιακού, αστικού και περιαστικού, δεν φεύγει ποτέ απ’ την επικαιρότητα, άρα δεν μπορούμε να «επανέλθουμε» σε κάτι απ’ το οποίο ουσιαστικά δεν «φύγαμε» ποτέ. Από εκεί κι έπειτα έχουμε νομίζω αναφερθεί και παλαιότερα στα πολλά και σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δρόμοι του νησιού μας ανεξαρτήτως που εκείνοι ανήκουν διοικητικά. Βλέπουμε και στις δημόσιες τοποθετήσεις των μελών της Δημοτικής Αρχής αλλά και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου ότι υπάρχει επίγνωση της κατάστασης. Είναι πολύ σημαντικό αυτό ξέρετε. Όλοι λοιπόν καταλήγουν σ’ ένα και μόνο συμπέρασμα. Ότι το οδικό μας δίκτυο είναι προβληματικό. Δεν θα μιλήσω καθόλου για την κατάσταση του οδοστρώματος εντός πόλεως, αυτή είναι εμφανής και την γνωρίζουμε όλοι όσοι οδηγούμε, με τα σημεία που χρίζουν άμεσης διόρθωσης να είναι πολλά.

Θα επικεντρωθώ στον επαρχιακό μας δρόμο από τα Θερμά έως την Κέφαλο, ο οποίος είναι δρόμος που δέχεται τεράστιο κυκλοφοριακό φόρτο, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η επαρχιακή οδός λοιπόν είναι οδός αντιθέσεων, οδός ακροτήτων και παραδοξοτήτων. Είναι ένας δρόμος που κατά μήκος του συμβαίνουν πολλά και παράξενα. Εμφανίζει απότομες και διαδοχικές αυξομειώσεις στο πλάτος αλλά και στην κλίση του οδοστρώματος, κάτι που αποσυντονίζει τον οδηγό και τον αναγκάζει να αυξομειώνει ταχύτητα συνεχώς.

Απ’ την άλλη υπάρχουν πολλές είσοδοι-έξοδοι σε οικίες, χωράφια, επιχειρήσεις απ’ τις οποίες λίγες είναι εκείνες που η σύνδεσή τους με την κεντρική οδική αρτηρία, πληροί τις κυκλοφοριακές προδιαγραφές. Οι περισσότερες τέτοιου είδους συνδέσεις έχουν χαμηλό μέτωπο ορατότητας, είναι πάνω σε επικίνδυνες στροφές και το σημαντικότερο, δεν έχουν καμία σήμανση, ενώ δεν λείπουν τα σημεία όπου η ορατότητα περιορίζεται σημαντικά λόγω κλαδιών ή δένδρων.

Καταλαβαίνουμε όλοι επομένως ότι, ειδικά η επαρχιακή οδός Κω-Αεροδρομίου, χρίζει μιας ολιστικής επαναπροσέγγισης κι ενός επανασχεδιασμού, ίσως εκ βάσεων θα έλεγα, προκειμένου να θεωρηθεί αλλά και να είναι ένας σωστός επαρχιακός αυτοκινητόδρομος. Η απόφασή της ΠΝΑΙ να εκπονηθεί μια μεγάλη και πολύ ακριβή μελέτη για την επιδιόρθωση των πάσης φύσεως προβλημάτων στην Ε.Ο. της Κω, δείχνει ότι αν μη τι άλλο υπάρχει επίγνωση του ζητήματος. Ευελπιστούμε να κυλίσουν γρήγορα οι διαδικασίες και σύντομα να αρχίσουν να λιγοστεύουν τα προβλήματα.

Ερ: Επειδή η επανάληψη δεν βλάπτει, πείτε μου, σε ποια σημεία χρειάζονται άμεσες παρεμβάσεις και όταν λέμε άμεσες, εννοούμε… χθες και βέβαια, ποιες είναι οι προτάσεις σας;

Α.Κ.: Την προηγούμενη φορά που είχαμε τη χαρά να τα πούμε, ήταν η περίοδος κατά την οποία γινόταν η παρέμβαση στον κόμβο της τράπεζας Πειραιώς. Θα θυμάστε ότι και τότε είχα προτιμήσει να αφήσω τους ειδικούς να προχωρήσουν τη μελέτη την οποίαν είχαν εκπονήσει και να διεκπεραιώσουν την συγκεκριμένη παρέμβαση κάνοντας εγώ απλώς κάποιες επισημάνσεις. Βεβαίως και ήταν αναγκαία να γίνει μία παρέμβαση. Όπως ιδιαιτέρως αναγκαίες είναι και οι παρεμβάσεις που ήδη ανακοινώθηκαν από την ΠΝΑΙ κι επίκειται να πραγματοποιηθούν σε όλους τους δρόμους του νησιού μας.  Άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή την τοποθέτηση του διευθυντή τεχνικών υπηρεσιών της ΠΝΑΙ κ. Λυμπερόπουλου, καθώς και του ίδιου του Περιφερειάρχη κ. Χατζημάρκου οι οποίοι στάθηκαν στις πολλές παραδοξότητες της επαρχιακής μας οδού. Επειδή όμως μου ζητάτε να σας αναφέρω κάτι που είναι απαραίτητο να γίνει άμεσα, θα σας ξαναπώ, όπως σας έχω ήδη αναφέρει σε παλαιότερη συζήτηση, ένα απ΄ όσα χρίζουν άμεσης παρέμβασης. Αυτό είναι οι προστατευτικές μας μπάρες και ειδικότερα τα σημεία απ’ τα οποία ξεκινά και τελειώνει κάθε μπάρα.

Είδαμε και πρόσφατα σε ατύχημα που έγινε στην Αθήνα, ένα αυτοκίνητο να προσκρούει, με μεγάλη ταχύτητα βέβαια, στην αρχή της προστατευτικής μπάρας, με αποτέλεσμα η μπάρα όχι μόνο να μην προστατέψει αλλά να λειτουργήσει και ως «κοφτερή λεπίδα» με τραγική συνέπεια οι επιβαίνοντες του οχήματος να χάσουν τα κάτω άκρα τους.

Βλέπουμε λοιπόν πως η ελλιπής τοποθέτηση ενός αποτελεσματικού κατά τα άλλα μέτρου προστασίας, μπορεί να οδηγήσει σε άσχημα αποτελέσματα. Έτσι και στη δική μας περίπτωση εκτιμώ ότι θα πρέπει να παρέμβουμε στο σύνολο των σημείων που φέρουν προστατευτικές μπάρες και να διασφαλίσουμε τις ενώσεις αυτών, ώστε αφενός μεν τα «τελειώματά» τους να καταλήγουν βυθιζόμενα στο έδαφος, αφετέρου δε σε συγκεκριμένα σημεία θα έπρεπε είτε να μπει μπάρα και στις δυο πλευρές, είτε να αλλάξει η υπάρχουσα και να πάει στην πλευρά που είναι περισσότερο απαραίτητη.

Ερ: Ας έρθουμε και στο θέμα του ορίου ταχύτητας. Ποια η άποψή σας για τα 50 χλμ;

Α.Κ.: Το όριο ταχύτητας είναι το τελευταίο που θα πρέπει να μας απασχολεί. Υπάρχουν οδικές αρτηρίες στην Ευρώπη όπου τα όρια ταχύτητας είναι πολύ μεγάλα, υπάρχουν ακόμη και αρτηρίες που δεν έχουν καν όρια ταχύτητας. Ας μην κρυβόμαστε. Σημασία δεν έχει το όριο ταχύτητας, αλλά το αν αυτό τηρείται. Πάνω απ’ όλα όμως σημασία έχει η ασφάλεια η οποία αποπνέει απ’ το ίδιο το οδικό δίκτυο. Αλλιώς οδηγεί κανείς σε έναν δρόμο ποιοτικό, περίκλειστο, ισορροπημένο, με σταθερό πλάτος, με σωστή ορατότητα, με εμφανείς και ανάγλυφες διαγραμμίσεις και με φυσιολογική ροή, έναν δρόμο που σου εμπνέει ασφάλεια και σε καθησυχάζει σαν οδηγό κι αλλιώς σε έναν δρόμο που είναι γεμάτος παραδοξότητες, απρόοπτα, ανισορροπίες και φθορές.

Ας μην το ρίχνουμε λοιπόν στο όριο ταχύτητας. Μακάρι οι δρόμοι μας να ήταν όπως αυτοί που σας περιέγραψα προηγουμένως κι ας ήταν το όριο μεγαλύτερο. Σας πληροφορώ ότι θα ήταν πιο ασφαλής η οδήγηση τότε. Για να απαντήσω όμως και στο ερώτημά σας αυτό καθ’ αυτό, υπάρχουν αρκετά σημεία που τα 50km/h ως όριο φαντάζει αρκετό, υπάρχουν και άλλα που θα μπορούσε το όριο να είναι μεγαλύτερο. Σε κάθε περίπτωση η άποψή μου είναι ότι το εκάστοτε όριο ταχύτητας δεν προκύπτει απαραίτητα μόνο από την σήμανση, αλλά πολύ περισσότερο απ’ τις συνθήκες.

Ερ: Κύριε Κυριάκου, με την ιδιότητά σας του εμπειρογνώμονα ατυχημάτων, πείτε μου, υπάρχει αύξηση των τροχαίων στο νησί μας και ποια τα αίτια που τα προκαλούν;

Α.Κ.: Θα έλεγε κανείς ότι το τελευταίο διάστημα τα τροχαία ατυχήματα έχουν αυξηθεί, διότι έχει αυξηθεί και η κυκλοφορία στους δρόμους λόγω καλοκαιριού και αυξημένης επισκεψιμότητας του νησιού μας. Ατυχήματα συμβαίνουν καθημερινά, όμως δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα εάν είναι περισσότερα ή λιγότερα από πέρυσι, διότι ακόμη η τουριστική σεζόν βρίσκεται στο ξεκίνημά της και δεν έχει φορτώσει το νησί με τόσο κόσμο. Σίγουρα η ταχύτητα και η απροσεξία είναι βασικοί παράγοντες και σαν κοινωνία νομίζω ότι πάσχουμε σ’ αυτό το κομμάτι.

Από εκεί κι έπειτα είναι και οι οδικές συνθήκες που σε κάποιες των περιπτώσεων αποσυντονίζουν τον οδηγό και τον οδηγούν σε λάθος αποφάσεις με άσχημα αποτελέσματα. Αυτό που θα πρέπει να μας ενδιαφέρει πρέπει να είναι ένα και μόνο. Το πως θα εκμηδενίσουμε τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα και τα ατυχήματα με σοβαρό τραυματισμό. Αυτό αποτελεί αν θέλετε ένα δικό μου όραμα για το νησί μας. Έναν ενδότερο προσωπικό στόχο. Θα ήθελα και θέλω να συμβάλλω και να δώσω όσες δυνάμεις, εμπειρίες και γνώσεις έχω συγκεντρώσει μέσα από την επαγγελματική μου πορεία για 35 χρόνια στο χώρο της οδικής ασφάλειας, για το καλό του νησιού μας και των συμπολιτών μου.

Όταν είχαμε προεκλογικά επαναλάβει αυτή τη συζήτηση, σας είχα και τότε τονίσει ότι είναι αναγκαίο η τοπική κοινωνία να αγκαλιάσει το πρόβλημα και να επιλέξει τον δρόμο της λύσης. Ίσως τότε υπήρχαν άλλες προτεραιότητες που θεωρούνταν πιο σημαντικές. Πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθούμε ως κοινωνία ότι η πρόληψη είναι καθοριστικός παράγων αποφυγής όχι μόνο των τροχαίων ατυχημάτων, αλλά πάσης φύσεως προβλημάτων σε όλους τους τομείς. Το παν είναι να αποφύγουμε το ατύχημα προλαμβάνοντάς το και όχι να εναποθέτουμε κατόπιν εορτής τις ελπίδες μας, στην άμεση επέμβαση του ασθενοφόρου ή στην πλήρη λειτουργία ενός νέου νοσοκομείου. Εάν το κακό γίνει στο σημείο του ατυχήματος, όλα τα άλλα είναι ανώφελα.

Επίσης καλό είναι να σκεπτόμαστε ότι όλοι είμαστε εν δυνάμει εμπλεκόμενοι σε ένα ατύχημα, άρα πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσουμε να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίον προσεγγίζουμε κάποια ζητήματα, προλαμβάνοντας όλους τους παράγοντες κινδύνου.

Ειλικρινά σε κάθε περιστατικό, σε κάθε περίπτωση ατυχήματος που τυγχάνει είτε λόγω επαγγέλματος να παρευρεθώ, είτε να πληροφορηθώ, βλέπω αμέσως τι έφταιξε και συνέβη αυτό το ατύχημα. Σας πληροφορώ ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων, είναι ατυχήματα τα οποία θα μπορούσαν εύκολα να είχαν αποφευχθεί, διότι συνήθως δεν οφείλονται αποκλειστικά στην υπαιτιότητα μόνο των οδηγών.

Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να σας αναφέρω ότι το 2019 ως επί 20ετία μέλος της ΝΔ, έλαβα την πρωτοβουλία να αποστείλω στον νεοεκλεγέντα τότε πρωθυπουργό και πρόεδρο του κόμματος κ. Κυριάκο Μητσοτάκη μια επιστολή μέσα απ’ την οποία εξέφραζα τους έντονους προβληματισμούς μου για τα ζητήματα της οδικής ασφάλειας και γνωστοποιώντας ότι έχω εκπονήσει ένα πλάνο για τον εκμηδενισμό των θανατηφόρων δυστυχημάτων και των ατυχημάτων με σοβαρές σωματικές βλάβες.

Στην επιστολή αυτή κατέθετα μια πρόταση θέσπισης διπλώματος ποδηλάτου στην Δ’ Δημοτικού κάτι που υιοθετήθηκε μερικώς απ’ την Κυβέρνηση η οποία το ονόμασε «μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής» γενικά. Επίσης αυτό αποτελεί κάτι που και ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος δεν σταματώ να προτείνω και να επιμένω σ’ αυτό από το 2010. Υποθέτω αντιλαμβανόμαστε όλοι πόσο πολύτιμο θα ήταν για τα παιδιά μας, αλλά και για την κοινωνία, να είχαν εκείνα λάβει από την μικρή αυτή ηλικία μια ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ κυκλοφοριακή εκπαίδευση για τα τελευταία 14 χρόνια.

Το τότε δεκάχρονο παιδί, σήμερα είναι ένας 25χρονος ενήλικας, ενεργός οδηγός ή συνοδηγός και εν δυνάμει εμπλεκόμενος σε ένα τροχαίο ατύχημα. Δεν μπορεί ο αστυνομικός να είναι πίσω απ’ τον κάθε οδηγό, χρειάζεται να επιμορφώσουμε τις μικρές γενιές προετοιμάζοντάς τες για την αυτόνομη και ασφαλή κυκλοφορία τους στους δρόμους, ούτως ώστε να μεγαλώσουν αποβάλλοντας τις κακές μας νοοτροπίες. Δυστυχώς όμως είναι πολλές οι περιπτώσεις που όσοι καλούνται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, από το αρμόδιο Υπουργείο έως το τελευταίο συγκοινωνιολογικό γραφείο, στεκόμενοι στο δένδρο χάνουν το δάσος και αυτό είναι πανελλαδικό φαινόμενο.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΔΙΑ

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ