Μια εξαιρετική παράσταση από τη θεατρική ομάδα του Μ.Π.Σ. Πυλίου «Απελλής»

Τα έσοδα των παραστάσεων θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς

Άφθονο γέλιο σκόρπισαν τα μέλη της θεατρικής ομάδας του Μ.Π.Σ. Πυλίου «Απελλής», με την παράσταση «Άνδρες έτοιμοι για όλα», στους θεατές που γέμισαν ασφυχτικά το πολιτιστικό πολύκεντρο Πυλίου, την περασμένη Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή.

Πρόκειται για μία απολαυστική κωμωδία, σε διασκευή του κειμένου των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου, την οποία αποδίδουν με εξαιρετικό τρόπο οι δέκα ερασιτέχνες ηθοποιοί, σε σκηνοθεσία του Ηλία Ασπριλάκη, σκηνικά και κουστούμια της Ανθούλας Καραγιάννη, γραφιστικά του Τάσου Γιαννούρη, ήχους του Αντώνη Δρομπόνη και μακιγιάζ της Μαρίας Μάμμη.

Στο έργο έπαιξαν οι: Πολύδωρος Τατέλος, Γιώργος Αγρέλλης, Ελένη Κούρου, Ανθούλα Καραγιάννη, Ελένη Διακοπαναγιώτη, Ηλίας Απριλάκης, Γιάννης Γιαννούρης, Αγγελική Κεφαλιανού, Σταματία Μαλιλή και Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου.

Η υπόθεση του έργου εξελίσσεται σε μια επαρχιακή πόλη όπου μια αντροπαρέα, η οποία δοκιμάζεται από πολλά οικονομικά προβλήματα, αποφασίζει να τα λύσει με έναν πρωτότυπο τρόπο.

Η απελπισία οδηγεί έναν καφετζή, έναν ταξιτζή, έναν δημοτικό υπάλληλο, έναν φούρναρη κι έναν σπουδαστή να γίνουν στρίπερ!

Η παράδοξη επιλογή τους να βγάλουν χρήματα χορεύοντας γυμνοί, αναστατώνει την ζωή τους, τη μικρή πόλη όπου ζουν και τις γυναίκες τους.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα έσοδα των παραστάσεων (που θα συνεχιστούν και στις 5-6 και 7 Απριλίου) θα διατεθούν για φιλανθρωπικό σκοπό, όπως έγινε και πέρυσι.

Γιάννης Γιαννούρης: «Το σημαντικό είναι ότι περνάμε όλοι καλά και τα χρήματα πάνε για έναν σημαντικό σκοπό»

Ο υπεύθυνος και ψυχή της θεατρικής ομάδας Γιάννης Γιαννούρης, μιλώντας στον «Σ», εξέφρασε την ικανοποίησή του από την ανταπόκριση του κοινού και από την απόδοση του έργου, από τους συνεργάτες του.

Ερ.: Κύριε Γιαννούρη πείτε μου κατ’ αρχάς, η επιλογή του έργου πώς έγινε;
Γ.Γ.: Η επιλογή έγινε με κριτήριο τού να είναι ελληνικό, να έχει ένα ελληνικό χιούμορ και προσέγγιση στα θέματα τα ελληνικά και να είναι πιο ευχάριστο στους θεατές, δηλαδή, να βλέπει ο καθένας από εμάς τον εαυτό του κάπως και να περνάμε καλύτερα. Αυτό ήταν το πρώτο. Είχαμε παίξει ένα άλλο έργο πέρσι, και μας είχε πει ο κόσμος ότι «ωραίο ρε παιδί μου το έργο, αλλά θέλουμε να γελάσουμε και λίγο παραπάνω» και με αυτό το κριτήριο βρήκαμε αυτό το οποίο έχει αυτές τις προϋποθέσεις που σου είπα, αλλά είχε και λίγο γέλιο και έτσι το επιλέξαμε.
Ερ.: Η Θεατρική ομάδα Πυλίου λειτουργεί πλέον πάνω από 20 χρόνια.
Γ.Γ.: Ναι έτσι είναι. Η βάση έχει μπει το 2002, δηλαδή στην εποχή που είχε δημιουργηθεί ο δήμος Δικαίου, με τον Κώστα Στυλιάτη τότε σκηνοθέτη. Από τότε βέβαια πέρασαν πολλές περίοδοι με αλλαγές. Μετά είχαμε την Βαρβάρα Βουγιουκλή που δούλεψε και αυτή κάνα δύο χρόνια με κάποια κενά βέβαια και στη συνέχεια ξανανάστησε την ομάδα ο Κώστας Καραθωμάς για μερικά χρόνια πάλι και μετά υπήρχαν και πάλι κάποια κενά…
Ερ.: Και τώρα βλέπουμε να έχει «αναστηθεί».
Γ.Γ.: Ναι.

Ερ.:  Κύριε Γιαννούρη βλέπουμε ότι ο κόσμος υποστηρίζει την προσπάθειά σας. Η ανταπόκρισή του είναι αρκετά καλή και στις περσινές παραστάσεις, που ήταν λιγότερες. Με αυτό το σκεπτικό αποφασίσατε φέτος να κάνετε έξι παραστάσεις;
Γ.Γ.: Όχι, ξέρεις τι γίνεται; Στις προηγούμενες παραστάσεις ή τις περσινές τουλάχιστον, υπήρξε κόσμος που δεν το είδε γιατί δεν είχε θέσεις.
Ερ.: Σας είχαν κάνει πρόταση να παίξετε στα Ιπποκράτεια νομίζω.
Γ.Γ.: Κοιτάξτε, το να πάμε κάπου αλλού είναι δύσκολο γιατί οι περισσότεροι είναι επαγγελματίες και τα Ιπποκράτεια γίνονται καλοκαίρι που οι άνθρωποι δουλεύουν στα ξενοδοχεία. Η παράσταση θέλει πρόβες, σκηνικά κλπ και δεν είναι εύκολο να γίνει αυτό σε άλλη φάση χρονική.
Ερ.: Να πούμε στον κόσμο πόσο καιρό προετοιμάζεται αυτή η παράσταση;
Γ.Γ.: Ξεκινάμε σίγουρα αρχές Νοεμβρίου, έχοντας ένα κενό τα Χριστούγεννα που είναι λογικό, δηλαδή έχουμε 4,5 με 5 μήνες προετοιμασία.
Ερ.: Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζετε ποιες είναι;
Γ.Γ.: Εντάξει, δεν έχουμε ιδιαίτερα προβλήματα. Είμαστε τυχεροί γιατί έχουμε αυτό το χώρο, ο οποίος είναι πάρα πολύ ωραίος, όπως τον βλέπετε. Εντάξει, έχει τα τεχνικά θέματα, ας πούμε, τα οποία τέλος πάντων τα ξεπερνάμε. Τι να κάνουμε τώρα; Αλλά πάντως γενικά είμαστε ευχαριστημένοι, δεν έχουμε κάποιο σημαντικό τεχνικό θέμα. Από ‘κει και πέρα, είμαστε 10-15 άτομα τα οποία πρέπει να δουλεύουμε για αυτή την υπόθεση και τρώμε πολλές ώρες. Αλλά τι γίνεται; Περνάμε καλά εμείς, περνάτε καλά εσείς που έρχεστε και μας βλέπετε και το τρίτο και σημαντικό είναι ότι τα έσοδα που μαζεύουμε από τα εισιτήρια πάνε για καλό σκοπό.
Το ειδικό σχολείο πέρσι μας είπε, θέλω υπολογιστές και τους πήραμε τηλέφωνο τους είπαμε, θα παίξουμε παιδιά και μετά θα τον πάρουμε τον υπολογιστή και δώσαμε λεφτά και στο μπάσκετ δώσαμε και στο δημοτικό σχολείο στο Πυλί. Ε, ανάλογα πράγματα θα κάνουμε τώρα. Να έχουμε τον κόσμο, να έχουμε έσοδα να πληρώσει και την εφορία γιατί έχει επιβάρυνση όπως καταλαβαίνεις η διαδικασία, να τελειώσει και αυτό και ότι μείνει αφού πληρώσουμε τα έξοδα που μοιραίως γίνονται και τα χρήματα που μένουν θα πάει για καλό σκοπό και κλείσαμε.
Ερ.: Το ευχάριστο είναι ότι βλέπουμε καινούργια πρόσωπα φέτος σε σχέση με πέρσι. Έχει κόσμο, ο οποίος έρχεται και θέλει να συμμετέχει στην θεατρική ομάδα Πυλίου;
Γ.Γ.: Ναι βέβαια. Μετά την πανδημία υπήρξαν τρία χρόνια τα οποία μας χώρισαν λίγο από την παλιά ομάδα, γιατί κάποια άτομα για κάποιους λόγους έκαναν τις δουλειές τους και διάφορα άλλα θέματα  τα οποία δεν τους επέτρεψαν να συνεχίζουν. Έτσι λοιπόν, ας πούμε στο έργο που βρήκαμε πέρσι, θέλαμε ένα νεαρό παιδί, θέλαμε εκείνο και ψάξαμε να βρούμε καινούργια πρόσωπα και πραγματικά πέρσι ξεκινήσαμε με τουλάχιστον 6-7 καινούργια πρόσωπα, τα οποία τα περισσότερα από αυτά ήταν και φέτος και φέτος βάλαμε και κάτι καινούργιο. Και είναι φυσικό αυτό και μοιραίο η ανανέωση δεν υπάρχει περίπτωση να μη γίνεται.
Ερ.: Η ανανέωση είναι από όλο το νησί και όχι μόνο από το Πυλί.
Γ.Γ.: Ε ναι.
Ερ.: Ταλέντο υπάρχει στην Κω. Έτσι;
Γ.Γ.: Αυτό θα το πείτε εσείς, δεν ξέρω, τι είδατε εσείς;
Ερ.: Εσείς σαν υπεύθυνος της ιατρικής ομάδας πώς τα βλέπετε;
Γ.Γ.: Εμείς βλέπουμε το αποτέλεσμα. Είμαστε ευχαριστημένοι, περνάμε καλά. Θεωρούμε ότι δεν έχουμε κάποιο άτομο το οποίο να έχει πρόβλημα, ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στον ρόλο.
Ερ.: Πώς είδατε τις αντιδράσεις του κόσμου μετά την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου των παραστάσεων;

Γ.Γ.: Απ’ ότι είδα και από ότι μας είπαν κιόλας, φάνηκε ότι ήταν πολύ χαρούμενοι. Υπάρχει ζήτηση και θέλουν να έρθουν να το δουν το έργο. Θυμάμαι τις ημέρες που δίναμε κάποια εισιτήρια και ερχόντουσαν άνθρωποι και συζητούσαν για το ότι θα ‘ρθουν μόνο, αυτό το πράγμα τους έκανε τρισευτυχισμένους, μόνο αυτό.
Ερ.: Και αυτή είναι η αμοιβή σας σαν ηθοποιοί, έτσι;
Γ.Γ.: Καλά, ηθοποιοί δεν είμαστε, αλλά τέλος πάντων. Αυτό που κάνουμε τέλος πάντων είναι μεγάλη χαρά για μένα να μου λες ότι, ρε συ Γιάννη θέλω να ξανάρθω, θέλω να ξανάρθω να σας ξαναδώ. Δηλαδή, αυτό είναι πολύ σημαντικό όχι για μένα, αλλά για τη χαρά που παίρνει ο άνθρωπος. Γιατί εγώ ούτε θα ‘θελα να με λένε, ούτε τίποτα άλλο. Έτσι, πρέπει να κάνουμε τώρα χόμπι όμως να έχει αυτό και κάποιο αποτέλεσμα. Έρχεσαι εσύ και περνάς καλά και μαζεύουμε και κάποια χρήματα και τα δίνουμε εκεί που έχουν ανάγκη.
Ερ.: Πόσο δύσκολη ήταν η τελευταία σκηνή του έργου;
Γ.Γ.: Αυτή είναι η ριμάδα η τελευταία σκηνή με τα δέκα άτομα ήταν πολύ δύσκολη, γιατί πρέπει να μιλάνε και οι δέκα και εάν ένας κολλήσει και δεν μιλήσει, γκρεμίζει όλο το σύστημα.

Ερ.: Το χορευτικό στο τέλος.
Γ.Γ.: Το χορευτικό στο τέλος έχει μία ιδιαιτερότητα, ότι πρέπει να το κάνεις στο χρόνο που πρέπει. Δηλαδή, δεν είναι τόσο να το κάνεις αλλά ότι πρέπει να ετοιμαστείς και να είσαι στο χρόνο που πρέπει. Δηλαδή, μας απαιτεί τώρα να αλλάξουμε στολές, να φύγουμε από μια άλλη ενδυμασία και να βάλουμε μια στολή κάτι το οποίο τρώει χρόνο. Αν τον χρόνο τον παλέψουμε και δεν κολλήσουμε, πώς θα μπει το μπατζάκι, είμαστε οκ.
Ερ.: Κλείνοντας, θα ήθελα να μου πείτε πως βλέπετε το μέλλον για τη θεατρική ομάδα Πυλίου και τι ετοιμάζετε για τα επόμενα χρόνια.
Γ.Γ.: Είναι αλήθεια ότι δεν έχουμε ακόμα σκεφτεί. Είναι νωρίς ακόμα.

Ερ.: Στο χώρο της κωμωδίας;
Γ.Γ.: Παίζουμε κωμωδία γιατί είναι πιο εύκολο για μας. Δεν είναι εύκολο να παίξουμε τη Μαντώ Μαυρογένους. Είναι δύσκολο για μας, γιατί δεν έχουμε θεατρική παιδεία. Πρώτο αυτό, το δεύτερο είναι ότι εσύ άμα έρθεις και σου πω ότι θα παίξουμε ένα βαρύ έργο δεν θα ξανάρθεις.

Ηλίας Ασπριλάκης: «Βγήκε ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα»

Στο πολύ καλό κλίμα των μελών της θεατρικής ομάδας στάθηκε στις δηλώσεις του ο σκηνοθέτης της παράστασης Ηλίας Ασπριλάκης. «Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί ο καθένας έδωσε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Άκουσαν αυτά που είχα να τους πω, έβαλαν και τα δικά τους στοιχεία και πιστεύω ότι βγήκε ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα».

Ερ.: Κύριε Απριλάκη ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από τις πρώτες παραστάσεις;
Η.Α.: Είμαστε πάρα πολύ ικανοποιημένοι. Νομίζω ότι φάνηκε η δουλειά μηνών, γιατί έγινε πραγματικά σκληρή δουλειά. Όλοι από το μέρος τους ήταν άψογοι και θεωρώ ότι κάθε παράσταση είναι καλύτερη. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί ο καθένας έδωσε ότι καλύτερο μπορούσε. Άκουσαν αυτά που είχα να τους πω, έβαλαν και τα δικά τους στοιχεία και πιστεύω ότι βγήκε ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα

Ερ.: Το κλειδί της επιτυχίας είναι το ότι το ευχαριστιέστε πρώτα εσείς πάνω στο σανίδι και μετά ο κόσμος από κάτω;
Η.Α.: Ακριβώς. Βασικά, όσο και να ακούγεται κοινότυπο, έχει μεγάλη σημασία το να υπάρχει ένα καλό κλίμα στην ομάδα και σίγουρα αν αρέσει το αποτέλεσμα στον ίδιο τον ηθοποιό δεν υπάρχει περίπτωση να μην αρέσει και στο κοινό, αυτό είναι νόμος, οπότε είναι η καλή παρέα και όχι μόνο αυτό και το ότι το εμείς υπερβαίνει το εγώ.
Πολύ σημαντικό αυτό γιατί ο καλλιτέχνης πρέπει να βλέπει το έργο του σαν κάτι πάνω από εκείνον, όχι ο καθένας πάνω από το έργο του, οπότε υπηρετούμε το έργο μας.
Ερ.: Μια ομάδα η οποία ανανεώνεται κάθε φορά και αυτό είναι κάτι ευχάριστο.
ΗΑ.: Πάρα πολύ και υπάρχει ελπίδα. Προχωράμε και είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί η συνύπαρξη μεγαλύτερων και μικρότερων ηλικιών βγάζει ένα μήνυμα πολύ ωραίο.
Ερ.: Ο κόσμος πάντως φαίνεται να ανταποκρίνεται στις παραστάσεις σας.
Η.Α: Έτσι. Προσωπικά, δεν ξέρω πώς θα ακουστεί, και δύο άτομα να είχαμε ικανοποιημένος θα ήμουνα, γιατί ξέρω ότι έχει γίνει δουλειά, αλλά είναι πολύ σημαντικό γιατί ξέρεις όταν κάνεις ένα έργο πάρα πολύ καιρό δεν καταλαβαίνεις ότι θα βγει το γέλιο, πολλές φορές το ξεχνάς και είναι ωραίο όταν βλέπεις ότι ανταποκρίνεται ο κόσμος.
Ερ.: Ως ερασιτέχνης σκηνοθέτης και ηθοποιός, βγαίνοντας και βλέποντας μια κατάμεστη αίθουσα πώς νιώθετε; Ή δεν το βλέπετε καθόλου και είστε  συντονισμένος πάνω στο έργο μόνο;
Η.Α.: Εγώ προσωπικά το βλέπω σαν τον έρωτα. Βουτάς μέσα και δεν σκέφτεσαι τίποτα. Οπότε το βλέπω έτσι, εγώ βουτώ και δε σκέφτομαι καθόλου

Ερ.: Το μέλλον της ομάδας πώς το βλέπετε;
Η.Α.: Λαμπερό.

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ